ΑΠΌ ΤΟΝ Θεόδωρο Π. Οι σημερινές «πολιτισμένες» κοινωνίες δεν κυβερνώνται μόνο με νόμους, θεσμούς και υποσχέσεις· κυβερνώνται και με φόβο. Όχι πάντα με τον ωμό φόβο της καταστολής, αλλά με τον πιο...
ΑΠΌ ΤΟΝ Θεόδωρο Π. Οι σημερινές «πολιτισμένες» κοινωνίες δεν κυβερνώνται μόνο με νόμους, θεσμούς και υποσχέσεις· κυβερνώνται και με φόβο.
Όχι πάντα με τον ωμό φόβο της καταστολής, αλλά με τον πιο ύπουλο φόβο της ανασφάλειας, της απώλειας, του «άλλου» που υποτίθεται ότι απειλεί τη συνοχή.
Η πολιτεία γνωρίζει πολύ καλά πως ένας φοβισμένος άνθρωπος ζητά προστασία πριν ζητήσει δικαιοσύνη.
Και μια φοβισμένη κοινωνία πείθεται ευκολότερα να αποδεχτεί ελέγχους, περιορισμούς και στοχοποιήσεις.
Εκεί ακριβώς γεννιέται ο κοινωνικός αυτοματισμός: όταν η οργή δεν στρέφεται προς τα πάνω, προς την εξουσία και τις αιτίες της αδικίας, αλλά οριζόντια, από τον έναν αδύναμο προς τον άλλον.
Τότε ο εργαζόμενος στρέφεται εναντίον του ανέργου, ο φτωχός εναντίον του ξένου, ο πολίτης εναντίον του διαμαρτυρόμενου.
Η κοινωνία τεμαχίζεται σε μικρές εχθρικές ομάδες, που αλληλοϋποψιάζονται και αλληλοκατηγορούνται.
Έτσι, η εξουσία πετυχαίνει το πιο χρήσιμο πράγμα: να μην ενωθούν ποτέ όσοι έχουν λόγο να αντισταθούν.
Ο φόβος γίνεται πειθαρχία και η διαίρεση γίνεται σταθερότητα.
Και τότε ο «πολιτισμός» δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια καλά οργανωμένη μορφή συλλογικής φοβίας. Συνοψίζοντας: όπου κυριαρχεί ο φόβος, η ανθρωπιά στενεύει. Θεόδωρος Π.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους