Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο προπονητής της εθνικής Αυστρίας Ραλφ Ράνγκνικ είναι αναμφίβολα μια από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες στη σύγχρονη ιστορία του γερμανικού ποδοσφαίρου, αποτελώντας τον "πατέρα" του gegenpressing, το οποίο εξέλιξαν μετέπειτα στο τοπ επίπεδο ο Γιούργκεν Κλοπ, ο Τόμας Τούχελ, ο Γιούλιαν Νάγκελσμαν κ.λπ. Η "επιφάνεια" για τον Ράνγνκικ ήρθε τον Φεβρουάριο του 1983, όταν ακόμα ήταν ένας 25χρονος κεντρικός μέσος της άσημης Βικτόρια Μπάκνανγκ, ομάδας της γενέτειράς του που αγωνιζόταν στην έκτη κατηγορία της Γερμανίας.

Τότε, η πανίσχυρη Ντιναμό Κιέβου δύο θρύλων του ουκρανικού ποδοσφαίρου (Λομπανόφσκι ως προπονητής, Μπλαχίν ως μεγάλο αστέρι) βρέθηκε στα δάση της Βάδης-Βυρτεμβέργης για προετοιμασία και έδωσε φιλικό αγώνα με την τοπική Μπάκνανγκ. Ο Ράνγκνικ ήταν σίγουρος ότι η Ντιναμό έκλεβε και είχε παρατάξει στο χορτάρι 13 ή 14 παίκτες κι έτσι όταν η μπάλα βγήκε πλάγιο άουτ, μέτρησε τους αντίπαλους ποδοσφαιριστές.

Έμεινε έκπληκτος όταν διαπίστωσε ότι οι δύο ομάδες είχαν τον ίδιο αριθμό ποδοσφαιριστών και η ημέρα εκείνη εντυπώθηκε έντονα στη μνήμη του.

Έτσι, όταν σταμάτησε πρόωρα την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής και ανέλαβε προπονητικά καθήκοντα δύο χρόνια αργότερα (σε ηλικία μόλις 27 ετών) στη δεύτερη ομάδα της Στουτγκάρδης, ο Ράνγκνικ ήθελε να αποκρυπτογραφήσει τη "μηχανική" του καινοτόμου πρέσινγκ της Ντιναμό έχοντας στο πλευρό του ως βοηθό τον -εξειδικευμένο στη δομική μηχανική- Χέλμουτ Γκρος.

Στην προσπάθειά τους να φτιάξουν τη δική τους, διακριτή εκδοχή συστηματοποιημένου πρέσινγκ, μελετούσαν εξονυχιστικά για ώρες σε βιντεοκασέτες και την Πάρμα του φέρελπι τότε Αρίγκο Σάκι, ο οποίος επίσης είχε επηρεαστεί πολύ από το ολλανδικό total football και την "αρμάδα" του Λομπανόφσκι, και είχε ως βασική ιδέα ότι ο πιο προωθημένος και ο πιο οπισθοχωρημένος ποδοσφαιριστής της ομάδας ανά πάσα στιγμή δεν πρέπει να απέχουν περισσότερο από 25 μέτρα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους