Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα κλείνουν 52 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ. Σε διάφορες δημοσκοπήσεις η κοινή γνώμη να θεωρεί πιο σημαντικό ηγέτη τον Ανδρέα Παπανδρέου από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Υπάρχουν βέβαια και τα μεγάλα ΑΝ της Ιστορίας.

Οπως το ποιος και τι θα είχε κυβερνήσει την Ελλάδα αν ο Ανδρέας και το ΠΑΣΟΚ δεν είχαν αναλάβει να εκφράσουν εκείνο το τσουνάμι της μεταπολιτευτικής ριζοσπαστικοποίησης το 1981.

Ή, για να το πάω πιο πίσω, αν δεν είχε γίνει Χούντα και η Ενωση Κέντρου θριάμβευε (ως αναμενόταν άλλωστε) με ποσοστό άνω του 55% στις εκλογές και με τον Γέρο της Δημοκρατίας, Γεώργιο Παπανδρέου, έτοιμο να δώσει το δαχτυλίδι στον γιό του.

Άρα θα είχε εξελιχθεί στον ίδιο Ανδρέα; Το 1974 η Αριστερά ζητούσε την εκδίκησή της για όσα πέρασε μετά το τέλος του εμφυλίου.

Η δικτατορία είχε απονομιμοποιήσει πλήρως τη Δεξιά και, μαζί με το Κυπριακό, είχε στρέψει την κοινή γνώμη σε έναν αντιδυτικό, αντιαμερικανικό χείμαρρο.

Είχε ταυτόχρονα απονομιμοποιήσει πλήρως κάθε έννοια νόμου και τάξης, μαζί με τις Ενοπλες Δυνάμεις, τα σώματα ασφαλείας, τις «έδρες» στα πανεπιστήμια και οτιδήποτε άλλο ενείχε οσμή κρατικής εξουσίας.

Και βέβαια, ένα τεράστιο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που ένιωθε «στην απέξω», είτε πολιτικά είτε κοινωνικά, απαιτούσε να μπει στο «σύστημα». Ο Χένρι Κίσινγκερ, όταν οι υπηρεσιακοί παράγοντες του ζητούσαν (άνοιξη του 1974) να αποστασιοποιηθούν οι ΗΠΑ από τη χούντα για να αποφύγουν τον άκρατο αντιαμερικανισμό που θα τη διαδεχόταν, απαντούσε πως «η περίπτωση του Ανδρέα Παπανδρέου είναι μια πιθανότητα.

Αν μπορέσουμε να συνεργαστούμε πάλι μαζί του, θα ήταν πολύ καλό να έχουμε μία κυβέρνηση που θα προστατεύσει τα συμφέροντά μας…». Ο Κίσινγκερ, κυνικός ρεαλιστής πάντοτε, έβλεπε πως είτε σε λένε Ανδρέα, είτε Αντώνη Σαμαρά, είτε Αλέξη Τσίπρα, στο τέλος θα συμβιβαστείς. Ο Ανδρέας ήταν ξεχωριστός.

Τόσο που, μετά τα όσα του έσουραν με το σκάνδαλο Κοσκωτά, τη Μιμή και ένα κάρο άλλα, επανήλθε το 1993 πανηγυρικά στην εξουσία, έως ότου ο οργανισμός του δεν άντεξε.

Κανένας άλλος, ποτέ, δεν θα επανέλθει τόσο θριαμβευτικά στην εξουσία.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως οι μεγάλοι άνδρες μένουν στην ιστορία με το μικρό τους όνομα. Για πάντα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους