Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η εικόνα αυτή είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα του πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να κατασκευάσει έναν απολύτως βολικό Θεό, κρατώντας από τα ιερά κείμενα μόνο όσα τον εξυπηρετούν.

Μας παρουσιάζουν έναν Ιησού γεμάτο αγάπη, συγχώρεση και καλοσύνη, έναν Ιησού που υποτίθεται ότι αγαπά τον άνθρωπο και θέλει την ελευθερία του. Ωραία.

Τότε γιατί η ίδια η Βίβλος περιέχει εντολές όπως αυτή της Εξόδου 21, όπου ο άνθρωπος που αγοράζει έναν δούλο μπορεί να τον κρατήσει ως ιδιοκτησία του και να τον μεταβιβάσει ακόμη και στα παιδιά του; Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για τον πιστό.

Γιατί όταν του επισημαίνεις αυτά τα χωρία, ξαφνικά αρχίζουν οι εξηγήσεις.

Δεν το εννοούσε έτσι.

Ήταν άλλη εποχή.

Ήταν διαφορετικό το κοινωνικό πλαίσιο.

Δεν πρέπει να το παίρνουμε κυριολεκτικά. Ο Θεός προοδευτικά αποκάλυπτε την αλήθεια.

Μα τότε ας αποφασίσουμε επιτέλους τι ακριβώς είναι η Βίβλος.

Είναι ο λόγος του παντοδύναμου και πανάγαθου Θεού ή είναι ένα ανθρώπινο σύνολο κειμένων που γράφτηκε σε συγκεκριμένες ιστορικές κοινωνίες και κουβαλά τις αντιλήψεις, τις προκαταλήψεις και τις ηθικές αντιλήψεις εκείνων των εποχών; Γιατί δεν γίνεται να θέλουμε και τα δύο ταυτόχρονα.

Δεν γίνεται όταν ένα χωρίο ταιριάζει στη σύγχρονη ηθική μας να το παρουσιάζουμε ως αιώνια θεϊκή αλήθεια και όταν ένα άλλο χωρίο μας φέρνει σε δύσκολη θέση να το βαφτίζουμε ιστορικό κατάλοιπο μιας άλλης εποχής.

Και αυτό ακριβώς κάνει τον φονταμενταλισμό τόσο επικίνδυνο.

Παίρνει ένα αρχαίο κείμενο, το μετατρέπει σε απόλυτη αλήθεια και στη συνέχεια προσπαθεί να υποχρεώσει την πραγματικότητα να χωρέσει μέσα σε αυτό.

Αν η πραγματικότητα διαφωνεί με το βιβλίο, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα.

Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα να πω ότι η Βίβλος περιέχει κείμενα με ενδιαφέρουσες ιστορικές, φιλοσοφικές και λογοτεχνικές διαστάσεις.

Έχω όμως τεράστιο πρόβλημα όταν κάποιος απαιτεί να αντιμετωπίζω κάθε φράση της ως θεόπνευστη ηθική αλήθεια, ενώ ταυτόχρονα επιλέγει αυθαίρετα ποια σημεία θα πάρει κυριολεκτικά και ποια θα αγνοήσει.

Η ηθική δεν γίνεται καλύτερη επειδή την αποδίδουμε σε έναν Θεό.

Και μια εντολή δεν γίνεται ηθική επειδή βρίσκεται μέσα σε ένα ιερό βιβλίο.

Το αντίστροφο πρέπει να εξετάζουμε.

Αν μια εντολή είναι ηθική, πρέπει να μπορούμε να εξηγήσουμε γιατί είναι ηθική χωρίς να χρειάζεται να επικαλεστούμε έναν αόρατο νομοθέτη.

Γιατί στο τέλος υπάρχει ένα απλό ερώτημα που ο φονταμενταλισμός προσπαθεί συνεχώς να αποφύγει.

Αν αύριο ένα βιβλίο που θεωρείς ιερό έγραφε κάτι που εσύ σήμερα θεωρείς απολύτως ανήθικο, θα το θεωρούσες ηθικό μόνο και μόνο επειδή το διέταξε ο Θεός; Αν η απάντηση είναι ναι, τότε δεν μιλάμε για ηθική κρίση.

Μιλάμε για υπακοή.

Και αν η απάντηση είναι όχι, τότε συγχαρητήρια.

Μόλις παραδέχτηκες ότι υπάρχει κάτι πάνω από το ίδιο το θρησκευτικό κείμενο. Η ανθρώπινη ηθική κρίση. Εκεί ακριβώς αρχίζει η σκέψη και τελειώνει το δόγμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους