Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παρακολούθησα την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα και, για πρώτη φορά εδώ και αρκετό καιρό, ένιωσα ότι ακούω ξανά μια πολιτική πρόταση που μιλά για την Ελλάδα που θέλω να δω. Και το λέω πολύ προσωπικά.

Θέλω μια χώρα όπου η δουλειά αρκεί για να ζεις με αξιοπρέπεια.

Όπου οι νέοι άνθρωποι μπορούν να κάνουν σχέδια χωρίς το ενοίκιο και την ακρίβεια να ακυρώνουν τη ζωή τους πριν καν αρχίσει.

Όπου η μικρή επιχείρηση έχει χώρο να αναπνεύσει και να αναπτυχθεί.

Όπου το δημόσιο νοσοκομείο, η παιδεία και η κοινωνική προστασία δεν αντιμετωπίζονται ως κόστος αλλά ως θεμέλια μιας σοβαρής ευρωπαϊκής χώρας.

Και θέλω μια Ελλάδα που δε φοβάται το μέλλον.

Που επενδύει στην παραγωγή, στην έρευνα, στην τεχνολογία και στην Τεχνητή Νοημοσύνη.

Που δεν συμβιβάζεται με τον ρόλο του θεατή στις μεγάλες αλλαγές που ήδη συμβαίνουν γύρω μας.

Γι’ αυτό με ενδιαφέρει το σχέδιο που παρουσιάστηκε.

Όχι επειδή πιστεύω ότι στην πολιτική πρέπει να χειροκροτούμε άκριτα.

Το αντίθετο.

Θέλω να δω τους αριθμούς, την κοστολόγηση και τον τρόπο που κάθε εξαγγελία μπορεί να γίνει πράξη.

Επιιλέγω να στηρίζω μια πολιτική που βάζει ξανά ψηλά τον πήχη.

Περισσότερη παραγωγή.

Καλύτεροι μισθοί.

Λιγότερες ανισότητες.

Ισχυρότερο κοινωνικό κράτος.

Περισσότερες ευκαιρίες. Μια Ελλάδα που αξιοποιεί την τεχνολογία χωρίς να αφήνει τον άνθρωπο πίσω.

Αυτή είναι η κατεύθυνση στην οποία πιστεύω.

Και ναι, μετά τη ομιλία του, αισθάνομαι ακόμη πιο καθαρά ότι αυτή είναι μια προσπάθεια που θέλω να στηρίξω. Γιατί κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσουμε να συζητάμε μόνο για την Ελλάδα που δε θέλουμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους