Υπάρχουν κάποιες συνεντεύξεις που δεν τελειώνουν όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους. Συνεχίζουν μέσα σου. Σε ακολουθούν. Σε αναγκάζουν να σκεφτείς.Μία τέτοια ήταν και η συζήτηση του καθηγητή Ιατρικής στο...
Υπάρχουν κάποιες συνεντεύξεις που δεν τελειώνουν όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους.
Συνεχίζουν μέσα σου.
Σε ακολουθούν.
Σε αναγκάζουν να σκεφτείς.Μία τέτοια ήταν και η συζήτηση του καθηγητή Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ ,Γιάννη Ιωαννίδη με τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο στην εκπομπή Studio στις 3.Μιλώντας για τη συνωμοσιολογία, για την επιστήμη, για την ευθύνη όσων γνωρίζουν αλλά και για τις φορές που ακόμη και άνθρωποι της επιστήμης μπορεί να διατύπωσαν λανθασμένες ή ατεκμηρίωτες απόψεις, άνοιξε μια συζήτηση πολύ μεγαλύτερη από το ίδιο το θέμα.Γιατί ίσως το πρόβλημα της εποχής μας δεν είναι μόνο ότι υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν τα πάντα.Είναι ότι δυσκολευόμαστε να ξεχωρίσουμε ποιον αξίζει να ακούμε.Ζούμε σε μια εποχή όπου η γνώμη έχει αποκτήσει συχνά μεγαλύτερη δύναμη από τη γνώση.
Όπου κάποιος μπορεί να μιλήσει με απόλυτη βεβαιότητα για κάτι που δεν γνωρίζει και να βρει χιλιάδες ανθρώπους πρόθυμους να τον ακολουθήσουν.
Όπου μια εντυπωσιακή θεωρία, ένα βίντεο λίγων δευτερολέπτων ή ένας θυμωμένος τίτλος ταξιδεύει γρηγορότερα από μια ήρεμη, τεκμηριωμένη εξήγηση.Και κάπου εκεί γεννιέται η συνωμοσιολογία.Στο κενό της εμπιστοσύνης.Γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς: ούτε η επιστήμη είναι μια αλάνθαστη θρησκεία, ούτε όλοι όσοι φορούν τον τίτλο του επιστήμονα εκφράζουν πάντοτε την επιστημονική αλήθεια.
Η επιστήμη όμως έχει κάτι που η συνωμοσιολογία δεν έχει: τη δυνατότητα να αμφισβητεί τον ίδιο της τον εαυτό.Να διορθώνει λάθη.Να αναθεωρεί.Να παραδέχεται πως «αυτό που γνωρίζαμε χθες, σήμερα το εξετάζουμε ξανά».Όμως η σημερινή εποχή δεν αγαπά πάντα την αναζήτηση.
Αγαπά τις εύκολες απαντήσεις.
Τις απόλυτες βεβαιότητες.
Εκείνον που θα σου πει ότι ξέρει το μυστικό που όλοι οι άλλοι σου κρύβουν.Και την ίδια ώρα, άνθρωποι σαν τον Γιάννη Ιωαννίδη, άνθρωποι που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη γνώση, στην έρευνα, στη διδασκαλία και στη σκέψη, μπορεί να περάσουν σχεδόν απαρατήρητοι μέσα στον ατελείωτο ψηφιακό θόρυβο.Ένα βίντεο ενός ανθρώπου που έχει κάτι ουσιαστικό να πει μπορεί να συγκεντρώσει λιγότερα likes από ένα ακόμη βίντεο κάποιου influencer που μας δείχνει τι αγόρασε, πού πήγε, τι έφαγε ή τι φόρεσε.Και δεν είναι αυτό μια επίθεση στους influencers.Είναι μια ερώτηση προς όλους μας. Τι επιλέγουμε να κάνουμε ορατό;Ποιον επιλέγουμε να ακούμε;... ✍️ Vaterlo #v_aterlo #όσο_υπάρχουν_Άνθρωποι
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους