Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο στρατάρχης Μιχαήλ Τουχασέφσκι Ο Μιχαήλ Τουχασέφσκι (Михаи́л Никола́евич Тухаче́вский) καταγόταν από εύπορη οικογένεια ευγενών της περιοχής του Σμολένσκ.

Σπούδασε στη Στρατιωτική Ακαδημία της Μόσχας.

Όταν ξέσπασε ο Μεγάλος Πόλεμος και το ρωσικό μέτωπο κατάρρευσε ο Μιχαήλ, νεαρός αξιωματικός τότε, συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Γερμανούς και φυλακίστηκε.

Δραπέτευσε και έφτασε στη Ρωσία τον Δεκέμβριο του 1917 όταν είχε επικρατήσει η Οκτωβριανή Επανάσταση.

Χωρίς δισταγμούς προσχώρησε στο κόμμα των Μπολσεβίκων και υπηρέτησε στον Κόκκινο Στρατό που σχημάτισε ο Λέων Τρότσκι στρατολογώντας πρώην οπλίτες αλλά και αρκετούς αξιωματικούς του τσαρικού στρατού, εργάτες, εθελοντές Μπολσεβίκους και άλλους.

Έλαβε ενεργό μέρος στον εμφύλιο πόλεμο κατά των Λευκών και των ξένων στρατιωτικών μονάδων που εισέβαλαν από τα δυτικά και βόρεια σύνορα της Ρωσίας.

Νίκησε, τους Ρώσους Λευκούς Κολτσάκ και Ντενίκιν, τους Τσεχοσλοβάκους και τους Πολωνούς, που είχαν εισβάλει στην Ουκρανία.

Σημαντική ήταν η συμβολή του Τουχασέφσκι και στην καταστολή της εξέγερσης των Σοσιαλεπαναστατών ναυτών της Κρονστάνδης.

Μετά το τέλος του εμφυλίου διετέλεσε διοικητής της Ακαδημίας Πολέμου, αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, υφυπουργός Άμυνας, αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ του ΚΚΣΕ και το 1935 του απενεμήθη ο τίτλος του Στρατάρχη.

Παράλληλα ως στρατιωτικός συγγραφέας έγραψε αρκετά βιβλία και πραγματείες όπου τόνιζε τον σημαντικό ρόλο των αρμάτων μάχης, της αεροπορίας και γενικά των μηχανοκίνητων μονάδων σε ένα μελλοντικό πόλεμο.

Η φήμη του Τουχασέφσκι ως ικανού στρατιωτικού τον ανέδειξε σε ένα από τους πιο δημοφιλείς δημόσιους άνδρες της Ρωσίας και γρήγορα ξεπέρασε και τα σύνορα της χώρας. Ο Στάλιν θεώρησε ότι ήταν επικίνδυνος και πιθανός διεκδικητής της ηγεσίας της χώρας.

Ο στρατάρχης Σεμιόν Μπουντιόνι έγραψε στα απομνημονεύματά του τα λόγια του Στάλιν μετά την πρωτομαγιάτικη παρέλαση του 1937: Ήρθε η ώρα να ξεμπερδεύουμε με τους εχθρούς μας, γιατί έχουν εισχωρήσει στο στρατό, στο προσωπικό, ακόμα και μέσα στο ίδιο το Κρεμλίνο.

Στις 27 Μαΐου του ίδιου έτους ο – σύμφωνα με τον Λαζάρ Καγκανόβιτς, εκλεπτυσμένος, ευγενής, όμορφος, έξυπνος και ικανός - Τουχασέφσκι και επτά άλλοι στρατηγοί συνελήφθησαν με τις κατηγορίες της συνομωσίας και της συνεργασίας με τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες για την ανατροπή της νόμιμης ηγεσίας της χώρας. Ο Τουχασέφσκι βασανίστηκε από τον ίδιο τον αρχηγό της ΝΙ-Κα-Βε-Ντε Νικολάι Γεζόφ και «ομολόγησε» ότι: Μαζί με τον Νικολάι Μπουχάριν ήταν πράκτορες το Γερμανών από το 1928, με σκοπό την κατάλυση της εξουσίας.

Στην ομολογία του στρατάρχη που υπάρχει ακόμα στα αρχεία, είναι ευδιάκριτες κηλίδες που πιθανότατα προέρχονται από το αίμα του.

Η δίκη έγινε από στρατοδικείο με απόλυτη μυστικότητα κεκλεισμένων των θυρών και η απόφαση ήταν καταδικαστική και για τους οκτώ κατηγορουμένους.

Ένας από τους στρατοδίκες ήταν και ο εχθρός του Τουχασέφσκι ο στρατάρχης Μπουντιόνι.

Εικάζεται, δεν είναι βέβαιο, ότι δημόσιος κατήγορος στη δίκη αυτή ήταν ο διαβόητος Αντρέι Βισίνσκι.

Η ποινή ήταν ο θάνατος και ο Τουχασέφσκι εκτελέστηκε το πρωί της 12ης Ιουνίου 1937.

Ακολούθησαν μεγάλες εκκαθαρίσεις στον Κόκκινο Στρατό που σε ένα χρόνο έχασε περισσότερους από τα δυο τρίτα των αξιωματικών του.

Πολλοί στρατιωτικοί αναλυτές υποστηρίζουν – και ίσως οι εικασίες αυτές να μην απέχουν από την πραγματικότητα - ότι αν ο Τουχασέφσκι ζούσε, οι Γερμανοί δεν θα κατάφερναν να φτάσουν, τόσο εύκολα και γρήγορα, ως τα περίχωρα της Μόσχας, όταν κήρυξαν τον πόλεμο κατά της Ρωσίας.

Άλλωστε υπάρχουν ενδείξεις ότι οι Γερμανοί (το στέλεχος των SS Ράινχαρτ Χάιντριχ μέσω του προέδρου της Τσεχοσλοβακίας Έντβαρντ Μπένες) διοχέτευσαν εντέχνως πληροφορίες στις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες ότι συνεργάζονται με τον στρατάρχη, ξέροντας ότι ήταν ο μόνος τρόπος να εξουδετερώσουν εγκαίρως τον «Κόκκινο Ναπολέοντα». Μετά το θάνατο του Στάλιν η μνήμη του Τουχασέφσκι και των άλλων αξιωματικών που έχασαν τη ζωή τους κατά την διάρκεια της Μεγάλης Εκκαθάρισης, αποκαταστάθηκε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους