Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θωμάς Μπιζάς : Μια άλλη ανάγνωση για το πρόγραμμα της ΕΛΑΣ Διαβάζω άπειρες κριτικές και τα επιτελεία δεν έχουν μιλήσει ακόμα.

Καλά – καλά ούτε τα non paper πρόλαβαν να βγουν.

Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η πολιτική συζήτηση επέστρεψε . Το κόμμα του Τσίπρα έβαλε τον πήχη στο ύψος που θεωρεί εφικτό.

Πέρα από την κριτική για το αν είναι ο πήχης ψηλά ή χαμηλά , αν είναι αριστερό ή συντηρητικό το σχέδιο , αν είναι επαρκώς κοστολογημένο κλπ, το πρόγραμμα αποτελεί πλέον ένα συγκρίσιμο μέγεθος.

Όταν θα κάτσει ο κουρνιαχτός τότε και τα υπόλοιπα κόμματα θα υποχρεωθούν να καταθέσουν και αυτά το δικό τους οικονομικό- κυβερνητικό πρόγραμμα για να συγκριθούν . Το σημαντικότερο όλων όσων τέθηκαν σε αυτή τη συζήτηση είναι ο ρόλος του κράτους και του δημοσίου γενικότερα στην παραγωγική ανασυγκρότηση.

Ούτε η φορολογία είναι, ούτε ο 13ος μισθός, ούτε το ύψος του κατώτατου, ούτε ο κοινωνικός τουρισμός.

Δεν είναι καν ο έλεγχος των καρτέλ της ενέργειας και των τροφίμων που μας αδειάζουν τις τσέπες . Τα καρτέλ μπορεί να ελεγχθούν ακόμα και από μια μη διεφθαρμένη νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση.

Ο παρασιτισμός και η διαφθορά είναι απείρως δυσκολότερο να ελεγχθούν ακόμα και από μια αριστερή κυβέρνηση γιατί έχουν γίνει "κανονικότητα" σε όλους ανεξαιρέτως τους τομείς της κοινωνικοπολιτικής ζωής.

Στη σημερινή Ελλάδα που το δημόσιο δεν μπορεί να φτιάξει μια δεξαμενή σε ένα χωριό, ένα πεζοδρόμιο και μια πλατεία και τα υπερκοστολογεί για να τα αναθέσει σε ιδιώτες εργολάβους, πως μπορεί να πρωταγωνιστήσει στην παραγωγική ανασυγκρότηση; Εδώ οι απαντήσεις είναι ζόρικες και οι λύσεις ακόμα πιο ζόρικες γιατί το επιτελικό κράτος έχει ιδιωτικοποιήσει και τον αέρα που αναπνέουμε. Ο Τσίπρας εχτές πρότεινε ένα νέο σχέδιο για το ρόλο του κράτους στην αναγκαία παραγωγική ανασυγκρότηση με χρονοδιαγράμματα και κάποιες συγκεκριμένες προτάσεις . Στην πραγματικότητα προσπάθησε να βάλει κάποια όρια ανάμεσα στο ρόλο του κράτους και του ιδιωτικού τομέα .Να θέσει κάποιους νέους κανόνες μέσα στους οποίους θα πρέπει να κινείται το κράτος και ο ιδιωτικός τομέας.

Μίλησε για την διεύρυνση των ορίων του εφικτού με βάση την διαμορφωμένη Ελληνική πραγματικότητα.

Θα μπορούσε να πει περισσότερα, όπως θα μπορούσε να πει και πολύ λιγότερα από όσα είπε.

Η ουσία είναι πως διατύπωσε μια νέα μια πρόταση για τον ρόλο του κράτους σε μια παρασιτική και διεφθαρμένη Ελλάδα . Από εκεί οφείλει να ξεκινήσει η συζήτηση.

Η επόμενη συζήτηση θα είναι με ποιες κοινωνικοπολιτικές δυνάμεις μπορεί να υπάρξει αλλαγή πολιτικής . Αν υπάρχουν αυτές οι δυνάμεις, ποιες είναι, αν θα εξακολουθούν να υπάρχουν μετά τις εκλογές κλπ. Για αυτό είναι γοητευτική η πολιτική . Γιατί είναι και απλή και δύσκολη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους