Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Σήμερα στην παραλία ένα παιδί φώναζε ΜΑΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ περίπου 40 φορές. Στην 41η, είχα αρχίσει να πιστεύω ότι θ' απαντήσουμε όλοι μαζί.

Ήταν μικρούλης, γύρω στα 6-7, μέσα στη θάλασσα με το σωσίβιό του, λίγα βήματα πιο πάνω η μαμά κάτω από την ομπρέλα με το μωρό αγκαλιά και ο μπαμπάς κοντά.

Δεν φαινόταν να κινδυνεύει, δεν ζητούσε κάτι συγκεκριμένο και κάθε φορά που του φώναζαν «τι θέλεις;», εκείνος απαντούσε με το ίδιο εξαιρετικά κατατοπιστικό δελτίο Τύπου. - ΜΑΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ! Η μαμά απαντούσε.

Ο μπαμπάς απαντούσε.

Το παιδί συνέχιζε.

Και κάπου εκεί άρχισε η γνωστή καλοκαιρινή συλλογή από ΜΗ. - Μη φωνάζεις! - Μην κάνεις θόρυβο! - Μην είσαι άτακτος! - Μην κάνεις αυτό! - Μην κάνεις εκείνο! Το παιδί, φυσικά, συνέχιζε.

Κι οι υπόλοιποι στην παραλία αρχίσαμε να γυρίζουμε το κεφάλι προς την οικογένεια μ' εκείνη τη διακριτικότητα που έχουμε οι Έλληνες όταν δεν κοιτάμε καθόλου.

Και τότε ο μπαμπάς σταμάτησε να του λέει τι να ΜΗΝ κάνει και του είπε τι ΜΠΟΡΕΙ να κάνει.

Του έδειξε μια μπάλα θαλάσσης κι ένα μπαλάκι του τένις και του ζήτησε να διαλέξει.

Και ξαφνικά… τέλος το ΜΑΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ.

Το παιδί συνέχισε να πλατσουρίζει, να κάνει θορύβους, να παίζει και να είναι ζωηρό.

Μόνο που τώρα οι ήχοι του ήταν ήχοι χαράς και κανένας γύρω δεν φαινόταν να ενοχλείται.

Υπάρχει ένα μικρό κόλπο εδώ που αξίζει να το ξέρουν οι γονείς.

Το #μη έχει ένα μικρό πρόβλημα.

Λέει στο παιδί τι πρέπει να σταματήσει, χωρίς να του λέει τι να κάνει στη θέση του.

Το #μη_φωνάζεις του λέει ποια πόρτα είναι κλειστή, αλλά δεν του δείχνει ποια πόρτα είναι ανοιχτή.

Κι ένα 7χρονο δεν είναι και Google Maps να υπολογίσει μόνο του νέα διαδρομή.

Γι’ αυτό πολλές φορές βοηθάει να μετατρέπουμε το «μη» σε οδηγία. ❤️ Αντί για «μην τρέχεις», «περπάτα δίπλα μου». 💙 Αντί για «μην πετάς την άμμο», «βάλε την άμμο μέσα στο κουβαδάκι». 💛 Αντί για «μην ενοχλείς το μωρό», «έλα να διαλέξουμε τι θα του δείξουμε». 💚 Κι ακόμη καλύτερα, όταν γίνεται, δώστε δύο μικρές επιλογές: «Θέλεις να φτιάξεις ένα κάστρο ή να ψάξουμε μαζί κοχύλια;» Οι δύο επιλογές έχουν ένα ωραίο μυστικό.

Το παιδί νιώθει ότι αποφασίζει κάτι, ενώ ο ενήλικας έχει ήδη αποφασίσει.

Δεν του παραδίδουμε το υπουργείο.

Του δίνουμε δύο φακέλους να διαλέξει.

Και για το σημερινό παιδάκι σκέφτηκα και κάτι ακόμη.

Με τη μαμά κάτω από την ομπρέλα και ένα μωρό μονίμως στην αγκαλιά της, εκείνο το «Μαμάααααααααααααααααααααα» μπορεί να μην ήταν καθόλου αίτημα για πληροφορίες.

Μπορεί να σήμαινε απλώς... έλα κι εσύ λίγο στον δικό μου κόσμο.

Δεν μπορώ να ξέρω τι ένιωθε ένα παιδί που είδα για λίγα λεπτά, αλλά καμιά φορά η συμπεριφορά είναι ο τρόπος που χρησιμοποιεί ένα μικρό παιδί όταν δεν έχει ακόμη τις λέξεις που θα χρησιμοποιούσαμε εμείς.

Μήπως τελικά δεν μας ενοχλούν τόσο τα ζωηρά παιδιά στις παραλίες; Μήπως μας ενοχλεί περισσότερο όταν ακούμε έναν ενήλικα να φωνάζει δέκα φορές τι ΔΕΝ πρέπει να κάνει ένα παιδί, χωρίς κάποιος να του δείχνει τι μπορεί να κάνει; Γιατί σήμερα, όταν το #Μη έγινε #κάνε_αυτό, ναι μεν το παιδί παρέμεινε θορυβώδες, αλλά ο θόρυβος έγινε #χαρά.

Δική του και δική μας. ( Δες στα σχόλια τι δώρο έκανα στη μαμάααααα.) www.reschool.gr" Papadeli Sophia

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους