Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#ΣΤΑΥΡΟΣ #ΦΛΩΡΟΣ. Ευτυχώς "ξύπνησε"... Γεννήθηκε σε μία πολυμελή οικογένεια με 9 παιδιά σε ένα χωριό της Καβάλας.

Από μικρός βοηθούσε τους γονείς του και ασχολείτο με την οικοδομή και τη μελισσοκομία την οποία αγαπούσε.

Όμως τα οικονομικά έσοδα δεν επαρκούσαν για να συνδράμει όπως ήθελε στο σπιτι και στα 22 του αποφάσισε να λάβει μέρος στο τηλεπαιχνίδι #survivor και να φύγει για τον άγιο Δομίνικο όπου κάτω από σκληρές συνθήκες θα προσπαθούσε να αποδείξει ότι εκτός από σωματικές αντοχές, εχει ψυχικές και νοητικές διότι αυτό το παιχνίδι τα συμπεριλαμβάνει όλα κι αν δεν υπαρχει ψυχικό σθένος, το σωματικό δεν επαρκεί γιά να ανταπεξέλθει κάποιος οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα σκληρές και πέρα από την επιβίωση θα πρέπει να συνεργαστεί και συγκατοικήσει με ανθρώπους που οι χημείες δεν ταιριάζουν, δημιουργούνται εκνευρισμοί και αντιπαλότητες τις οποίες τις είδαμε σε όλα τα επεισόδια.

Ο νεαρός Σταύρος όμως απέδειξε από την αρχή ότι ήταν ένα παιδί πολύ ώριμο για την ηλικία του, σοβαρό, ήρεμο, αθλητής με δυνατότητες, καλό χαρακτήρα και γενικά ήθελε να είναι φίλος με όλους ακόμα και με τους αντιπάλους του.

Ωστόσο η μοίρα είχε άλλα σχέδια για εκείνον και ένας Θεός ξέρει γιατί πήρε την απόφαση να του στερήσει το ένα του πόδι.

Ο αθλητής είχε δυστυχώς ενα τραγικό ατύχημα ενώ έκανε ψαροντούφεκο για την επιβίωση της ομάδας του, ένα τουριστικό κότερο που πέρασε από πάνω του έκοψε το πόδι.

Παραλίγο να πεθάνει, το ατύχημα θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο αν εκείνη την ώρα κάποιοι ψυχραιμότεροι δεν έδεναν το πόδι ώστε να σταματήσει η ακατάσχετη αιμορραγία μέχρι να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.

Οι πρώτες ημέρες ήταν τόσο σοκαριστικές που ούτε ο ίδιος ούτε η οικογένεια του κατάλαβαν τι ακριβώς συνέβη και ότι ο Σταύρος, στα 22 του, θα έπρεπε να μάθει να ζει με ένα πόδι και προφανώς να στηρίζεται σε κάποιο τεχνητό μέλος που θα έπρέπε να τοποθετεί αργοτερα το οποίο θα έχει φροντίδα και θα πρέπει να βάζει και να βγάζει κάθε μέρα από πάνω του.

Βέβαια η ζωή, μας έχει αποδείξει ότι άνθρωποι χωρίς τα φυσικά τους μέλη, με χέρια και πόδια κομμένα επιβίωσαν, περπάτησαν, δημιούργησαν οικογένειες εργάστηκαν και έκαναν πολύ περισσότερα από ό,τι ένας αρτιμελής άνθρωπος.

Παρά ταύτα ένα μέλος του σώματός μας ακόμα και το μισό μας δάχτυλο δεν παύει να θεωρείται απαραίτητο κομμάτι μας κι όταν απουσιάζει μας λείπει γιατί ενώ το νιώθουμε δεν το βλέπουμε.

Αρχικά η παραγωγή του παιχνιδιού αφού τον φρόντισε προσπάθησε να ρίξει στα μαλακά της ευθύνες της δίνοντάς του το έπαθλο του νικητή το οποίο είχε πολλές πιθανότητες να το κερδίσει αν δεν είχε συμβεί το ατύχημα. Ο Σταύρος δεν συνειδητοποίησε εκείνη τη στιγμή πώς αυτοί που ευθύνονται για το ατύχημα, δεν ήταν ο ίδιος αλλά πρώτα η παραγωγή και μετά ο καπετάνιος του κότερου μαζί με την εταιρεία που έχει το κότερο και πως οφείλουν μια τεράστια αποζημίωση στο αθλητή και όχι τα χρήματα του επάθλου διότι αυτό το παλικάρι στα 22 του θα μάθει να ζει με ένα τεχνητό μέλος και σίγουρα δεν θα είναι αυτός που ήταν πριν όσο κι αν προσπαθήσει και θα πρέπει να εξηγεί κάθε φορά τι του συνέβη και αργότερα στα παιδιά του που του εύχομαι από καρδιάς να κάνει μία πολυμελή οικογένεια αγαπημένη όπως των γονιων του.

Και διαβάζω με ικανοποίηση ότι ο νεαρός συνειδητοποιώντας πως η ευθύνη δεν ήταν δική του, μήνυσε και απαιτεί από την παραγωγή του survivor #εκατό #εκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση για ηθική και σωματική βλάβη και πολλά άλλα γενικότερα που δήλωσε ο ίδιος και θα τα διαβάσετε στο link στο τέλος.

Kαι πολύ καλά έκανε διότι με τα 200 χιλιάρικα, που του πέταξαν θα ήταν αν του κοβόταν ένα δάκτυλο του, όχι ολόκληρο πόδι.

Τον περιμένει μακρύς δρόμος μέχρι να δικαιωθεί, που θα δικαιωθεί και, μπορεί να μην πάρει ποτέ όλα αυτά τα χρήματα που ζητάει αλλά εύχομαι να κερδίσει ένα πολύ μεγάλο ποσό καθότι ή παραγωγή έπρεπε να μεριμνήσει για όρια ασφαλείας στη θάλασσα και σίγουρα γνώριζε ότι από εκει περνούσαν τουριστικά κότερα , άρα είναι επικίνδυνο μέρος και έπρεπε να βάλει ορατά όρια ασφαλείας που αν ένας αθλητής τα ξεπερνούσε, τότε ναι, είχε ευθύνη.

Απο τη στιγμή που δεν υπήρχαν αυτά τα όρια πχ με κόκκινες πλαστικές μπάλες, με δίχτυ με κάτι τέλος πάντων, την ευθύνη την επωμίζεται η παραγωγή και από ότι γνωρίζουμε -και αυτό το έχουν πει οι ίδιοι οι αθλητές και όχι εγώ- στα αυμβόλαιά τους οι συμμετέχοντες στο παιχνιδι υπογράφουν πως οτιδήποτε τους συμβεί με τραυματισμό κατά τη διάρκεια των αθλημάτων, την ευθύνη την έχουν οι ίδιοι και πέρα από την νοσοκομειακή περίθαλψη που θα τους παρέχεται εκείνη τη στιγμή απο την παραγωγή, δεν φέρουν καμία άλλη υποχρέωση.

Κι από ότι έχουμε δει αθλητές τραυματίστηκαν, αποχώρησαν από το παιχνίδι και τι απέγιναν ή αν εξακολουθούν να έχουν προβλήματα υγείας δεν γνωρίζουμε.

Ο νεαρός αθλητής αποτελεί το πιο ισχυρό παραδειγμα εκμετάλλευσης ανθρώπων που λόγω οικονομικών προβλήμάτων ή και αναγνωρίσιμότητας που θα τους ανοίξει επαγγελματικές πόρτες, αναγκάζονται να αποδεχτούν και να υπογράψουν συμβόλαια με παιχνίδια κατω απο σκληρές συνθήκες επιβίωσης κι αν θα πρέπει να συνεχιστούν αυτά του είδους τηλεπαιχνιδιών που πλούτισαν κάποιους κι αν ναι, να να υπάρχει όρος αποζημίωσης που θα είναι τεράστια διαφορετικά παιχνίδια που τους βάζουν σε κίνδυνο θα πρέπει να σταματήσουν οριστικά.

Ο δρόμος για τον Σταύρο Φλώρο μέχρι την πλήρη δικαίωσή του είναι πολύ μακρύς και ίσως απαιτηθεί μεγάλο διάστημα για να δικαιωθεί και οφείλουμε ως έλληνες να σταθούμε στο πλευρό του.

Αν διαβάσετε κάτω το link με το άρθρο θα, δείτε ότι ή παραγωγή πήγε να κουκουλώσει το θέμα με το να βάλουν τον Σταύρο να δεχτεί ότι μετά την αμοιβή επάθλου δεν δικαιούται τίποτα άλλο διότι κατάλαβαν πολύ καλά τις ευθύνες τους και πίστεψαν ότι θα ξεμπέρδευαν με τον αθλητή.

Όμως το παλικάρι συνειδητοποίησε τι του συμβαίνει και ευτυχώς κάποιοι τον συμβούλεψαν και ορθά να μην αφήσει έτσι το θέμα και να κινηθεί νομικά.

Σίγουρα θα χρειαστούν πολύ ικανοί δικηγόροι για να παλέψουν για αυτό το μεγάλο ποσό που διεκδικεί και καλά κάνει.

Και μπορεί αυτός ο νεαρός άνδρας σε όλη τη διάρκεια της ανάρρωσης να ήταν χαμογελαστός όμως μόνο ο ίδιος ξέρει πόσο πόνο βίωσε (εγώ με ένα συντριπτικό κάταγμα στον αστράγαλο και τα είδα όλα), τι να πω για όλα αυτά που πέρασε στα καλά καθούμενα και δίχως να φταίει.

Έχουν μάθει βλέπετε, οι παραγωγοί να στίβουν οτιδήποτε περιέχει χυμό και μετά να το πετάνε σαν λεμονόκουπα και αυτό δεν συμβαίνει μόνο στα τηλεπαιχνίδια αλλά και σε πολλά επαγγέλματα.

Ολοι αυτοί οι οποίοι εκμεταλλεύονται έναν άνθρωπο και πλουτίζουν εις βάρος του όταν έρθουν τα δύσκολα γίνονται Πόντιοι Πιλάτοι και νίπτουν τα χερια τους.

Θα παρακολουθήσω στενά αυτή την υπόθεση με τον νεαρό να δω την πορεία του.

Προς το παρόν του εύχομαι να είναι δυνατός, να έχει επιμονή και υπομονή και του λέω ότι μπορεί να συνεχίσει τη ζωή του και με ένα πόδι όπως μας το απέδειξαν περίτρανα και άλλοι Έλληνες και μη, και να μη το βάλει κάτω... https://www.huffingtonpost.gr/entertainment/stavros-floros-katangelies/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους