Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΔΕΘ: ΤΟ ΑΛΛΟΘΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΜΙΑΚΟΥκαι ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ 1. 🇬🇷 Η ΔΕΘ ΚΑΙ Η «ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ» Σας λένε ότι η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης είναι η μεγάλη προβολή της Ελλάδας.

Ας δούμε, όμως, ποια Ελλάδα προβάλλεται.

Ελάχιστες είναι οι πραγματικά παραγωγικές επιχειρήσεις που έχουν ουσιαστική παρουσία.

Αντίθετα, δεκάδες είναι τα περίπτερα δημόσιων οργανισμών και φορέων.

Περίπτερα που πολλές φορές δεν εξυπηρετούν τίποτε περισσότερο από τη μετακίνηση υπαλλήλων και στελεχών στη Θεσσαλονίκη για ένα εκδρομικό δεκαήμερο.

Πολλά και τα περίπτερα των ουσιαστικά ανύπαρκτων Περιφερειών της χώρας.

Και μαζί τους, δεκάδες περιφερειακοί σύμβουλοι για δύο, τρεις ή πέντε ημέρες στη Θεσσαλονίκη.

Το ερώτημα είναι απλό: Για ποιον ακριβώς λόγο; 2. 🗺️ ΟΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ Μιλάμε για ελληνικές Περιφέρειες που εδώ και δεκαπέντε και πλέον χρόνια δεν διαθέτουν πραγματική δημοσιονομική αυτονομία ούτε τη δυνατότητα να διαμορφώνουν ουσιαστικά τον δικό τους αναπτυξιακό προϋπολογισμό.

Κι όμως, κάθε Σεπτέμβρη, αιρετοί και θεσμικοί εκπρόσωποι συνωστίζονται στη Θεσσαλονίκη.

Για να συναντήσουν αξιωματούχους του κόμματος που κυβερνά; Για να συνομιλήσουν με τα κόμματα που αύριο θα διεκδικήσουν ξανά την ψήφο του ελληνικού λαού; Θα είχε ενδιαφέρον κάποιος να μας εξηγήσει τι ακριβώς προσφέρει όλη αυτή η μετακίνηση. 3. 🚫 Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΙΔΗΣΗ Θα είχε πολύ μεγαλύτερο πολιτικό ενδιαφέρον αν ένας πολιτικός αρχηγός, ένα κόμμα ή ένας αιρετός έλεγε: «Δεν συμμετέχω σε αυτή την παράσταση». Η απουσία του θα ήταν μεγαλύτερη είδηση από την παρουσία του.

Θα σήμαινε ότι, επιτέλους, κάποιος αντιστέκεται στη λογική ενός θεατρικού έργου που επαναλαμβάνεται κάθε Σεπτέμβρη.

Με τους ίδιους πρωταγωνιστές.

Τα ίδια σκηνικά.

Τις ίδιες δηλώσεις.

Τις ίδιες υποσχέσεις.

Και με ηθοποιούς που, στη μεγάλη τους πλειονότητα, δεν διαθέτουν ούτε στοιχειώδη πολιτική παιδεία ούτε ένα πραγματικό παραγωγικό και αναπτυξιακό αλφάβητο. 4. 📺 Η ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΚΑ ΜΕΤΑΚΟΜΙΖΕΙ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Για περίπου δέκα ημέρες θα μετακομίσει στη Θεσσαλονίκη και η τηλεοπτική παράγκα των Αθηνών.

Δεκάδες δημοσιογράφοι, κάμερες και στούντιο.

Δεκάδες αφιερώματα.

Εκατοντάδες δηλώσεις.

Λόγια χωρίς αρχή, μέση και τέλος.

Όλοι μαζί θα προσπαθήσουν να πείσουν τον ελληνικό λαό ότι εκεί, στη Θεσσαλονίκη, χτυπά αυτές τις ημέρες η καρδιά της Ελλάδας και εκεί σχεδιάζεται το μέλλον της.

Ένα απόλυτο ψέμα.

Οι περισσότεροι Έλληνες, εκτιμώ, θα παραμείνουν αμέτοχοι και μακριά από αυτή την παράσταση. 5. 📣 ΟΙ ΧΟΡΩΔΙΕΣ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ Πολλές θα είναι, φυσικά, και οι συγκεντρώσεις.

Και εκεί θα εμφανιστούν ξανά οι χορωδίες των συνδικάτων.

Οι τριτοβάθμιες οργανώσεις που εδώ και χρόνια έχουν μετατραπεί σε σφραγίδες, ενώ τα μέλη τους έχουν γίνει άφωνοι κομπάρσοι ενός τελετουργικού χωρίς αποτέλεσμα.

Άλλος ένας Σεπτέμβρης.

Άλλη μία πορεία.

Άλλη μία θεατρική παράσταση.

Και μετά, επιστροφή στην κανονικότητα. 6. 🌾 ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ Εγώ θα μείνω αλλού.

Στους αγρότες και στους κτηνοτρόφους.

Στους ανθρώπους που τα τελευταία χρόνια βλέπουν το εισόδημά τους να συρρικνώνεται, τις καλλιέργειές τους να καταστρέφονται και το ζωικό τους κεφάλαιο να θανατώνεται.

Στους ανθρώπους της παραγωγής που βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα ψευδοκράτος, το οποίο πολλές φορές δεν εμφανίζεται για να τους στηρίξει, αλλά για να τους ελέγξει και να τους επιβάλει τις αποφάσεις του.

Και την ίδια στιγμή, στη Λέσβο, εκεί όπου οι κτηνοτρόφοι ζουν την αγωνία και την καταστροφή, φτάσαμε να ακούμε ακόμη και για την παρουσία του στρατού, προκειμένου να «μπει τάξη». Μια φράση και μια εικόνα που περισσότερο θυμίζουν χώρες-μπανανίες παρά μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία. 7. ✊ ΜΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ Θα περίμενα, λοιπόν, από τις χορωδίες των συνδικάτων, από τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ, να βρίσκονται δίπλα,ή ακόμη καλύτερα, πίσω, από τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους.

Σε μία μοναδική και ενιαία συγκέντρωση.

Όχι σε ακόμη μία «διαμαρτυρία». Γιατί οι διαμαρτυρίες, όπως τις γνωρίσαμε όλα αυτά τα χρόνια, τελειώνουν συνήθως μαζί με τις τηλεοπτικές κάμερες.

Χρειάζεται κάτι διαφορετικό.

Μια συγκέντρωση που θα μπορούσε να γίνει η αρχή ενός νέου κινήματος.

Ενός κινήματος που ξαναζωντανεύει στις πλατείες.

Που ενώνει τους ανθρώπους της παραγωγής, της εργασίας και της ελληνικής περιφέρειας.

Και που σηκώνεται απέναντι στις πολιτικές του ψευδοκράτους των Αθηνών, αλλά και απέναντι στις πολιτικές της συμμορίας των Βρυξελλών. 8. 🔎 Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΚΟΝΑ Αυτή είναι, για μένα, η μεγάλη εικόνα της φετινής ΔΕΘ.

Όχι μια Ελλάδα που παράγει.

Όχι μια Ελλάδα που σχεδιάζει το μέλλον της.

Όχι μια πραγματική διεθνής έκθεση εξωστρέφειας και δημιουργίας.

Αλλά ένα ετήσιο πολιτικό και διοικητικό τελετουργικό.

Το άλλοθι του ψευδοκράτους των Αθηνών.

Και ίσως, κάποια χρονιά, η μεγαλύτερη είδηση της ΔΕΘ να μην είναι ποιος πήγε. Αλλά ποιος αποφάσισε να μην πάει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους