Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στην Ελλάδα η σχέση δεν είναι απλώς "υπάρχει και ακρίβεια και διαφθορά". Είναι αιτιακή.

Η διαφθορά δεν είναι μόνο φακελάκι, είναι ο τρόπος που δομείται η αγορά.

Γίνεται σε 6 επίπεδα: 1. Ολιγοπώλια και καρτέλ που αντέχουν επειδή προστατεύονται Σε μια μικρή αγορά σαν την ελληνική, 3-4 παίκτες ελέγχουν τρόφιμα, καύσιμα, ενέργεια, τράπεζες, ιδιωτική υγεία, τηλεπικοινωνίες.

Αυτό από μόνο του δεν είναι διαφθορά.

Γίνεται διαφθορά όταν το κράτος δεν ελέγχει.

Το παρασκήνιο συνδέεται με τα ολιγοπωλιακά χαρακτηριστικά σε κρίσιμους κλάδους, τα οποία εμποδίζουν την αποκλιμάκωση των τιμών ακόμη και σε περιόδους διεθνούς αποπληθωρισμού.  Γιατί δεν ελέγχει; Γιατί ο έλεγχος θέλει συγκρούσεις, πρόστιμα, ανεξάρτητες αρχές.

Όταν υπάρχει πολιτική εξάρτηση από χορηγίες, media, ή το φόβητρο της ανεργίας, η κυβέρνηση όπως λέει η αντιπολίτευση "συνομιλεί αποκλειστικά με εκπροσώπους των μονοπωλίων". Το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπεις στο ράφι: τα γαλακτοκομικά 29,9% ακριβότερα από τον μέσο όρο της ΕΕ και η Ελλάδα ακριβότερη χώρα της Ένωσης στην κατηγορία.  2. Η αισχροκέρδεια βαφτίζεται "διεθνής συγκυρία" Η επίσημη αφήγηση είναι: φταίει ο πόλεμος, το φυσικό αέριο, η ΕΚΤ.

Ένα μέρος όντως φταίει.

Αλλά σημαντικό μέρος των αυξήσεων συνδέεται με την αισχροκέρδεια, τα καρτέλ, τα ολιγοπώλια και την απουσία επαρκούς πολιτικής βούλησης για την αντιμετώπισή τους.  Η διαφθορά εδώ είναι ρυθμιστική: καθυστερημένοι έλεγχοι για εναρμονισμένες πρακτικές, πρόστιμα που δεν εισπράττονται, Επιτροπή Ανταγωνισμού με λίγους πόρους. 3. Το δημόσιο χρήμα που χάνεται γίνεται φόρος για σένα Αυτή είναι η πιο άμεση σύνδεση.

Κάθε απευθείας ανάθεση με υπερκοστολόγηση, κάθε μίζα σε προμήθεια, κάθε έργο που δεν παραδίδεται.

Όπως ειπώθηκε χαρακτηριστικά, «η διαφθορά και η ακρίβεια είναι δίδυμα αδελφάκια» και «κάθε ευρώ που λείπει από το δημόσιο ταμείο για να πηγαίνει σε μίζες ή σε απευθείας αναθέσεις είναι ένα ευρώ που λείπει από το δημόσιο σχολείο».  Όταν το κράτος χάνει έσοδα, κάνει τρία πράγματα για να το καλύψει: 1. Βάζει υψηλότερο ΦΠΑ και έμμεσους φόρους - ο πιο άδικος φόρος για την ακρίβεια 2. Δεν μειώνει τον ΦΠΑ σε βασικά είδη γιατί "δεν αντέχει δημοσιονομικά" 3. Δεν δίνει στοχευμένες ενισχύσεις γιατί τα ταμεία είναι άδεια 4. Η φοροδιαφυγή των λίγων γίνεται ακρίβεια για τους πολλούς Εύλογο επακόλουθο της διαφθοράς είναι και η φοροδιαφυγή.

Τα έσοδα των παράνομων συναλλαγών δεν δηλώνονται, επεκτείνεται η άδικη κατανομή των φορολογικών βαρών, καθώς το κόστος των μη εισπραχθέντων φόρων μετακυλίεται στο σύνολο των φορολογουμένων.  Μετάφραση: όταν ένα κύκλωμα δεν κόβει αποδείξεις, δεν φορολογείται, και λαδώνει για να μην ελεγχθεί, ο προϋπολογισμός χάνει δισ.

Αυτά τα δισ. τα πληρώνεις εσύ με 24% ΦΠΑ στο σούπερ μάρκετ, με ΕΝΦΙΑ, με τεκμήρια.

Και μειώνονται τα πραγματικά εισοδήματα, συρρικνώνονται τα κρατικά έσοδα, διογκώνεται το έλλειμμα.  5. Το κόστος του "να κάνεις δουλειά" Στην Ελλάδα η διαφθορά δεν είναι μόνο μεγάλη πολιτική, είναι καθημερινό κόστος συναλλαγής.

Άδεια, πολεοδομία, επιδότηση, διαγωνισμός, δικαστική απόφαση που αργεί 7 χρόνια.

Μια επιχείρηση που για να λειτουργήσει πρέπει να πληρώσει "γρηγορόσημο", δικηγόρους για γραφειοκρατία, και να περιμένει 18 μήνες για μια σύνδεση, θα μετακυλήσει αυτό το κόστος στην τιμή.

Αυτός είναι ο λόγος που πολλές μικρές επιχειρήσεις δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τις μεγάλες που έχουν τμήμα διαχείρισης διαπλοκής. 6. Πελατειακό κράτος = ακριβό κράτος Όταν διορισμοί, επιδοτήσεις, και ρυθμίσεις γίνονται με κριτήριο το πολιτικό κόστος και όχι το οικονομικό, το κράτος γίνεται αναποτελεσματικό.

Κρατάει ζημιογόνες δομές, δεν ανοίγει αγορές, δεν ψηφιοποιεί ελέγχους.

Γι' αυτό στην Ελλάδα η ακρίβεια είναι τόσο επίμονη ακόμα και όταν πέφτει διεθνώς ο πληθωρισμός. Δεν είναι μόνο εισαγόμενη, είναι δομική.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους