Ο όρος «Μιθριδατισμός» (ή Μηθριδατισμός) που ακούμε να χρησιμοποιείται συχνά από τους πολιτικούς προέρχεται από τον βασιλιά Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Ευπάτορα (135–63 π.Χ.), που βασίλεψε στον Πόντο. Σύμφωνα...
Ο όρος «Μιθριδατισμός» (ή Μηθριδατισμός) που ακούμε να χρησιμοποιείται συχνά από τους πολιτικούς προέρχεται από τον βασιλιά Μιθριδάτη ΣΤ΄ του Ευπάτορα (135–63 π.Χ.), που βασίλεψε στον Πόντο.
Σύμφωνα με την παράδοση, επειδή φοβόταν συνεχώς μήπως τον δηλητηριάσουν, άρχισε να παίρνει καθημερινά μικρές δόσεις δηλητηρίου ώστε να συνηθίσει το σώμα του και να γίνει ανθεκτικός.
Μεταφορικά, στη σύγχρονη γλώσσα, μιθριδατισμός σημαίνει ο σταδιακός εθισμός σε κάτι επικίνδυνο ή βλαβερό, λόγω της συνεχούς και επαναλαμβανόμενης έκθεσης.
Στην πολιτική: χρησιμοποιείται για να περιγράψει το φαινόμενο όπου η κοινωνία συνηθίζει σιγά-σιγά σε αρνητικά φαινόμενα (διαφθορά, αδικία, βία, παραβιάσεις δικαιωμάτων), μέχρι που παύει να αντιδρά.
Δηλαδή, όπως ο Μιθριδάτης συνήθισε στο δηλητήριο, έτσι κι ένας λαός μπορεί να «συνηθίσει στο κακό» και να μην το θεωρεί πια σοβαρό. Παράδειγμα: Αν ένας πολιτικός λέει «έχουμε πάθει μιθριδατισμό με τα σκάνδαλα», εννοεί ότι ο κόσμος έχει τόσο συχνά ακούσει για σκάνδαλα που δεν αντιδρά πλέον.
Να το θέσω όσο πιο απλά μπορώ, σήμερα σημαίνει ότι συνηθίζουμε σιγά σιγά κάτι κακό ή επικίνδυνο, μέχρι που δε μας σοκάρει πια.
Στην πολιτική, π.χ., λέμε ότι ο κόσμος έχει πάθει μιθριδατισμό με τα σκάνδαλα , τα ακούει τόσο συχνά που έπαψε να αντιδρά.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους