Η παράγκα του σεισμού του 1953 στην οποία γεννήθηκα. Μια από τις πρόχειρες κατοικίες που ανεγέρθηκαν για τους σεισμόπληκτους και που, σε ορισμένες περιπτώσεις, εξακολουθούν να κατοικούνται μέχρι...

Πλήρες Κείμενο:

Η παράγκα του σεισμού του 1953 στην οποία γεννήθηκα. Μια από τις πρόχειρες κατοικίες που ανεγέρθηκαν για τους σεισμόπληκτους και που, σε ορισμένες περιπτώσεις, εξακολουθούν να κατοικούνται μέχρι σήμερα. ΟΙ ΠΑΡΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΣΕΙΣΜΟΥ ΤΟΥ 1953 Μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1953, που έπληξε ιδιαίτερα την επαρχία Πάφου, οι αποικιοκρατικές αρχές βρέθηκαν αντιμέτωπες με το τεράστιο πρόβλημα της στέγασης των οικογενειών που είχαν μείνει χωρίς σπίτι.

Σε αρκετές περιοχές ανεγέρθηκαν πρόχειρες κατοικίες για τους σεισμόπληκτους.

Ήταν απλές κατασκευές, με στέγη από κυματοειδή φύλλα αμιάντου και τοίχους κυρίως από τσιμεντόπετρες.

Αρχικά χρησιμοποιήθηκε γυψόπετρα, όμως οι κάτοικοι αντέδρασαν, θεωρώντας την κατασκευή ανεπαρκή.

Μετά τις διαμαρτυρίες τους, οι τοίχοι κατασκευάζονταν πλέον με τσιμεντόπετρες, κάνοντας τις παράγκες πολύ πιο ανθεκτικές.

Πολλές από εκείνες τις παράγκες δεν κατεδαφίστηκαν ούτε αντικαταστάθηκαν.

Παρέμειναν όρθιες μέχρι σήμερα και αρκετές από αυτές εξακολουθούν να κατοικούνται.

Έτσι, περισσότερα από εβδομήντα χρόνια μετά τον σεισμό, ορισμένες εξακολουθούν να υπάρχουν και να είναι κατοικήσιμες, αποτελώντας ζωντανά απομεινάρια μιας εποχής κατά την οποία ο μεγάλος σεισμός άφησε πίσω του χαλάσματα και καταστροφή.

Η φωτογραφία αυτής της παράγκας, με τη στέγη από αμίαντο και τους τοίχους από τσιμεντόπετρες, έχει για μένα μια ιδιαίτερη σημασία: είναι το σπίτι στο οποίο γεννήθηκα.

Δεν είναι, λοιπόν, απλώς μια παλιά παράγκα.

Είναι ένα κομμάτι της δικής μου ζωής, αλλά και ένα μικρό, ζωντανό κομμάτι της κοινωνικής ιστορίας της Κύπρου του 1953.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους