Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Νομίζω ότι το μεγαλύτερό μου άγχος σαν μαμά με την επιστροφή μας στην Ελλάδα ήταν το σχολείο των παιδιών.

Και ξέρω ότι μπορεί να ακούγεται λίγο χαζό, γιατί κι εμείς μέσα από αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα μεγαλώσαμε και μια χαρά τα καταφέραμε.

Απλά, μετά από τόσα χρόνια, έχουμε συνηθίσει σε ένα τελείως διαφορετικό σύστημα. Στη Νορβηγία τα παιδιά είχαν ένα πολύ πιο ήρεμο σχολικό πρόγραμμα, πολύ καλές εγκαταστάσεις, ελάχιστη πίεση, σχεδόν καθόλου βιβλία να κουβαλάνε και πάρα πολλά πράγματα γίνονταν ηλεκτρονικά.

Και τώρα σκέφτομαι ότι τα παιδιά μου θα πιάσουν μολύβια, τετράδια και βιβλία, θα γράψουν ελληνικά, θα μάθουν ορθογραφία, θα μπουν σε έναν τελείως διαφορετικό τρόπο εκπαίδευσης… και ναι, σαν μαμά, αυτό με αγχώνει.

Όχι επειδή θεωρώ ότι το ένα σύστημα είναι καλό και το άλλο κακό.

Αλλά επειδή είναι διαφορετικό.

Και κάθε μεγάλη αλλαγή για τα παιδιά σου σε κάνει να αναρωτιέσαι: «Θα προσαρμοστούν; Θα τους αρέσει; Θα τα καταφέρουν; Θα είναι χαρούμενα;» Γι’ αυτό και η σημερινή μέρα ήταν τόσο σημαντική για μένα.

Γιατί πήγα στο σχολείο τους, μπήκα στις αίθουσές τους, γνώρισα τις δασκάλες τους, γνώρισα τη διευθύντρια, είδα τις εγκαταστάσεις, τις κατασκευές των παιδιών, τους χώρους… και έφυγα πολύ πιο ήρεμη απ’ όσο μπήκα.

Και κάπου εκεί το άγχος άρχισε να γίνεται ενθουσιασμός.

Γιατί σε μία εβδομάδα ξεκινάει ένα εντελώς καινούργιο κεφάλαιο για όλους μας.

Και ναι… τα παιδιά μου θα πιάσουν μολύβια! ✏️📚🥹 Κι εγώ ανυπομονώ να τα δω να κάνουν αυτή τη νέα αρχή. ❤️ #φυπ #σύστημαπαιδείας #μπεςφοργιου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους