Original Post

Πλήρες Κείμενο:

❤️Οι όμορφες βραδιές του καλοκαιριού. Τότε, που ξεδιπλώνονται οι αφηγήσεις. Εκείνα τα υπέροχα ταξίδια, πότε στα μονοπάτια του παρελθόντος και πότε στους καινούργιους δρόμους του μέλλοντος.

Για πρόσωπα και γεγονότα, που σημάδεψαν την περιοχή μας.

Για κάποιους που έφυγαν, αφήνοντας πίσω μία γλυκύτατη αύρα κι άλλους που συνεχίζουν ακάθεκτοι, άτρωτοι στα γυρίσματα των καιρών και τις τρικυμίες της ζωής. 😗Περίπου, πεντακόσιοι ήταν σε παλιότερες δεκαετίες, οι φαροφύλακες που υπηρετούσαν σε εκείνα τα αφιλόξενα και μακρινά μέρη, στις μοναχικές βραχονησίδες του Αιγαίου και του Ιονίου.

Ανάμεσα σ'αυτούς και αρκετοί Κομποταίοι και Σελλαδίτες. 😗Στους μακρινούς βράχους του πελάγους, ταγμένοι στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας.

Ο φάρος κι ο φαροφύλακας.

Ένα μυστηριώδες και μοναχικό ζευγάρι... 😗Μόνος στις παγωμένες νύχτες του χειμώνα, με τους βοριάδες να ουρλιάζουν και ν'απειλούν να ξεριζώσουν ό,τι αντέχει και στέκεται όρθιο.

Ο φαροφύλακας, των ποιητών και των ζωγράφων, της μουσικής και του κινηματογράφου... 😗Να φροντίζει για τον φωτισμό, να ανεβαίνει στην κορυφή, ακόμη και κάθε δίωρο κατά τις νύχτες ή και τις μέρες της ομίχλης.

Να ανανεώνει τα καύσιμα, να συντηρεί και να καθαρίζει τους φακούς, να παρακολουθεί τις αλλαγές του καιρού και να προσαρμόζεται ανάλογα. 😗Μόνος στις απομακρυσμένες και δύσβατες περιοχές, στις βραχονησίδες των θαλασσινών συνόρων.

Απ' την Κάλυμνο στη Θάσο, στην άκρη της Πελοποννήσου, στα επικίνδυνα βράχια του Ιονίου.

Για τους ναυτικούς και τους ψαράδες, για την καθοδήγηση του καπετάνιου, για την ομαλή επιστροφή του νησιώτη. 😢Η μοναξιά του φαροφύλακα, που ζούσε μακριά απ'τους δικούς του, χωρίς τη θαλπωρή του σπιτιού, την αγκαλιά των παιδιών, της μάνας, της συζύγου.

Πόσοι, ακόμη κι απ'τα μέρη μας δεν βρέθηκαν με προβλήματα υγείας την ώρα του καθήκοντος; Μόνοι, στην ερημιά και στην απομόνωση του φάρου... 🫢 Ακόμη και σήμερα, απασχολεί την Σκωτία, η μυστηριώδης εξαφάνιση τριών φαροφυλάκων, μια παγερή νύχτα του προηγούμενου αιώνα.

Την ώρα που πάλευαν με τις καιρικές συνθήκες... 😢Σήμερα, παραμένουν σε τούτη την ιερή δοκιμασία, ελάχιστοι.

Άλλαξε η τεχνολογία, τα μέσα, η ενέργεια, οι δυνατότητες, ο εξοπλισμός των ναυτικών, η ίδια η ναυσιπλοΐα ωφελήθηκε απ' τις εξελίξεις, κέρδισε περισσότερη ασφάλεια και σιγουριά στα ταξίδια της στους ωκεανούς και τα πελάγη.

Μένουν οι ιστορίες, τα παραμύθια, οι θρύλοι, οι αφηγήσεις των πρωταγωνιστών, των παιδιών τους που περνούσαν τις διακοπές του καλοκαιριού, στους φάρους.

Εκεί που μάθαιναν τα μυστικά της θάλασσας και τις αλλαγές του καιρού, εκεί που ερμήνευαν το πέταγμα των πουλιών... ❤️ Σεπτέμβρης του 1979, γράφει στο πίσω μέρος της η φωτογραφία.

Βγαλμένοι μέσα από ταινία του Ντίνου Δημόπουλου, οι δικοί μας φαροφύλακες, σε φάρο της Λευκάδας, μοναχικοί και ηλιοκαμένοι, ένα με την αλμύρα της θάλασσας: Γιώργος Τατσιόπουλος Κώστας Βαρέλης (Μπότσιαρος).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους