Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Πόνος ως Δαχτυλίδι του Θεού ♥ | Πνευματική τροφή για την καθημερινή μας ζωή | 👇Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο. «Ο Πόνος είναι το δαχτυλίδι που προσφέρει ο Κύριος στους εκλεκτούς του.» — Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης Υπάρχουν λόγια των Αγίων που δεν προσπαθούν να εξηγήσουν τον πόνο.

Προσπαθούν να μας διδάξουν πώς να τον μεταμορφώσουμε. Ο Άγιος Νεκτάριος γνώρισε βαθιά την αδικία, τη συκοφαντία, την απόρριψη και την ανθρώπινη περιφρόνηση.

Κι όμως, μέσα από αυτή την οδυνηρή πορεία δεν άφησε την καρδιά του να γεμίσει μίσος.

Γι’ αυτό η εικόνα του «δαχτυλιδιού» είναι τόσο δυνατή. ♥ Το δαχτυλίδι είναι σημείο δεσμού.

Όταν δύο άνθρωποι ενώνονται, το δαχτυλίδι γίνεται σύμβολο μιας σχέσης.

Με παρόμοιο πνευματικό τρόπο, ο λόγος αυτός μάς καλεί να δούμε ότι ακόμη και μέσα στη δοκιμασία ο άνθρωπος μπορεί να δεθεί βαθύτερα με τον Θεό.

Όχι επειδή ο πόνος είναι καλός από μόνος του.

Όχι επειδή ο Θεός χαίρεται όταν ο άνθρωπος υποφέρει.

Αλλά επειδή εκεί όπου ο άνθρωπος δεν μπορεί πλέον να στηριχθεί στις δικές του δυνάμεις, μπορεί να μάθει να λέει: «Κύριε, δεν καταλαβαίνω γιατί περνώ αυτόν τον δρόμο.

Αλλά δεν θα αφήσω το χέρι Σου.» Και τότε κάτι αρχίζει να αλλάζει.

Ο πόνος μπορεί να γίνει προσευχή.

Η αδικία μπορεί να γίνει υπομονή.

Το δάκρυ μπορεί να γίνει μετάνοια.

Η μοναξιά μπορεί να γίνει συνάντηση με τον Θεό. ♥ Ο Χριστιανός δεν αγαπά τον πόνο Η Ορθόδοξη ζωή δεν είναι αναζήτηση της δυστυχίας. Ο Χριστός θεράπευε τους ασθενείς, παρηγορούσε τους πονεμένους και δάκρυσε μπροστά στον τάφο του Λαζάρου.

Το μυστήριο βρίσκεται αλλού: όταν ο πόνος έρθει χωρίς να τον έχουμε επιλέξει, δεν χρειάζεται να του επιτρέψουμε να καταστρέψει την ψυχή μας.

Μπορούμε να τον παραδώσουμε στον Χριστό.

Και ο Θεός μπορεί να πάρει ακόμη και εκείνο που μας πλήγωσε και να το χρησιμοποιήσει για να γεννήσει μέσα μας κάτι που ίσως δεν θα γεννιόταν διαφορετικά: περισσότερη ταπείνωση, περισσότερη συμπόνια, βαθύτερη προσευχή, λιγότερη κατάκριση. ♥ Πρόσεξε όμως μια λεπτή παγίδα Ο άνθρωπος που υποφέρει εύκολα μπορεί να αναρωτηθεί: «Αφού πονώ, σημαίνει ότι είμαι εκλεκτός του Θεού;» Δεν είναι αυτό το νόημα.

Δεν μας αγιάζει αυτομάτως η δοκιμασία.

Μας αγιάζει ο τρόπος με τον οποίο τη ζούμε ενώπιον του Θεού.

Ο ίδιος πόνος μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο σκληρό και έναν άλλον περισσότερο ελεήμονα.

Η διαφορά βρίσκεται στην καρδιά. ♥ Ίσως λοιπόν το «δαχτυλίδι» να κρύβει αυτό το μεγάλο μυστήριο Ο πόνος δεν είναι πάντοτε σημάδι ότι ο Θεός μάς εγκατέλειψε.

Μερικές φορές, ακριβώς μέσα στη νύχτα της δοκιμασίας, ο Χριστός βρίσκεται πιο κοντά απ’ όσο μπορούμε να αισθανθούμε.

Και κάποτε, όταν περάσουν τα χρόνια και κοιτάξουμε πίσω, μπορεί να ανακαλύψουμε ότι εκείνη η πληγή που κάποτε μας έκανε να φωνάζουμε: «Θεέ μου, γιατί;» έγινε τελικά ο τόπος όπου μάθαμε να ψιθυρίζουμε: «Θεέ μου, μείνε μαζί μου.» Και ίσως αυτή να είναι μία από τις βαθύτερες μορφές πίστεως: να μη γνωρίζεις γιατί πονάς, αλλά να γνωρίζεις Ποιον κρατάς μέσα στον πόνο σου. 🙏 Άγιε Νεκτάριε, εσύ που γνώρισες την αδικία και τη θλίψη χωρίς να χάσεις την αγάπη σου, πρέσβευε στον Χριστό να μας χαρίζει υπομονή στις δοκιμασίες, συγχώρηση στις αδικίες και πίστη όταν ο δρόμος σκοτεινιάζει. Αμήν. Άγιε Λάζαρε, Φίλε του Χριστού, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών. Το Περιβόλι του Αγίου Λαζάρου.

Προς δόξαν του Παναγίου και Ζωοποιού Τριαδικού Θεού! #ΆγιοςΝεκτάριος #ΆγιοςΝεκτάριοςΑιγίνης #Πόνος #Δοκιμασία #Υπομονή #Πίστη #Ελπίδα #Προσευχή #Χριστός #Ορθοδοξία #ΟρθόδοξηΠίστη #ΠνευματικήΖωή #Παρηγοριά #Ταπείνωση #Αγάπη #ΠεριβόλιΤουΑγίουΛαζάρου @topfans

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους