Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μεγάλωσα με μια μητέρα που μου τα είχε όλα στο πιάτο.

Με κακόμαθε, πώς να το πω αλλιώς.

Ήταν στιγμές φυσικά που καλούμουν να σφουγγαρίσω τη σκάλα, να πλύνω τα πιάτα. Τα Χριστούγεννα έπρεπε να μαζεύω 15 μέρες ελιές, αλλά στην καθημερινότητα τα πράγματα ήταν διαφορετικά.

Η απαίτηση ήταν να παράγω ως μαθητής αποτελέσματα, όχι να βοηθώ στο σπίτι.

Τον πρώτο καιρό που ήμασταν με την Εύα, έφτιαξα σαλάτα σε ανύποπτο χρόνο (δεν ήταν ώρα φαγητού) και ξεκίνησα να τρώω.

Με κοιτούσε καλά καλά εκείνη.

Και κάποια στιγμή με ρωτά. «Καλά δεν θα με ρωτήσεις αν θέλω κι εγώ;» Σάστισα.

Είχε δίκιο.

Το ερώτημα όμως δεν ήταν γιατί δεν της το πρότεινα αλλά γιατί ούτε καν το σκέφτηκα.

Θεώρησα δεδομένο ότι εκείνη φροντίζει για το φαγητό, όπως το έκανε πάντα η μητέρα μου.

Θεώρησα δεδομένο ότι θα είναι η ίδια φροντισμένη κι ότι δεν θα έχει ανάγκη τη δική μου σαλάτα.

Τότε ήταν που κατάλαβα ότι έπρεπε να επανεκπαιδευτώ στο να προσφέρω, στο να αλλάξω παγιωμένες συνήθειες, να κηρύξω επανάσταση στα ψέματα που μου έμαθαν για αλήθειες, όπως γράφω στο ομώνυμο βιβλίο μου.

Ακόμα το παλεύω νομίζω.

Και θα το παλεύω πάντα.

Πριν μερικές μέρες της λέω «θέλεις καφέ;». «Θέλεις να μου κάνεις καφέ;» με ρώτησε χαμογελώντας. «Δεν θέλω θέλω, υπό την έννοια ότι δεν έχω όρεξη να σηκωθώ.

Αλλά πιο πολύ δεν θέλω να μη θέλω να σε φροντίσω». Εκείνη χαμογέλασε - ευτυχώς.

Ήταν κάπως ριψοκίνδυνο αυτό, οφείλω να το παραδεχτώ.

Της έκανα το καφέ και έλιωσε.

Μα έλιωσε όμως.

Πώς μια μικρή κίνηση μπορεί να έχει τόση μεγάλη επίδραση σε έναν άνθρωπο.

Ειδικά αυτός άνθρωπος είναι από τη φύση του απεριόριστα φροντιστικός.

Και πόσα χάνουμε όταν στερούμε αυτές τις μικρές-μεγάλες κινήσεις από τους αγαπημένους μας. Η Εύα εδώ και 17 χρόνια με εκπαιδεύει άθελά της να προσφέρω.

Κι οφείλω να είμαι καλός μαθητής.

Γιατί ο πρώτος που κερδίζω είμαι εγώ. Εκείνοι που γίνονται αποδέκτες της προσφοράς μου είναι παράπλευρες ευεργεσίες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους