Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η επιλογή που γίνεται όταν εσύ απουσιάζεις Υπάρχουν άνθρωποι που κάποια στιγμή θα κληθούν να πάρουν θέση για σένα, χωρίς εσύ να είσαι παρών.

Το όνομά σου θα αναφερθεί σε μια συζήτηση.

Κάποιος θα κάνει ένα ειρωνικό σχόλιο, κάποιος θα αποκαλύψει κάτι προσωπικό σου, κάποιος άλλος θα αφηγηθεί μια ιστορία παρουσιάζοντας μόνο τη δική του πλευρά.

Κι εσύ δεν θα βρίσκεσαι εκεί για να εξηγήσεις, να απαντήσεις ή να προστατεύσεις τον εαυτό σου.

Εκείνη τη στιγμή, οι άνθρωποι που σε γνωρίζουν θα έχουν μια επιλογή.

Μπορούν να συμμετάσχουν, επειδή είναι ευκολότερο να συμφωνήσεις με μια παρέα παρά να διαφοροποιηθείς.

Να προσθέσουν μια λεπτομέρεια που τους εμπιστεύτηκες, να γελάσουν για να μη φανούν υπερβολικά σοβαροί, να παραμείνουν σιωπηλοί ενώ γνωρίζουν ότι όσα λέγονται σε αδικούν.

Μπορούν ακόμη να χρησιμοποιήσουν την απουσία σου για να κερδίσουν οικειότητα, αποδοχή ή σημασία.

Μπορούν, όμως, και να μη συνεργήσουν.

Να πουν ότι τα πράγματα ίσως δεν είναι τόσο απλά.

Να αρνηθούν να σχολιάσουν κάτι που τους εμπιστεύτηκες.

Να θυμίσουν ότι ένας άνθρωπος δεν χωρά σε μία πράξη, σε ένα λάθος ή στην αφήγηση κάποιου που είναι θυμωμένος μαζί του.

Κι αν δεν θέλουν να μιλήσουν, να μη χαρίσουν τουλάχιστον το γέλιο και τη σιωπηρή συγκατάθεσή τους στην απαξίωσή σου.

Αυτό δεν είναι απλώς καλοσύνη.

Είναι επιλογή.

Επιλογή να μη χρησιμοποιήσουν την απουσία σου ως ευκαιρία.

Να μη μετατρέψουν την εμπιστοσύνη σου σε κοινωνικό νόμισμα.

Να παραμείνουν συνεπείς με όσα σου έδειχναν όταν ήσουν μπροστά τους, ακόμη κι αν ποτέ δεν μάθεις τι έκαναν για σένα.

Δεν χρειάζεται να σε υπερασπιστούν απέναντι στην αλήθεια.

Αν έχεις κάνει λάθος, μπορούν να το αναγνωρίσουν.

Αν έχεις φερθεί άδικα, δεν χρειάζεται να σε δικαιολογήσουν.

Άλλο, όμως, να μιλούν έντιμα για μια συμπεριφορά σου κι άλλο να συμμετέχουν στην ταπείνωσή σου επειδή δεν είσαι εκεί για να απαντήσεις.

Οι δικοί σου άνθρωποι δεν είναι εκείνοι που σε θεωρούν αλάνθαστο.

Είναι εκείνοι που μπορούν να διαφωνήσουν μαζί σου χωρίς να σε διασύρουν.

Να αναγνωρίσουν το λάθος σου χωρίς να σε παραδώσουν στην απαξίωση.

Γιατί μερικοί άνθρωποι είναι θερμοί όσο τους κοιτάζεις και αμείλικτοι μόλις γυρίσεις την πλάτη.

Δεν πρόκειται για μια αθώα αντίφαση.

Είναι ο χαρακτήρας τους τη στιγμή που παύουν να χρειάζονται την καλή σου γνώμη.

Η ακεραιότητα δοκιμάζεται κυρίως στην απουσία.

Στις συζητήσεις που δεν θα μάθεις ποτέ ότι έγιναν.

Στις στιγμές όπου κανείς δεν θα επιβραβεύσει εκείνον που δεν πρόδωσε, δεν εξέθεσε και δεν πρόσθεσε το δικό του λιθαράκι στη διαπόμπευση.

Ίσως να μη μάθεις ποτέ ποιος προστάτευσε το όνομά σου όταν δεν ήσουν εκεί.

Όπως πιθανόν κι ένας άλλος άνθρωπος να μη μάθει ποτέ ότι εσύ αρνήθηκες να συμμετάσχεις στην απαξίωσή του.

Οι άνθρωποι που δεν θα μιλήσουν αρνητικά για σένα όταν απουσιάζεις, αλλά, αν έχουν κάτι δύσκολο να πουν, θα το πουν έντιμα σε σένα, είναι η ομάδα σου. Να τους αναγνωρίζεις, να τους εκτιμάς και να τους κρατάς κοντά σου. Αγγελική Μπολουδάκη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους