Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Παρακολουθώ με αληθινή αμηχανία τις αλλόκοτες εικόνες από τον φετινό εορτασμό της 3ης Σεπτεμβρίου από τη σημερινή εκδοχή του ΠΑΣΟΚ.

Δεν ξέρω γιατί γυρολόγοι διαφόρων κομμάτων και τηλεοπτικών πάνελ βρέθηκαν να ανεβαίνουν με τέτοιο πάθος σε τρακτέρ με σημαίες του ΠΑΣΟΚ.

Δεν ξέρω καν γιατί πολιτικοί συνεχίζουν να ανεβαίουν με κομματικές σημαίες σε τρακτέρ -όποιο χρώμα κι αν έχει η σημαία.

Το κάνουν ακόμα και πολιτικοί νεαρής ηλικίας -ακόμα πιο αμήχανο.

Δεν ξέρω τι συμβολίζει ο εορτασμός στο Ηράκλειο, την 4η πόλη της χώρας και όχι στην Αθήνα, την πραγματική και όχι φαντασιακή ιστορική έδρα του κόμματος.

Δυο χρόνια πριν, για τα 50 χρόνια του κόμματος, έγραψα τα παρακάτω.

Τα διαβάζω ξανά και φοβάμαι ότι κυρίως χάθηκαν ακόμα 2 χρόνια: (...)Το σημερινό ΠΑΣΟΚ πρέπει να συνεχίσει να τιμά την ιστορική του διαδρομή, αλλά οφείλει να αποδεχθεί ότι οι καιροί έχουν αλλάξει, μαζί και οι απαιτήσεις της ελληνικής κοινωνίας.

Οι επικολυρικοί στόχοι περί «Νέας Αλλαγής», η διαρκής αναζήτηση του νέου ηγέτη που θα ξεσηκώσει τις μάζες και τα αδιάκοπα αστειάκια περί φαντασιακής επιστροφής σε μέρες «ΠΑΣΟΚάρας» μπορεί να βοηθάνε τα στελέχη του κόμματος να περνάνε ευχάριστα στις κοινωνικές τους δραστηριότητες, αλλά κρατούν το κόμμα καθηλωμένο. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να πείσει ότι μπορεί να γίνει το χρήσιμο κόμμα αυτής της ιστορικής συγκυρίας, με καθαρές προοδευτικές θέσεις και στελέχη που θέλουν κάτι να κάνουν κι όχι κάτι να γίνουν.

Με στελέχη που προέρχονται από την κοινωνία και την πραγματική οικονομία κι όχι από την κομματική γραφειοκρατία ή την παρασιτική ψευτο-οικονομία των φίλων και των γόνων.

Όχι άλλη δήθεν «αμφίπλευρη διεύρυνση» με αποτυχημένους πολιτευτές και «φίλους του προέδρου». Όχι άλλη φοβικότητα, όχι άλλη εσωστρέφεια, όχι άλλες γενιές στελεχών που θέλουν πρώτα να γίνουν αρχηγοί και μετά… βλέπουμε.

Όχι άλλοι «σοφοί» κομματικοί δεινόσαυροι που όλο αποσύρονται και όλο κινούν τα νήματα στο παρασκήνιο.

Όχι άλλη αλαζονεία περί «μεγάλης δημοκρατικής παράταξης», όχι άλλη μάχη για τη σφραγίδα «Κεντροαριστερά». Το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να πάψει επιτέλους να μιλάει τόσο πολύ για τον εαυτό του και να μάθει να ακούει περισσότερο.

Κι ας πάει για αρχή από το 12% στο 20%. Κι αυτό σπουδαίο θα είναι και φοβερά χρήσιμο για τον τόπο.

Γιατί αν κάτι ξέρουμε σίγουρα, είναι το Ανδρέας και η Μελίνα δεν είναι πια εδώ – όπως και το ότι το 2060 είναι πιο κοντά από το 1981.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους