[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Η παλιά αγορά της Πάρου Του Φίλιππου Τσαντάνη Ο Φίλιππος έχει καλή μνήμη. Και περιγράφει την παλιά κατάσταση στην Πάρο. Εμείς συνομήλικοι, τα ζήσαμε αυτά. Ποιο είναι το ενδιαφέρον; Το ενδιαφέρον, το...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η παλιά αγορά της Πάρου Του Φίλιππου Τσαντάνη Ο Φίλιππος έχει καλή μνήμη.

Και περιγράφει την παλιά κατάσταση στην Πάρο.

Εμείς συνομήλικοι, τα ζήσαμε αυτά.

Ποιο είναι το ενδιαφέρον; Το ενδιαφέρον, το παράξενο, το απίστευτο, είναι πως όλα αυτά άλλαξαν πρώτον ριζικά, και δεύτερον μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα! Καταλυτικές αλλαγές στις οποίες ίσως οφείλεται η ανισορροπία μας.

Ο μέγας κίνδυνος είναι να μη χάσουμε ολοσχερώς και την ανθρωπιά μας.

Το κείμενο το πήρα από τον Θανάση Μαρινόπουλο κι ευχαριστώ πολύ.

Άλλα θα τα πάρω από τη Φωνή της Πάρου, αργότερα.

Γράφει ο Φίλιππος. «Καρδιά μου καημένη, πως βαστάς και δεν ραγίζεις μέσα στον ψεύτη ντουνιά, με τόση απονιά που αντικρίζεις». Με αυτά που ζούμε στις μέρες μας, με πνίγει η αγανάκτηση για κάθε τι το άδικο που βλέπω κι ακούω να συμβαίνει γύρω μας.

Εξουσία, υπουργοί και βουλευτές «βουτηγμένοι» στα σκάνδαλα.

Κλεψιές στον ΟΠΕΚΕΠΕ, εγκλήματα στα ΤΕΜΠΗ, παρακολουθήσεις πολιτικών και ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ, «άδικη» Δικαιοσύνη, ανισότητα μεγάλη, διαφθορά, ακρίβεια, «λάδωμα», φακελάκι, μέσον, ρουσφέτι και συγκάλυ-ψη. Σ΄ αυτήν την παλιοκατάσταση ζούμε στην πατρίδα μας κι αυτήν … ανεχόμαστε.

Πότε θ΄ αλλάξει ; Φίλε μην μεγαλοπιάνεσαι, μη λες ας φάμε, ας πιούμε, ας χαρούμε κι άσε τον κόσμο να κάνει ότι θέλει.

Γιατί έτσι θα υπάρχει πάντα η ανομία, η ρεμούλα, η ασυδοσία, η παλιοκατάσταση… από την αδιαφορία σου. «Τι όμορφη που θα ‘σουνα βρε παλιοκοινωνία, αν έλειπε το άδικο και η αχαριστία». Αυτοί που μας κυβερνάνε δεν …χαμπαριάζουν.

Μας έχουν κάνει τη ζωή δύσκολη, όλο στενοχώριες και να μην μπορούμε να σηκώσουμε κεφάλι.

Μας ταλαιπωρούν με τις «απαιτήσεις» τους.

Πληρώνουμε να κάνουμε ηλεκτρονικά δήλωση εσόδων, κτηματολόγιο, ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ κλπ και τώρα για να καθαρίσεις το κτήμα σου και για πάνω από είκοσι ελιές.

Όλο και κάτι ανακαλύπτουν.

Γραφειοκρατία και ταλαιπωρία στο φουλ.

Πώς να τα βγάλει πέρα ένας συνταξιούχος, ένας ηλικιωμένος.

Δεν ρωτούν να μάθουν, δεν ενδιαφέρονται.

Ένας αθεόφοβος στην βουλή είπε, δεν με φτάνουν οι 5000 που παίρνω.

Είναι για γέλια ή για … Ντροπή λοιπόν να συμβαίνουν όλα αυτά.

Ένας κινέζος φιλόσοφος είπε ότι είναι ντροπή σε μια χώρα να υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί.

Είπε και δίδαξε ότι μεγαλύτερες αρετές είναι η φιλία κι η δικαιοσύνη, γιατί αυτές «φέρνουν» την ευγένεια, την αξιοπρέπεια, τον σεβασμό ανάμεσα στους ανθρώπους.

Αυτές μας λείπουν σήμερα.

Όμως παλιά υπήρχαν! Ήταν μια άλλη εποχή που αγαπούσε ο ένας τον άλλο, ήθελε το καλό του, υπήρχε φιλία, κατανόηση και οι άνθρωποι ζούσαν ωραία, όμορφα, απλά και ήσυχα, χωρίς τις σημερινές σκοτούρες στο κεφάλι. «Αλλοτινές μου εποχές, αλλοτινοί μου χρόνοι, αχ και να ερχόσαστε ξανά, αυτά τα κρύα δειλινά που είναι η καρδιά μου μόνη». Ζω με τις αναμνήσεις μου και πάντα μου έρχονται στο μυαλό οι άνθρωποι εκείνης της εποχής, που τους «έζησα» στα παιδικά μου χρόνια.

Όσοι ήλθαν κι όσοι έρχονται στο νησί για να δουλέψουν ή να μείνουν, προκειμένου να αγαπήσουν πιο πολύ αυτό τον τόπο, πρέπει να μάθουν την ιστορία του, το παρελθόν του, την παράδοση, τα ήθη κι έθιμα και πως ζούσαν και τι δουλειά έκαναν οι Παριανοί εκείνη την παλιά εποχή.

Σήμερα θα θυμηθούμε τους παλιούς επαγγελματίες, τους τεχνίτες, τους μαστόρους, αυτούς που έδιναν «ζωή» στην Παροικιά χειμώνα-καλοκαίρι.

Τίμιοι, εργατικοί και φιλόξενοι, με το γέλιο και το καλαμπούρι τους σε έκαναν φίλο.

Μπαίνοντας στο μαγαζί τους, σε καλωσόριζαν… -Βρε καλώς τον, τι κάνει η μάνα σου, ο μπαμπάς σου, τα αδέλφια σου; Σε έβλεπαν σαν άνθρωπο και όχι σαν χρήμα. « 45 ΜΑΣΤΟΡΟΙ ΚΙ 60 ΜΑΘΗΤΑΔΕΣ» Υπήρχαν τόσα πολλά μαγαζιά, τόσοι πολλοί αυτοδίδακτοι τεχνίτες.

Η προσφορά τους μεγάλη στην κοινωνία της Παροικιάς, μας έφερναν τα απαραίτητα για τα σπίτια.

Άξιοι τεχνίτες που υπηρέτησαν την τέχνη με αγάπη και κέφι.

Εξυπηρετούσαν τις ανάγκες εκείνης της εποχής.

Κάποτε ρωτήσανε τον Ζορμπά του Καζαντζάκη τι δουλειά κάνει; Είπε πολλές, με τα πόδια, με τα χέρια, το κεφάλι, το μυαλό και άλλες.

Έτσι δούλευαν οι παριανοί μαστόροι.

Δεν υπήρχε η σημερινή τεχνολογία.

Τα πάντα χειροποίητα, παπούτσια, έπιπλα, κεραμικά, σιδερικά και πολλά άλλα.

Να θυμίσω στους «παλιούς φίλους» τα μαγαζιά κι αυτούς που τα δούλεψαν. -ΤΣΑΓΓΑΡΑΔΙΚΑ: ΣΙΛΙΤΖΙΡΗ-ΚΟΝΤΕ-ΠΑΝΤΟΦΛΑ-ΜΟΝΔΑΝΟΥ-ΚΑΡΠΟΔΙΝΗ-ΞΥΛΑΡΑ-ΒΕΛΑΔΑ-ΜΠΑΡΜΠΑΡΗ-ΜΠΑΦΙΤΗ (παπούτσια δερμάτινα, λαστιχένια και μπροκαδούρες). -ΜΑΡΑΓΓΟΥΔΙΚΑ: ΚΥΡΙΑΖΑΝΟΥ-ΒΑΒΑΝΟΥ-ΚΟΜΠΟΥ-ΣΠΑΝΟΥ-ΧΑΡΑΤΣΑΡΗ-ΚΑΛΑΡΗ-ΠΑΤΕΛΗ (κανένα έπιπλο δεν έλει-πε από το σπίτι). -ΚΟΥΡΕΙΑ : ΚΟΡΙΟΥ-ΑΛΕΒΙΖΑΚΗ-ΒΑΡΑΟΥ-ΚΑΝΤΙΩΤΗ-ΑΠΟΓΙΟΥ-ΜΑΟΥΝΗ-ΞΕΠΑΓΙΑΣΤΡΑ ( κούρεμα και ομορφιά)! -ΕΜΠΟΡΙΚΑ : ΜΟΥΡΛΑ-ΦΩΚΙΑΝΟΥ-ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΥ-ΚΑΠΟΥΤΣΟΥ-ΜΑΥΡΗ-ΑΝΤΙΠΑΡΙΩΤΗ-ΡΟΖΑΚΕΑ και το ελληνικό μονοπώλιο. -ΤΑΒΕΡΝΕΣ-ΟΥΖΕΡΙ : ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΟΥ-ΛΟΥΚΟΥΛΟΥ-ΠΑΝΔΡΟΣΕΑ-ΜΠΑΚΑΛΙΑΡΟΥ-ΓΡΙΝΑ-ΜΠΟΥΖΟΥΡΟΥΚΙ-ΛΑΟΥ-ΘΕΟΥ-ΚΑΤΣΑΟΥΝΗ-ΣΠΑΝΟΥ (φαγητά και μεζέδες, όλα νόστιμα)! ΚΑΦΕΝΕΙΑ : ΒΕΝΤΟΥΡΗ-ΠΑΠΛΑΤΣΑ-ΛΑΤΣΟΥ-ΣΤΕΛΛΑΚΗ-ΒΑΓΙΑ (σε αυτά πήγαιναν οι «τραγιάσκες», τα «κασκέττα» και τα «σκιά-δια»). Υπήρχε και το ΑΚΤΑΙΟΝ που πήγαιναν όσοι φόραγαν καπαρντίνα, κοστούμι, ρεπούμπλικο και τρώγανε το παντεσπάνι. -ΡΑΦΕΙΑ : ΚΟΝΤΕ-ΚΥΡΙΑΖΑΝΟΥ-ΚΑΛΑΚΩΝΑ-ΣΠΑΝΟΥ (κου-στούμι στην … πέννα)! -ΤΑ ΓΥΦΤΙΚΑ : ΧΑΒΙΑΡΑ Πέτρου κι Ανδρέα-ΣΚΑΡΑΜΑΓΚΑ (αξίνες και τσάπες για σκάψιμο). Τεχνίτης κι ο φαναράς, ο βαρελάς, ο κεραμίστας, ο φωτογράφος, ο καρναργιέρης, ο χρυσοχόος, ο μαρμαράς, κλπ. -ΜΠΑΚΑΛΙΚΑ : ΣΑΒΒΑ-ΜΟΥΡΛΑ-ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ-ΜΙΚΕ-ΚΡΗΤΙΚΟΥ-ΜΑΡΙΝΟΥ-ΜΕΝΕΓΟΥ-ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ-ΔΙΠΛΟΥ-ΘΕΟΧΑΡΙΔΗ-ΠΑΤΡΑΚΗ-ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ.

Μερικά μπακάλικα ήταν και μικρά ταβερνάκια με ένα ή δύο τραπεζάκια για τους πελάτες.

Αυτούς που τους άρεσε το κρασάκι και το ούζο με μεζέδες εκλε-κτούς ( σαρδέλλα, παστή ρέγγα, ελιές, ταταμά και τυρί)! -ΦΟΥΡΝΟΙ : ΜΑΡΟΥΣΩΣ-ΠΩΛΟΥ-ΡΑΓΚΟΥΣΗ-ΑΛΙΠΡΑΝΤΗ-ΚΑΛΟΓΕΡΑ( το ζυμωτό της Μαμάς)! -ΧΑΣΑΠΙΚΑ: ΚΑΣΤΑΝΙΑ-ΛΑΖΑΡΙΝΟΥ-ΣΠΑΝΟΥ-ΒΑΓΓΕΛΑΚΗ (ντόπιο κρέας)! Όλοι αυτοί οι τεχνίτες και μαστόροι είχαν τους μαθητάδες που μάθαιναν την «δουλειά» κι έπαιρναν ένα μεροκάματο.

Έτσι αρκετοί νέοι έβρισκαν δουλειά κι έμεναν στο νησί.

Αρκετοί ζουν ακόμη και τα θυμούνται.

Ήταν μια εποχή που δεν ξεχνιέται! Συγκρίνετε αυτά τα μαγαζιά με τα σημερινά που τον χειμώνα «νεκρώνουν» την Παροικιά. ΥΓ Στη φωτογραφία ο μπάρμπα Μιχάλης ( Ο Παντοφλάς) στο τσαγκαράδικο με τις όμορφες φωτογραφίες στους τοίχους.

Καλός οικογενειάρχης, καλός άνθρωπος που ήταν και υπέροχος ψάλτης στη Ζωοδόχο Πηγή! (Δεν έβαλα την φωτογραφία, για να χρησιμοποιήσουμε την καθαρή, την πρωτότυπη, όταν χρειαστεί).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences