Η κυβέρνηση προσπαθεί να αποδείξει ότι το πρόγραμμα της ΕΛΑΣ είναι μη υλοποιήσιμο, γιατί φοβάται ότι αν δεν συμβεί αυτό, ο ελληνικός λαός θα διαπιστώσει το ψέμα στο οποίο στήριξε η κυβέρνηση...
Η κυβέρνηση προσπαθεί να αποδείξει ότι το πρόγραμμα της ΕΛΑΣ είναι μη υλοποιήσιμο, γιατί φοβάται ότι αν δεν συμβεί αυτό, ο ελληνικός λαός θα διαπιστώσει το ψέμα στο οποίο στήριξε η κυβέρνηση Μητσοτάκη την πολιτική της υπεροχή.
Θα διαπιστωθεί, δηλαδή, η αναλήθεια του ισχυρισμού ότι η νεοφιλελεύθερη πολιτική είναι μονόδρομος.
Το οικονομικό πρόγραμμα της ΕΛΑΣ, με τον τεκμηριωμένο και κοστολογημένο τρόπο που παρουσιάστηκε, αποδεικνύει ότι υπάρχει και άλλος δρόμος.
Και είναι ο δρόμος της αύξησης του πλούτου για τους πολλούς και της αναδιανομής του εισοδήματος των λίγων για την ανασύνταξη του κοινωνικού κράτους.
Με το πρόγραμμα αυτό καταρρέει, δηλαδή, αυτό που υποστηρίζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, όπως και οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις σε όλον τον κόσμο, όταν αποκαλούν λαϊκισμό κάθε πολιτική αντίθετη με τη δική τους.
Οι κοινωνικές παροχές δεν συνιστούν πάντοτε και υποχρεωτικά λαϊκισμό.
Συνιστούν λαϊκισμό όταν χαϊδεύουν τα αφτιά των πολιτών με δημαγωγικές διακηρύξεις, με ψέματα και με ισχυρές δόσεις κοινωνικής αδικίας. - Λαϊκισμός είναι, για παράδειγμα, μια κυβέρνηση να ψεύδεται ότι δήθεν δεν υπάρχει άλλη οδός από εκείνην της διανομής του εθνικού πλούτου στους λίγους και οικονομικά ισχυρούς. - Λαϊκισμός είναι μια κυβέρνηση να κάνει αναδιανομή με προσωρινά και εφήμερα επιδόματα, κρατώντας ψηλά τους έμμεσους φόρους και χαμηλά τους μισθούς.
Και συγχρόνως διαλύοντας τον σιδηρόδρομο, (δεν είναι τυχαίο ότι το Έγκλημα στα Τέμπη «έσκασε» στα χέρια της κυβέρνησης Μητσοτάκη), απαξιώνοντας τα δημόσια νοσοκομεία και ιδιωτικοποιώντας την Παιδεία. - Λαϊκισμός είναι να θριαμβολογείς ότι παρέδωσες το Μετρό της Θεσσαλονίκης, ενώ εσύ το καθυστέρησες και εσύ επιβάρυνες τον προϋπολογισμό του.
Αφού εσύ άλλαξες επίτηδες τον σχεδιασμό του το 2019 για να καθυστερήσει το έργο πολλά χρόνια, κρατώντας όμηρο τη Θεσσαλονίκη των λεωφορείων, αλλά και για να επιβαρύνεις οικονομικά το δημόσιο, μοιράζοντας 600 – 700 εκ ευρώ αποζημιώσεις στους εργολάβους για την καθυστέρηση που εσύ προκάλεσες.
Και μάλιστα με δεδομένο ότι αυτές οι αποζημιώσεις θα έπρεπε να δοθούν αντίστροφα, από τους εργολάβους στο δημόσιο, αν εσύ δεν είχες σπεύσει να αλλάξεις μονομερώς το συμφωνημένο με τον εργολάβο χρονοδιάγραμμα του έργου, αμέσως μόλις ανέλαβες την κυβέρνηση. - Λαϊκισμός είναι όταν μια κυβέρνηση που στήριξε λίγους και φτωχοποίησε τους πολλούς, έρχεται μετά από 7 συναπτά έτη και υπόσχεται ότι θα μοιράσει ένα μέρος από όλα εκείνα που κράτησε για τον εαυτό της και για τους δικούς της όλα τα χρόνια της διακυβέρνησής της, παριστάνοντας καθυστερημένα και με εκλογική ιδιοτέλεια, την ευαίσθητη κοινωνικά. - Λαϊκισμός είναι μια κυβέρνηση να πιάνεται με τη γίδα στην πλάτη κατ’ επανάληψη και κάθε φορά να ζητά υποκριτικά συγγνώμη.
Συγκαλύπτοντας τα σκάνδαλα διαφθοράς, μη απονέμοντας δικαιοσύνη για τους ενόχους και επανερχόμενη μετά από λίγο καιρό με νέα σκάνδαλα. - Λαϊκισμός είναι όταν η ευρωπαϊκή εισαγγελία σε κατηγορεί για εγκληματική οργάνωση κι εσύ κατηγορείς την ευρωπαϊκή εισαγγελία. - Λαϊκισμός είναι να ακυρώνει το ΣτΕ τις άδειες που εκδόθηκαν από την κυβέρνηση για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια επειδή δεν τηρήθηκε ο νόμος που η ίδια η κυβέρνηση ψήφισε και το υπουργείο Παιδείας να σπεύδει να επανεκδίδει σε μια βδομάδα τις άδειες, «μετατρέποντας», ως εκ θαύματος, τα… μαγαζιά για τα οποία ακυρώθηκαν οι άδειες σε πανεπιστημιακά κάμπους με ορόφους, παράθυρα, εργαστήρια, βιβλιοθήκες και αυλές. - Λαϊκισμός είναι να ονομάζεις το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας ιδιωτικοποίηση.
Αυτό συμβαίνει όταν εκχωρείς σε ιδιώτες την ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟ που κόστισε 6,5 δις ευρώ στο δημόσιο, με το 25% του κόστους της.
Το οικονομικό πρόγραμμα που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη δεν συνιστά λαϊκισμό.
Συνιστά φιλολαϊκή πολιτική.
Γιατί είναι τεκμηριωμένο, κοστολογημένο, διαπνέεται από αναδιανεμητικό πνεύμα και διακατέχεται από κοινωνική ευαισθησία.
Και κυρίως γιατί δεν το εφηύρε ο Τσίπρας για να ξεγελάσει τους Έλληνες και να κερδίσει τις εκλογές.
Είναι ένα φιλολαϊκό πρόγραμμα αντιπροσωπευτικό των προγραμμάτων των κομμάτων του δημοκρατικού σοσιαλισμού και της αριστεράς σε ολόκληρο τον κόσμο.
Από τους Δημοκρατικούς στις ΗΠΑ, μέχρι τους σοσιαλιστές, τους σοσιαλδημοκράτες και τους αριστερούς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Εκεί «παίζεται» το παιχνίδι της αμφισβήτησής του από τη νεοφιλελεύθερη δεξιά.
Η οποία, λαϊκίζοντας για μια ακόμη φορά, προσπαθεί δημαγωγικά να πείσει ότι, δήθεν, ο δρόμος της είναι μονόδρομος.
Υπάρχει κι άλλος δρόμος.
Αυτό, άλλωστε, αποδεικνύει η αντίδραση των προοδευτικών κομμάτων.
Όπως το ΠΑΣΟΚ, που υποστηρίζει ότι το 80% του προγράμματος Τσίπρα ταυτίζεται με το δικό του πρόγραμμα.
Όπερ έδει δείξαι.
Και όπως συμβαίνει και με τα υπόλοιπα αριστερά κόμματα, που υποστηρίζουν ότι η ΕΛΑΣ θα μπορούσε να προτείνει ένα πρόγραμμα πιο τολμηρό σε ό,τι αφορά στη φορολόγηση των καρτέλ και στην αναδιανομή.
Η κριτική τους ενισχύει την άποψη ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος.
Αφού πράγματι, όλα τα προγράμματα των προοδευτικών κομμάτων έχουν μεταξύ τους πολλά κοινά σημεία.
Γιατί ανήκουν όλα στη μεγάλη σοσιαλιστική οικογένεια που στηρίζει την πολιτική της στην κοινωνική ευαισθησία και στο κοινωνικό κράτος.
Απλώς κάποια κόμματα είναι πιο τολμηρά και άλλα πιο προσεκτικά στις εξαγγελίες τους.
Γι’ αυτό και κάποια προοδευτικά κόμματα προτιμώνται περισσότερο από τα άλλα στις εκλογές, γιατί οι υποσχέσεις τους για αλλαγή πολιτικής, ως πιο αξιόπιστες, γίνονται και περισσότερο πιστευτές. Γιάννης Α. Μυλόπουλος
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους