Giacomo Meyerbeer (Jakob Liebmann Meyer Beer 5 Σεπτεμβρίου 1791 - 2 Μαΐου 1864) ήταν Γερμανός συνθέτης όπερας, «ο πιο συχνά ερμηνευμένος συνθέτης όπερας κατά τον δέκατο ένατο αιώνα, συνδέοντας τον...

Πλήρες Κείμενο:

Giacomo Meyerbeer (Jakob Liebmann Meyer Beer 5 Σεπτεμβρίου 1791 - 2 Μαΐου 1864) ήταν Γερμανός συνθέτης όπερας, «ο πιο συχνά ερμηνευμένος συνθέτης όπερας κατά τον δέκατο ένατο αιώνα, συνδέοντας τον Μότσαρτ και τον Βάγκνερ». Με την όπερά του Robert le diable του 1831 και τις διαδόχους της, έδωσε στο είδος της μεγάλης όπερας «αποφασιστικό χαρακτήρα» Το στυλ μεγάλης όπερας του Μέγιερμπερ επιτεύχθηκε με τη συγχώνευση του γερμανικού ορχηστρικού στυλ με την ιταλική φωνητική παράδοση.

Αυτά χρησιμοποιήθηκαν στο πλαίσιο συγκλονιστικών και μελοδραματικών λιμπρέτι που δημιούργησε ο Εζέν Σκριμπ και ενισχύθηκαν από την σύγχρονη θεατρική τεχνολογία της Όπερας του Παρισιού . Έθεσαν ένα πρότυπο που βοήθησε να διατηρηθεί το Παρίσι ως η πρωτεύουσα της όπερας του δέκατου ένατου αιώνα.

Γεννημένος σε μια πλούσια εβραϊκή οικογένεια , ο Meyerbeer ξεκίνησε τη μουσική του καριέρα ως πιανίστας, αλλά σύντομα αποφάσισε να αφιερωθεί στην όπερα, περνώντας αρκετά χρόνια στην Ιταλία σπουδάζοντας και συνθέτοντας.

Η όπερα του, Il crociato in Egitto, του 1824 , ήταν η πρώτη που του χάρισε πανευρωπαϊκή φήμη, αλλά ο Robert le diable (1831) ήταν αυτός που τον ανέβασε σε μεγάλη διασημότητα.

Η δημόσια καριέρα του, που διήρκεσε από τότε μέχρι τον θάνατό του, κατά την οποία παρέμεινε κυρίαρχη προσωπικότητα στον κόσμο της όπερας, συνοψίστηκε από τον σύγχρονό του, Hector Berlioz , ο οποίος ισχυρίστηκε ότι «δεν έχει μόνο την τύχη να είναι ταλαντούχος, αλλά και το ταλέντο να είναι τυχερός». Στο απόγειό του ήταν με τις όπερες του Les Huguenots (1836) και Le prophète (1849). Η τελευταία του όπερα, L'Africaine , παρουσιάστηκε μετά θάνατον.

Οι όπερές του τον έκαναν τον πιο συχνά παρουσιασμένο συνθέτη στις κορυφαίες όπερες του κόσμου τον δέκατο ένατο αιώνα.

Ταυτόχρονα με τις επιτυχίες του στο Παρίσι, ο Meyerbeer, ως Kapellmeister (Διευθυντής Μουσικής) της Πρωσικής Αυλής από το 1832 και από το 1843 ως Γενικός Διευθυντής Μουσικής της Πρωσίας, άσκησε επίσης επιρροή στην όπερα στο Βερολίνο και σε όλη τη Γερμανία.

Ήταν από τους πρώτους υποστηρικτές του Ρίχαρντ Βάγκνερ , γεγονός που επέτρεψε την πρώτη παραγωγή της όπερας Rienzi του τελευταίου Του ανατέθηκε να γράψει την πατριωτική όπερα Ein Feldlager στο Σλέζιεν για να γιορτάσει την επαναλειτουργία της Βασιλικής Όπερας του Βερολίνου το 1844 και έγραψε μουσική για ορισμένες κρατικές περιστάσεις της Πρωσίας. Ο Μέγιερμπερ πέθανε στο Παρίσι στις 2 Μαΐου 1864. Ο Ροσίνι, ο οποίος, μη έχοντας ακούσει τα νέα, ήρθε στο διαμέρισμά του την επόμενη μέρα σκοπεύοντας να τον συναντήσει, σοκαρίστηκε και λιποθύμησε.

Συγκινήθηκε και έγραψε επί τόπου ένα χορωδιακό αφιέρωμα (Pleure, pleure, μούσα υπέροχη) Ένα ειδικό τρένο μετέφερε τη σορό του Μέγιερμπερ από τον σταθμό Gare du Nord στο Βερολίνο στις 6 Μαΐου, όπου τάφηκε στον οικογενειακό τάφο στο εβραϊκό νεκροταφείο στην Schönhauser Allee.Η πρεμιέρα της όπερας «L'Africaine» έγινε τελικά μετά τον θάνατο του Meyerbeer στην Salle Le Peletier στις 28 Απριλίου 1865, σε μια παράσταση που ανέλαβε ο François-Joseph Fétis . Εκτός από περίπου 50 τραγούδια, ο Meyerbeer έγραψε ελάχιστα εκτός από αυτά που γράφτηκαν για το θέατρο.

Οι επικρίσεις κατά του Wagner και των υποστηρικτών του, ειδικά μετά τον θάνατο του Meyerbeer, οδήγησαν σε μείωση της δημοτικότητας των έργων του.

Οι όπερές του καταπνίγηκαν από το ναζιστικό καθεστώς στη Γερμανία και παραμελήθηκαν από τις όπερες καθ' όλη τη διάρκεια του εικοστού αιώνα.

Ωστόσο, τον 21ο αιώνα, οι σημαντικότερες γαλλικές μεγάλες όπερες του συ. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2013, τοποθετήθηκε μια πλάκα προς τιμήν της τελευταίας κατοικίας του Meyerbeer στην Pariser Platz 6a, στο Βερολίνο. Ο Βέρνον Ντόμπτσεφ έπαιξε τον ρόλο του Τζάκομο Μέγιερμπιρ στην ταινία Βάγκνερ του 1983 . __ Επιλεγμένες διακρίσεις και βραβεία 1813 – Απονεμήθηκε ο τίτλος του συνθέτη της Αυλής και της Μουσικής Δωματίου στον Λουδοβίκο Β΄, Μεγάλο Δούκα της Έσσης 1836 – Χρίστηκε Ιππότης του Τάγματος του Λεοπόλδου , με Βασιλικό Τάγμα του Βασιλιά Λεοπόλδου Α΄. 1842 – Βραβεύτηκε με το παράσημο Pour le Mérite για τις επιστήμες και τις τέχνες (Πρωσία). 1842 – Απονεμήθηκε το Τάγμα του Στέμματος της Βελανιδιάς από τον Βασιλιά Γουλιέλμο Β΄ της Ολλανδίας 1842 – Χρίστηκε Ιππότης του Τάγματος του Πολικού Αστέρα από τον Βασιλιά Όσκαρ Α΄ της Σουηδίας 1850 – Αναγορεύτηκε Επίτιμος Διδάκτωρ Φιλοσοφίας από το Πανεπιστήμιο της Ιένας #GiacomoMeyerbeer

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους