ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ... ΣΗΨΗ Σκέφτομαι ότι είναι πραγματικά τραγικό πανεπιστημιακοί αξιολογητές να μην μπορούν να διακρίνουν την ποιοτική από την ποσοτική έρευνα… και ακόμη περισσότερο να αγνοούν τι...
ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ... ΣΗΨΗ Σκέφτομαι ότι είναι πραγματικά τραγικό πανεπιστημιακοί αξιολογητές να μην μπορούν να διακρίνουν την ποιοτική από την ποσοτική έρευνα… και ακόμη περισσότερο να αγνοούν τι σημαίνει μικτή μεθοδολογία, δηλαδή ο συνδυασμός ποσοτικών και ποιοτικών μεθόδων.
Ακόμη πιο τραγικό είναι να χαρακτηρίζουν το συνολικό σου επιστημονικό έργο «κυρίως ποσοτικό», όταν στην πραγματικότητα περιλαμβάνει λίγες μικτές έρευνες και δεκάδες ποιοτικές (και καθόλου ποσοτικές). Δηλαδή δεν έχει καμία σχέση με «ποσοτικό». Αυτό δεν δηλώνει μόνο επιστημονική ανεπάρκεια, αλλά γεννά και πολύ σοβαρά ερωτήματα... και πλέον τα κείμενα είναι δημόσια και μπορεί ο καθένας να σχηματίσει άποψη.
Το πράγμα, όμως, αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον όταν ανακαλύπτεις ότι σε άλλες περίπτωσεις, από τους ίδιους αξιολογητές, η χρήση ποιοτικών και ποσοτικών μεθόδων αναγνωρίζεται θετικά ως «ευρύ μεθοδολογικό υπόβαθρο» και ως μεθοδολογική επάρκεια.
Εκεί καταλαβαίνεις στην πράξη τι σημαίνει «δύο μέτρα και δύο σταθμά». Και όταν βλέπεις ότι τέτοιες κραυγαλέες αντιφάσεις περνούν χωρίς ουσιαστική αντίδραση, αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι και το βάθος του προβλήματος… μιας σήψης ποιοτικής και ποσοτικής.
Και αυτό είναι μόλις ένα από τα περίπου δέκα «μαργαριτάρια» της συγκεκριμένης υπόθεσης! Υπάρχουν μάλιστα και σοβαρότερα, τα οποία θα κριθούν από αρμόδιους… και εκθέτουν ανεπανόρθωτα συγκεκριμένα άτομα, και όχι μόνο.
Για μένα, πάντως, παραμένει ένα βαθιά απογοητευτικό μάθημα το πώς μπορούν να λειτουργούν ορισμένα ακαδημαϊκά περιβάλλοντα που θρέφουμε στα νησιά μας… θεσμοί που δημιουργήθηκαν ακριβώς για να υπηρετούν τη γνώση, την αξιοκρατία και να πηγαίνουν τον τόπο μπροστά.
Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, ποιοι ευτελίζουν τελικά τους θεσμούς και γιατί.
Γιατί το μήνυμα περνά παντού: οι κανόνες δεν ισχύουν το ίδιο για όλους.
Και κάπως έτσι η θεσμική παρακμή γίνεται κοινωνική κανονικότητα, έτοιμη να κατασπαράξει κάθε έννοια αξιοκρατίας, εμπιστοσύνης και ισονομίας.
Κάποιοι μου λένε: Μην ασχολείσαι, δεν αξίξει, εσύ δεν έχεις ανάγκη. Εγώ λέω: Αντισταθείτε και μην τους αφήσετε ούτε σπιθαμή.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους