Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια λέξη μόνο...να άκουγα. Μια λέξη γι'αυτους που κατέγραψαν κέρδη 2,5 δισ. ευρώ στο πρώτο εξάμηνο του 2026.

Μια λέξη γι' αυτους που διασώθηκαν τρις με δημόσιους πόρους... Μια λέξη γι' αυτους που εξακολουθητικα τους παρέχεται ο αναβαλλόμενος φόρος(10 δις πλέον),αλλά διατηρούν τη πρόσβαση στη ρευστότητα της ΕΚΤ, και προστατεύονται ως συστημικά ιδρύματα.

Μια λέξη γι'αυτους που τις ζημιές τους τις πληρώνουμε όλοι μαζί,αλλά τα κέρδη ανήκουν αποκλειστικά στους μετόχους.

Το κράτος εγγυειται τη χασουρα, αλλά ο δημόσιος έλεγχος απαγορεύεται.

Μια λέξη γι'αυτους που μας έκαναν "συνεταιρους" μέσω servicers, funds, εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων, εταιρείες πληρωμών, Cashflex, εξωτερικοί πάροχοι ΑΤΜ, εταιρείες είσπραξης.

Μια λέξη γι'αυτους που αποτελούν την ιδιωτική εξουσία, διαχειρίζεται προσωπικά δεδομένα και εκτελεί πλειστηριασμούς και καθορίζει τα όρια ανεκτικότητας της δημόσιας εξουσίας.

Μια λέξη γι'αυτους που δεν παράγουν δεν δημιουργουν νέο προϊόν,δεν αυξάνουν τη παραγωγικότητα,δεν χρηματοδοτουν επαρκώς, κλείνουν καταστήματα,αφαιρούν ΑΤΜ από την επαρχία και απαγορεύουν τη πρόσβαση του πολίτη στα δικά του χρήματα.

Και κάπως έτσι το μεγαλύτερο μέρος της κερδοφορίας προέρχεται από πρόσοδο και όχι από τη βασική λειτουργία της τραπεζικής διαμεσολάβησης.

Μια λέξη γι'αυτους που μόνο στον τίτλο φέρουν "της Ελλάδος". Για τον Γιάννη λέω της τρίτης θητείας που εγγυειται τη κεφαλαιακή επάρκεια, τη σταθερότητα, την ανθεκτικότητα του συστήματος αλλά σφυρίζει αδιάφορα σε παραταιρες χρεώσεις και καταχρηστικές πρακτικές σε βάρος των πολιτών.

Μια λέξη γι'αυτους που ασκούν πολιτική εξουσία και επισκέπτονται με τον πρωθυπουργό και τους 4 μεγαλους Ceo τα ελληνικά σχολεία που βάφουν και διαφημίζουν τη προσφορά τους...ένα σχολείο,μια τράπεζα... τι υπέροχη σημειολογία... Μια επίδειξη άσκησης μιας ιδιοτυπης δημόσιας εξουσίας με επικεφαλής τον μεσοτοιχία (των επαύλεων της χρηματιστηριακής εταιρείας) στη Σύρο με τον Παπαντωνίου που από το 2014 ως και το 2032 εποπτεύει τον τομέα που κατέχει την υποθήκη της γεωργικής γης, δημιουργεί εταιρείες με κεφαλαίο 1000 ευρώ στην Ιρλανδία που πλειστηριαζουν τη πρώτη κατοικία και σε συνδυασμό με τον "εγκιβωτισμο" της τρίτης εξουσίας που ακούει στο όνομα δικαιοσύνη στα θέλω των άλλων δύο "μικροαδελφαδων της", απολαμβάνει την πλερια εμπιστοσύνη της πολιτικής ελίτ που χειμαζει τον λαό.

Θα μπορούσα να αναζητήσω και άλλες λέξεις που δεν ακούστηκαν...πρωτη κατοικία,13ος μισθός, συνεργασία με το Ισραήλ, πράσινη ενέργεια, άρθρο 86, ιδιωτικα πανεπιστήμια, ενοίκια,αντεργατικοι νόμοι ,καναλάρχες και εφοπλιστοπετρελαιαδες και πόσα ακόμη (το συγγνώμη,έχω πάψει να το αναμένω) που έχουν λεηλατήσει και επιβάλλουν τα 3 κόμματα που κυβέρνησαν τα τελευταία 16 χρόνια.

Έτσι με λίγο καλύτερη ανάπτυξη, λίγο καλύτερα αναδιανομή,λιγο καλυτερη διαχείριση... πάντα του ίδιου μοντέλου που παράγει ανισότητες(κοτζαμ Σιακανταρης είναι αυτός) ... αλλά πάντα με "νέο όνειρο". Παράγουμε περισσότερο, μοιράζουμε δικαιότερα, ζούμε καλύτερα.

Ποιοι παράγουν περισσότερο; Ποιοι παίρνουν περισσότερα? Ποιοι «ζουν καλύτερα»; Πολεμική βιομηχανία, ναυπηγεία, εφοπλιστές, «διπλής χρήσης» επενδύσεις, ειδικές ζώνες, νέα ταμεία δισεκατομμυρίων για τους επενδυτές.

Ότι κάνει ο Μαλακας 7 χρόνια τώρα... αλλά ο πλέον "κατάλληλος" θα το κάνει λόγο καλύτερα...λίγο πιο «προοδευτικά». Και κάπως έτσι η απελπισία στο πόπολο από γκρίζα γίνεται πολύχρωμη... Τόσο πολύχρωμη που τα 1000 ευρώ του κατώτατου από 920 που είναι τώρα (55 ευρώ καθαρά) να φαντάζουν η λύση.

Σαν την ασπιρίνη στον καρκινοπαθη... Γιατί το πρόβλημα δεν είναι η ρήξη με το καρτέλ που νέμεται τη χώρα, αλλά η καλύτερη διαχείριση στη ζώσα πραγματικότητα.

Μου τελείωσε και το αψέντι...Μια λέξη μόνο...να άκουγα.

Μια λέξη γι'αυτους που κατέγραψαν κέρδη 2,5 δισ. ευρώ στο πρώτο εξάμηνο του 2026.

Μια λέξη γι' αυτους που διασώθηκαν τρις με δημόσιους πόρους... Μια λέξη γι' αυτους που εξακολουθητικα τους παρέχεται ο αναβαλλόμενος φόρος(10 δις πλέον),αλλά διατηρούν τη πρόσβαση στη ρευστότητα της ΕΚΤ, και προστατεύονται ως συστημικά ιδρύματα.

Μια λέξη γι'αυτους που τις ζημιές τους τις πληρώνουμε όλοι μαζί,αλλά τα κέρδη ανήκουν αποκλειστικά στους μετόχους.

Το κράτος εγγυειται τη χασουρα, αλλά ο δημόσιος έλεγχος απαγορεύεται.

Μια λέξη γι'αυτους που μας έκαναν "συνεταιρους" μέσω servicers, funds, εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων, εταιρείες πληρωμών, Cashflex, εξωτερικοί πάροχοι ΑΤΜ, εταιρείες είσπραξης.

Μια λέξη γι'αυτους που αποτελούν την ιδιωτική εξουσία, διαχειρίζεται προσωπικά δεδομένα και εκτελεί πλειστηριασμούς και καθορίζει τα όρια ανεκτικότητας της δημόσιας εξουσίας.

Μια λέξη γι'αυτους που δεν παράγουν δεν δημιουργουν νέο προϊόν,δεν αυξάνουν τη παραγωγικότητα,δεν χρηματοδοτουν επαρκώς, κλείνουν καταστήματα,αφαιρούν ΑΤΜ από την επαρχία και απαγορεύουν τη πρόσβαση του πολίτη στα δικά του χρήματα.

Και κάπως έτσι το μεγαλύτερο μέρος της κερδοφορίας προέρχεται από πρόσοδο και όχι από τη βασική λειτουργία της τραπεζικής διαμεσολάβησης.

Μια λέξη γι'αυτους που μόνο στον τίτλο φέρουν "της Ελλάδος". Για τον Γιάννη λέω της τρίτης θητείας που εγγυειται τη κεφαλαιακή επάρκεια, τη σταθερότητα, την ανθεκτικότητα του συστήματος αλλά σφυρίζει αδιάφορα σε παραταιρες χρεώσεις και καταχρηστικές πρακτικές σε βάρος των πολιτών.

Μια λέξη γι'αυτους που ασκούν πολιτική εξουσία και επισκέπτονται με τον πρωθυπουργό και τους 4 μεγαλους Ceo τα ελληνικά σχολεία που βάφουν και διαφημίζουν τη προσφορά τους...ένα σχολείο,μια τράπεζα... τι υπέροχη σημειολογία... Μια επίδειξη άσκησης μιας ιδιοτυπης δημόσιας εξουσίας με επικεφαλής τον μεσοτοιχία (των επαύλεων της χρηματιστηριακής εταιρείας) στη Σύρο με τον Παπαντωνίου που από το 2014 ως και το 2032 εποπτεύει τον τομέα που κατέχει την υποθήκη της γεωργικής γης, δημιουργεί εταιρείες με κεφαλαίο 1000 ευρώ στην Ιρλανδία που πλειστηριαζουν τη πρώτη κατοικία και σε συνδυασμό με τον "εγκιβωτισμο" της τρίτης εξουσίας που ακούει στο όνομα δικαιοσύνη στα θέλω των άλλων δύο "μικροαδελφαδων της", απολαμβάνει την πλερια εμπιστοσύνη της πολιτικής ελίτ που χειμαζει τον λαό.

Θα μπορούσα να αναζητήσω και άλλες λέξεις που δεν ακούστηκαν...πρωτη κατοικία,13ος μισθός, συνεργασία με το Ισραήλ, πράσινη ενέργεια, άρθρο 86, ιδιωτικα πανεπιστήμια, ενοίκια,αντεργατικοι νόμοι ,καναλάρχες και εφοπλιστοπετρελαιαδες και πόσα ακόμη (το συγγνώμη,έχω πάψει να το αναμένω) που έχουν λεηλατήσει και επιβάλλουν τα 3 κόμματα που κυβέρνησαν τα τελευταία 16 χρόνια.

Έτσι με λίγο καλύτερη ανάπτυξη, λίγο καλύτερα αναδιανομή,λιγο καλυτερη διαχείριση... πάντα του ίδιου μοντέλου που παράγει ανισότητες(κοτζαμ Σιακανταρης είναι αυτός) ... αλλά πάντα με "νέο όνειρο". Παράγουμε περισσότερο, μοιράζουμε δικαιότερα, ζούμε καλύτερα.

Ποιοι παράγουν περισσότερο; Ποιοι παίρνουν περισσότερα? Ποιοι «ζουν καλύτερα»; Πολεμική βιομηχανία, ναυπηγεία, εφοπλιστές, «διπλής χρήσης» επενδύσεις, ειδικές ζώνες, νέα ταμεία δισεκατομμυρίων για τους επενδυτές.

Ότι κάνει ο Μαλακας 7 χρόνια τώρα... αλλά ο πλέον "κατάλληλος" θα το κάνει λόγο καλύτερα...λίγο πιο «προοδευτ Και κάπως έτσι η απελπισία στο πόπολο από γκρίζα γίνεται πολύχρωμη... Τόσο πολύχρωμη που τα 1000 ευρώ του κατώτατου από 920 που είναι τώρα (55 ευρώ καθαρά) να φαντάζουν η λύση.

Σαν την ασπιρίνη στον καρκινοπαθη... Γιατί το πρόβλημα δεν είναι η ρήξη με το καρτέλ που νέμεται τη χώρα, αλλά η καλύτερη διαχείριση στη ζώσα πραγματικότητα.

Μου τελείωσε και το αψέντι... Το κειμενο ειναι αντιγραφη απο το φιλο Βασιλη Λαμπογλου.. Μονο να προσθεσω,οτι και να πει η οχι το βασικο ζητημα του Αlexis και με το ιΧ κομμα του, περα ολων των αλλων ειναι η αξιοπηστια του, ειναι διχως αλλο .Η στηριξη που απολαμβανει απο αρκετα αγαθα ΜΜΕ, ειναι ενδεικτηκη αλλα και πρκλητικη...! Παμε για αλλα πιο μεγαλα ...Για απελπιδες, αφελεις , αδαεις η και απλα πονηρουληδες...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους