Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Εχει ακόμα ένα παιδί, μεγάλο πια, θα είναι 25, το άφησε στη Γερμανία» μας λέει ο θείος.

ΟΛΑ δικά του παιδιά είναι.

Ήρθε από τη Γερμανία όταν η μικρή ήταν βρέφος.

Η εξέταση DNA έδειξε ότι όλα τα παιδιά είναι δικά του και δικά της, εκτός από του 9 χρόνου που είναι της Γερμανίδας και κάποιου άλλου.

Τα παιδιά δεν είναι δηλωμένα και δεν πήγαν ποτέ σχολείο. «Του έλεγα ότι πρέπει να τα δηλώσει τα παιδιά, να πάνε σχολείο, αλλά δεν με άκουγε.

Τα αγαπούσε τα παιδιά του και η κοπέλα είναι καλή, αλλά είναι τοξικομανής.

Ο τοξικομανής θα κάνει τα πάντα για την πρεζα» μας λέει ο θείος που έχει χρόνια να επικοινωνήσει μαζί του, που δεν τον έβρισκε, αλλά τα ήξερε όλα αυτά και δεν πήγε να τα καταγγείλει.

Κατάγεται λέει από το Τραγανό Ηλείας.

Καταλάβαμε από πού κατάγεται.

Από εκεί που οι πενηντάρηδες έχουν 9 παιδιά και 37 εγγόνια και δεν τα στέλνουν σχολείο, ακόμα κι αν μισθώνει ταξί ο Δήμος για να τα πάει, γιατί οι γονείς είναι τύφλα και τα παιδιά πρέπει να δουλέψουν.

Ο τύπος είχε πολλούς λογαριασμούς στο διαδίκτυο, εμφάνιζε διαφορετικά προφίλ, προσεγγίζοντας διαφορετικές κατηγορίες οπαδών, της ίδιας όμως αισθητικής παιδείας.

Και η αισθητική του παιδεία είτε με πολλαπλά τατουαζ, είτε με τους σταυρούς, είτε με τις σημαίες, τα σύμβολα βυζαντινά ή αλβανικά, είτε με κουκούλες, τις Μοϊκάνες, τις γροθιές, γκράφιτι, συνοψίζονται στη μουσική που άκουγε, έβαζε ως DJ, επιχειρούσε να γράψει.

Hip hop, Ραπ, Τραπ, Παντελή Παντελίδη.

Να γράψω για την εμετική μουσική που έγραφε το φαινόμενο Παντελίδης και αγιοποιήθηκε, ηρωικοποιηθηκε, επηρέασε τις νεολαίες δεκαετίας που τον προσκυνούν σαν τον μεγαλύτερο συνθέτη και στιχουργό της σύγχρονης Ελλάδας ή θα με βάλετε να ακούσω 10 βαθυστόχαστους μπαροκοβαλκανοαμανεδες γιατί είμαι άσχετη, θα με απειλήσετε με το Άρθρο 365 - Ποινικός Κώδικας (Νόμος 4619/2019), και τα άρθρα 362 και 363. Τον Αστικό κώδικα οπου σύμφωνα με το Άρθρο 57, η προσβολή της μνήμης του νεκρού θεωρείται παράνομη προσβολή της προσωπικότητας και θα με εξαναγκάσετε ΛΟΓΟΚΡΙΝΟΝΤΑΣ, εσείς οι ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΙ και ευαίσθητοι στα ανθρώπινα δικαιώματα και την ελευθερία, ιδιαιτέρως της έκφρασης, να κλειδώσω την ανάρτηση όπως έκανα την προηγούμενη.

Λοιπόν εγώ πιστεύω ότι η αισθητική παιδεία καθορίζει ολόκληρες γενιές.

Κι όταν μια ολόκληρη γενιά εκπροσωπείτε αισθητικά και πνευματικά από τον Φύσσα και τον Παντελίδη, δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα περισσότερο από τη Σάττι και τον Ακύλα και από την κοινωνία όπως προβάλλεται στα βιντεοκλίπ τους, μέσα στην οποία ήταν άνετα κρυμμένος αυτός ο τύπος, ο παιδεραστής Αφγανος, η τοξικομανής μάνα, ο Πολωνός παιδοκτόνος, ο Αιγυπτιος πελατης δολοφονος, ο Αφγανός πυγμάχος Ευαγγελιστης και χιλιάδες άλλοι.

Το να τραγουδούν παιδιά δημοτικού αυτές τις χυδαιότητες, είναι μαχαιριά στην καρδιά μου, γιατί είναι αρρώστια στην ψυχή τους που μεγαλώνει.

Αυτή η αισθητική χυδαιότητα είναι ίδια.

Είτε με σκηνικό τα γκράφιτι της Κυψέλης, τα δρομάκια του Περάματος, τα αρχοντικά της Μονεμβασιά, το Ηρώδειο, το Καλλιμάρμαρο, το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, είτε τα παρουσιάζει ο Κοκλώνης, είτε ο Αγγελάκας( άλλα ιερά και όσια.

How dare you? Shame on you) Αλλά για τους περισσότερους η μουσική, το θέατρο, τα εικαστικά, ο χορός, η λογοτεχνία δεν είναι πνευματική τροφή.

Είναι διασκέδαση, εκτόνωση, απασχόληση, θέμα για συζήτηση, κοινωνικοποίηση κλπ.

Ποιός ο λόγος λοιπόν της ανάρτησης; Μονο μια ελπίδα ότι υπάρχουν κι άλλοι που συμμερίζονται τις σκέψεις μου, αλλά τις αφήνουν στην άκρη για να μην έρθουν σε αντιπαράθεση, να μη χαρακτηριστούν, να μην απομονωθούν κλπ. και μια ελπίδα ότι ίσως κάποιοι προβληματιστούν.

Αυτό που συμβαίνει για τη συναυλία του Ρέμου ( 30 χρόνια τραγούδι ) στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου είναι απαράδεκτο.

Αν έρχονταν για το συλλαλητήριο για την Μακεδονία, ίσως το δεχόμουν.

Άραγε θα πάνε και πολιτικοί να μιλήσουν για τη σημαντική Μακεδονία μας και τον άξιο γόνο της; Ξέρω.

Πάλι τα μπέρδεψα και σας αποσυντόνισα.

Τι να κάνουμε; Έτσι είμαι εγώ.

Take it or leave.

Απενεργοποιω τα σχόλια των μη φίλων γιατί δεν έχω καμία διάθεση και χρόνο να σβήνω και να μπλοκάρω αγνώστους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους