Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θα θυμάμαι πάντα τα μάτια του φίλου μου Ν' ακολουθούν σαν πουλιά τισ γραμμέσ του τρένου Να κοιτάνε στον ορίζοντα ένα τοπίο άβατο Να σκέφτονται αν η αγάπη είναι πιο κρύα απ' το θάνατο Από ένα εξώστη μου έδειχνε μια άλλη ζωή Τώρα αυτόσ είναι στο διάστημα κι εγώ ακόμα στη γη Περπατώντασ σ' ένα επίπεδο προάστιο Σημαδεύω τουσ ανθρώπουσ μ' ένα κομμένο λάστιχο Κι εγώ που πάντα ήθελα να ζήσω μαζί σου Φτιάχνω τον κόσμο μ' ένα κομμάτι τήσ ψυχήσ σου Κι απ' τον εξώστη εκείνο βλέπω την ίδια ταινία Κάθε καλοκαίρι το "θάνατο στη βενετία" Κι αναρωτιέμαι πάλι οι προσευχέσ μου πού πάνε Κι αν έχουν γίνει πουλιά προσ τα πού πετάνε Χιλιάδεσ εικόνεσ έρχονται σαν κύματα Αλλεπάλληλα μου στέλνεισ μηνύματα Συνθήματα στουσ τοίχουσ στο κέντρο τησ πόλησ Όπου κοιτάξω η ζωή μου όλη Μια μεγάλη απόδραση με τον ήτα-βήτα Για μεγάλουσ κλέφτεσ σαν τον κ. Βήτα Στέκομαι εδώ χωρίσ να ξέρω τι θέλω Κι είναι τόσο ωραία όλα αυτά που πιστεύω Κι εγώ που πάντα ήθελα να ζήσω μαζί σου Φτιάχνω τον κόσμο μ' ένα κομμάτι τήσ ψυχήσ σου Κι απ' τον εξώστη εκείνο βλέπω την ίδια ταινία Κάθε καλοκαίρι το "θάνατο στη βενετία" Κι αναρωτιέμαι πάλι οι προσευχέσ μου πού πάνε Κι αν έχουν γίνει πουλιά προσ τα πού πετάνε Ταξίδεψέ με όπου εσύ πιστεύεισ Είμαι τυφλόσ και μόνο εσύ το ξέρεισ Τα πιο όμορφα πράγματα χάνονται γρήγορα Άνθρωποι σύννεφα το μελάνι στα ποιήματα Πόσο παράξενα χτυπάει τώρα η καρδιά μου Υπάρχει άδικο έξω απ' τα όνειρά μου Θυμάμαι στα μάτια σου να σχηματίζεται το άπειρο Θυμάμαι στα μάτια σου να σχηματίζεται το άπειρο Κι εγώ που πάντα ήθελα να ζήσω μαζί σου Φτιάχνω τον κόσμο μ' ένα κομμάτι τήσ ψυχήσ σου Κι απ' τον εξώστη εκείνο βλέπω την ίδια ταινία Κάθε καλοκαίρι το "θάνατο στη βενετία" Κι αναρωτιέμαι πάλι οι προσευχέσ μου πού πάνε Κι αν έχουν γίνει πουλιά προσ τα πού πετάνε Τραγούδι, Στέρεο Νόβα Ο εξώστης ( Τα μάτια του φίλου μου )

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους