Ολόκληρος ο πλανήτης συγκλονίστηκε από την τρομακτική καταστροφή στο Νεπάλ. Το «τσουνάμι των Ιμαλαίων» εξαφάνισε χωριά ολόκληρα, δεκάδες χιλιάδες σπίτια, σχολεία, νοσοκομεία, δρόμους, υδροηλεκρικούς...

Πλήρες Κείμενο:

Ολόκληρος ο πλανήτης συγκλονίστηκε από την τρομακτική καταστροφή στο Νεπάλ. Το «τσουνάμι των Ιμαλαίων» εξαφάνισε χωριά ολόκληρα, δεκάδες χιλιάδες σπίτια, σχολεία, νοσοκομεία, δρόμους, υδροηλεκρικούς σταθμούς και σκότωσε εκατοντάδες ανθρώπους μέσα σε λίγα λεπτά, ενώ οι αγνοούμενοι παραμένουν χιλιάδες.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις προκάλεσε ζημιές αξίας άνω των 5 δισεκατομμυρίων ευρώ, που αντιστοιχούν σε περισσότερο από το 1/10 του ΑΕΠ της χώρας.

Για πρώτη φορά, η κλιματική κρίση ωθεί μία χώρα να αλλάξει την στάση της απέναντι σε χώρες και διεθνείς οργανισμούς και να μην ζητά πλέον βοήθεια αλλά αποζημίωση, την οποία οφείλουν οι χώρες που είναι πιο υπεύθυνες για την κλιματική κρίση.

Μία εβδομάδα μετά την καταστροφή, η κυβέρνηση του Κατμαντού έστειλε επίσημο αίτημα για αποζημίωση στην Κίνα, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ινδία, τις τρεις μεγαλύτερες χώρες εκπομπής αερίων του θερμοκηπίου στον κόσμο.

Ταυτόχρονα, υπέβαλε επείγον αίτημα στο Ταμείο για την Αντιμετώπιση Ζημιών και Απωλειών(Fund for Responding to Loss and Damage – FRLD), τον μηχανισμό χρηματοδότησης για το κλίμα που δημιουργήθηκε από τον ΟΗΕ για καταστάσεις όπως αυτή.

Οι θέσεις του Νεπάλ, που μεταφέρθηκαν σε διάφορα διεθνή μέσα ενημέρωσης δια του υπουργού εξωτερικών, αλλάζουν την γλώσσα για την κλιματική κρίση και σηματοδοτούν την αρχή μιας νέας προσέγγισης. «Οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου του Νεπάλ είναι σχεδόν αμελητέες.

Ωστόσο, πληρώνουμε το υπέρτατο τίμημα για μια παγκόσμια κρίση που δεν δημιουργήσαμε εμείς.

Η ταχεία τήξη των παγετώνων και αυτά τα καταστροφικά τσουνάμι στα βουνά, είναι άμεσες συνέπειες της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής. Η Κίνα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ινδία έχουν ιστορική ευθύνη να αποζημιώσουν ευάλωτα έθνη.

Η απώλεια των παγετώνων των Ιμαλαΐων απειλεί την ασφάλεια άνω των δύο δισεκατομμυρίων ανθρώπων στη Νότια Ασία, οι οποίοι εξαρτώνται από λεκάνες απορροής ποταμών όπως ο Γάγγης.

Αυτό το πλαίσιο μετατρέπει μια εθνική τραγωδία σε ζήτημα πολιτισμικής επιβίωσης...». Βέβαια, αυτό είναι μια θέση που το διεθνές δίκαιο για το κλίμα χρησιμοποιεί τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία, στο πλαίσιο της αρχής της ισότητας μεταξύ εκείνων που προκαλούν μια κρίση και εκείνων που επωμίζονται το κόστος των καταστροφών.

Από επιστημονικής άποψης, η θεωρία που επικρατεί μέχρι στιγμής για το Νεπάλ, είναι ότι η καταστροφή προκλήθηκε από κατάρρευση παγετώνα και βράχων, που αποδίδεται στο φαινόμενο της υπερθέρμανσης.

Αυτό ακριβώς κάνει την κυβέρνησή του να ζητά αποζημίωση από τους έχοντες ευθύνη και να διαχωρίζει την στάση της από την βοήθεια που προέρχεται από μια απλοϊκή αντίληψη αδικίας και ανθρωπισμού.

Έχει ενδιαφέρον να δούμε τι τύχη θα έχει το αίτημα του Νεπάλ.

Αν θα εισακουστεί ή όχι και κυρίως από την Κίνα. Η COP31(Σύνοδος Κορυφής για το Κλίμα), την οποία θα φιλοξενήσει η Τουρκία στην Αττάλεια τον Νοέμβριο, παρουσιάζεται από την Τουρκική Προεδρία ως «η COP της εφαρμογής». Μένει να δούμε λοιπόν αν το αίτημα του Νεπάλ θα αποτελέσει μια από τις πρώτες πραγματικές δοκιμασίες και αλλαγές ή αν θα αρκεστούν σε υποσχέσεις και προθέσεις, που ούτε κοστίζουν ούτε αποτρέπουν καταστροφές.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους