Original Post

Πλήρες Κείμενο:

💙 🇨🇾 🇪🇺 Τον Αύγουστο, επέλεξα να τον αξιοποιήσω για διάβασμα, μελέτη του κοινοβουλευτικού έργου, αλλά και για συναντήσεις με ανθρώπους με τους οποίους, από τη νέα μου θεσμική διαδρομή, θα κληθώ να συνεργαστώ.

Είχα την ευκαιρία να συναντηθώ με υπουργούς, αλλά κυρίως με διευθυντές κυβερνητικών τμημάτων.

Ανθρώπους που δεν βρίσκονται συχνά στα φώτα της δημοσιότητας, αλλά που κάθε μέρα, με αίσθημα ευθύνης και επαγγελματισμό, κρατούν ζωντανό τον παλμό της δημόσιας διοίκησης.

Η διαδρομή μου στα κοινά, και ιδιαίτερα η θητεία μου ως Δήμαρχος Στροβόλου, μου έδωσε την ευκαιρία να συνεργαστώ με πολλά κρατικά τμήματα.

Αυτές όμως οι συναντήσεις μού επέτρεψαν να δω ακόμη βαθύτερα το κράτος μας.

Να γνωρίσω από κοντά τις δυσκολίες και τις αδυναμίες του, αλλά ταυτόχρονα και τις μεγάλες δυνατότητές του.

Και έφυγα με ένα ισχυρό συμπέρασμα.

Γίνεται πολλή και ουσιαστική δουλειά.

Βεβαίως, υπάρχουν προβλήματα.

Υπάρχουν καθυστερήσεις και στρεβλώσεις που πρέπει να διορθωθούν.

Όμως είναι άδικο να ισοπεδώνουμε τα πάντα.

Είναι άδικο να μη βλέπουμε την καθημερινή προσπάθεια δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων που υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον.

Ζούμε σε μια μικρή πατρίδα με μεγάλες απαιτήσεις και σύνθετες προκλήσεις.

Το να κρατάς ένα κράτος λειτουργικό, σύγχρονο και αποτελεσματικό δεν είναι αυτονόητο.

Είναι ένας καθημερινός αγώνας.

Και ίσως γι’ αυτό δεν συμμερίζομαι όσους λένε πως «δεν έχουμε υπόθεση » ή πως «τίποτα δεν αλλάζει». Ας κοιτάξουμε λίγο πίσω.

Όχι αιώνες.

Αλλά στα χρόνια των γονέων μας.

Το 1960 η Κύπρος ήταν μια μικρή, κατά κύριο λόγο αγροτική κοινωνία.

Μέσα σε λίγες δεκαετίες, παρά το τρομακτικό τραύμα της τουρκικής εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής, κατορθώσαμε να δημιουργήσουμε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία, με θεσμούς, οικονομία, υποδομές και ανθρώπους που διακρίνονται σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αυτή η πορεία δεν ήταν αποτέλεσμα τύχης.

Ήταν αποτέλεσμα του φιλότιμου, της εργατικότητας, της επιμονής και της δημιουργικής δύναμης του λαού μας.

Γι’ αυτό επιλέγω την αισιοδοξία.

Όχι επειδή δεν βλέπω τα προβλήματα, αλλά επειδή πιστεύω στις λύσεις.

Μπορούμε να αποκτήσουμε μια δημόσια διοίκηση πιο ευέλικτη, πιο γρήγορη, πιο ανθρώπινη.

Ένα κράτος που θα αξιοποιεί την τεχνολογία και τη γνώση, αλλά πάνω απ’ όλα τους ανθρώπους του.

Από τη δική μου πλευρά, αυτή είναι η δέσμευσή μου.

Να εργαστώ με όλες μου τις δυνάμεις, με συνέπεια, διάλογο και αποφασιστικότητα, για να συμβάλω σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια.

Την προσπάθεια της ευρωπαϊκής Κύπρου.

Γιατί η Ευρώπη είναι τρόπος σκέψης.

Είναι κουλτούρα ευθύνης, αξιοκρατίας, διαφάνειας και σεβασμού προς τον πολίτη.

Και είμαι πεπεισμένος πως η Κύπρος μπορεί και αξίζει να γίνει μια πραγματικά ευρωπαϊκή χώρα.

Μια χώρα που θα εμπνέει εμπιστοσύνη στους πολίτες της, υπερηφάνεια στα παιδιά της και ελπίδα για το αύριο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους