Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Χορέψετε Χορέψετε Από SaneJoker ~~~ Αυτό το κείμενο ξεκίνησε σαν βιωματικό στάτους για τον θάνατο (ωραίο οξύμωρο), αλλά έφυγε και πήγε -χορεύοντας μπάλο- όπου ήθελε να πάει. ~~ Το πρωί περίμενα στην ουρά σούπερ μάρκετ, βαριεστημένος περισσότερο κι απ’ τους υπαλλήλους.

Το σύμπαν μ’ άκουσε και ξεκίνησε να παίζει το κατάλληλο τραγούδι –απ’ τα ηχεία του σούπερ, δεν το έπαιξε ο Θεός. “Χορέψετε, χορέψετε παπούτσια μη λυπάστε, μα κείνα ξεκουράζονται τη νύχτα που κοιμάστε.

Δώστε του χορού να πάει, τούτ’ η γης θα μας εφάει.” Το τραγούδι αυτό είναι καταχωρημένο ως παραδοσιακό, αλλά είχα γνωρίσει, μερικά χρόνια πριν τον σβήσει το Αλτσχάιμερ, τον άνθρωπο που το πρωτοτραγούδησε σε πανηγύρι, τον Βασίλη Χατζόπουλο.

Στα παλιά χρόνια οι τραγουδιστές αυτοσχεδιάζανε σε κάθε πανηγύρι, πάνω στον ρυθμό, λέγοντας καινούρια λόγια κάθε φορά.

Ο λαουτιέρης του Αιγαίου είπε για τα παπούτσια, είπε Χορέψετε κάνοντας λάθος στην προστακτική του χορεύω, κάποιος άλλος τ’ άκουσε, το έπαιξε σ’ άλλο νησί, κι έμεινε. “Tούτ’ η γης που την πατούμε όλοι μέσα θε να μπούμε.” Ακούω τους memento mori στίχους, νιώθω το ρυθμό κι αρχίζω να λικνίζομαι, όσο πιο κρυφά μπορώ.

Θυμάμαι τη Νάξο. Χαμογελάω.

Αφήνω τα πράγματα μου στο ταμείο. “Είκοσι τρία ευρώ”, μου λέει η ταμίας, πριν ακόμα τελειώσει το κομμάτι.

Μου φεύγει το χαμόγελο.

Κοιτάζω τι έχω πάρει και κάνει τόσο. “Θέλετε σακούλα;” ρωτάει η ταμίας. “Όχι, ευχαριστώ.

Χωράνε στις τσέπες μου.” Ο μπάλος του Χατζόπουλου τελειώνει την ώρα που βγαίνω έξω και προσπαθώ να καταπιώ την ακρίβεια. ~~ Φεύγω μέσα στους δρόμους της πόλης.

Σφυρίζω το “Χορέψετε” για να ξεχαστώ.

Σκέφτομαι πόσο η γεωγραφία του μέρους όπου ζούμε επηρεάζει την ψυχοσύνθεση μας, την τέχνη μας, τη μουσική μας.

Τα νησιώτικα τραγούδια είναι –κυρίως- αλέγκρο.

Μέσα στη χαρά, ακόμα κι όταν αναφέρονται στο θάνατο ή στον πληθωρισμό: “Πληρώνετε πληρώνετε, ακρίβεια μη φοβάστε.” Μετά ακούς ηπειρώτικα (χωρίς να πιάσουμε τα Μοιρολόγια της Βόρειας Ηπείρου). Τσάμικα βαριά κι αργόσυρτα, ακόμα κι όταν έχουν παρόμοιο θέμα: «Να ’σαν τα νιάτα δυο φορές, τα γηρατειά καμία.» Και το σόλο να θυμίζει Black Sabbath στο “Ένας αητός καθότανε”. ~~ Γεωγραφία του χορού: Τα νησιώτικα φτιάχτηκαν -αυτοσχεδιαστικά, όπως έκανε ο Χατζόπουλος- στον ήλιο του Αιγαίου, δίπλα στη θάλασσα, όπου ποτέ δεν χιονίζει, κρύο δεν κάνει, και το ψηλότερο βουνό το ανεβαίνεις χορεύοντας αλέγκρο.

Τα ηπειρώτικα φτιάχτηκαν «στα κακοτράχαλα τα βουνά» όπως γράφει ο Γκάτσος στο «Τσάμικος», μέσα στο χιόνι και στο βράχο, «πάνω στην πέτρα την αγιασμένη», από ανθρώπους σκληρούς κι ανυπότακτους.

Ο τσάμης είναι ο λεβέντης. ~~ Και δεν είναι μόνο η γεωγραφία που ορίζει τη ζωή μας, είναι και η ιστορία -ακόμα και η προϊστορία.

Ο τσάμικος χορός χορεύεται μόνο από άντρες.

Είναι δωρικός, πολεμικός, όπως κι οι Δωριείς, που όπως λένε τα πρώτα κείμενα κατέβηκαν απ’ την Πίνδο.

~~~~ Διάβασε το «Χορέψετε Χορέψετε» στον Γελωτοποιό

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους