Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα στα Επίκαιρα του ΠΟΙΕΙΝ: «Όπου υπάρχει τέχνη, ταλέντο, εκεί δεν υπάρχουν γεράµατα μήτε μοναξιά (γράφει ο Σπύρος Αραβανής) Στο θεατρικό «Κύκνειο Άσμα» του Τσέχωφ, ο ηλικιωμένος ηθοποιός, ο Σβετλοβίντωφ, ξυπνά στο καμαρίνι του μετά από μια θριαμβευτική του παράσταση.

Δεκαέξι φορές τον ζήτησαν πίσω στη σκηνή για να τον χειροκροτήσουν.

Με τρία στεφάνια τον στόλισαν.

Η απόλυτη αποθέωση.

Κανείς όμως δεν ήταν πια εκεί.

Όλοι τους είχαν φύγει.

Όπως ο ίδιος μονολογεί, δεν βρέθηκε κανένας να τον ξυπνήσει μετά το μεθυστικό γλέντι που ακολούθησε της παράστασης και να τον μεταφέρει στο σπίτι του.

Στο άδειο θέατρο βρίσκεται μόνο ο ηλικιωμένος υποβολέας του, ο Νικήτα Ιβάνιτς.

Και μπροστά του δίνει την ωραιότερη παράσταση της ζωής του.

Ξαναζωντανεύοντας σπουδαίους ρόλους.

Αλλά κυρίως ερμηνεύοντας για πρώτη φορά τον ρόλο της ζωής του.

Την εξομολόγηση της ύπαρξής του.

Το τίμημά του να επιλέξει αποκλειστικά το θέατρο και να του αφιερωθεί ολοκληρωτικά επιστρέφοντας κάθε βράδυ σπίτι μόνος. Ολομόναχος.

Ο γερό-υποβολέας τού θυμίζει οτι ο κόσμος τον αγαπάει: «Α, το κοινό! Το κοινό έφυγε.

Πήγε να κοιμηθεί και ούτε θυμάται πια τον θεατρίνο του», τού απαντά.

Και συνεχίζει ενθυμούμενος τα παλιά: «Τι ταλέντο, τι δύναμη είχα μέσα μου! Δεν μπορείς να φανταστείς! Τι άρθρωση, τι αίσθημα, τι χάρη! Πόσες χορδές χτυπούσαν εδώ μέσα! (χτυπάει το στήθος του). Είναι να σου ‘ρχεται τρέλα!». Και πιο μετά: «Πάµε ν’ αλλάξουµε! Δεν υπάρχουν εδώ γεράµατα! Όλ’ αυτά είναι λόγια! Είναι κουταµάρες! (Γελάει χαρούµενα.) Κι εσύ γιατί κλαις! Γιατί καλέ µου κουτεντέ άνοιξες τις βρύσες των µατιών σου; Α! Αυτό δεν είναι σωστό! Δεν είναι καθόλου σωστο…. Έλα, έλα, γέρο! Πάψε να µε καµαρώνεις… Τι µε κοιτάζεις έτσι; Έλα, έλα, έλα! (Τον αγκαλιάζει µε δάκρυα στα µάτια) Δεν πρέπει να κλαις! Όπου υπάρχει τέχνη, ταλέντο, εκεί δεν υπάρχουν γεράµατα, µήτε µοναξιά, µήτε αρρώστια κι ο θάνατος ο ίδιος δεν τολµάει να…(«κλαίει) Όχι, Νικήτουσκα. το τραγούδι µας τέλειωσε πια.

Τι είµαι τάχα; Ένα λεµόνι… ένα απολειφάδι! Ένα καρφί σκουριασµένο! Κι εσύ ένας γεροπόντικας του θεάτρου, ένας υποβολέας! Έλα, πάμε». Θεωρεί πια τον εαυτό του τελειωμένο και ερμηνεύει ένα απόσπασμα από τον «Οθέλλο». Συγκλονιστικά. Κλείνοντας την αυλαία. https://www.poiein.gr/2026/09/03/%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%85%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%ad%cf%87%ce%bd%ce%b7-%cf%84%ce%b1%ce%bb%ce%ad%ce%bd%cf%84%ce%bf-%ce%b5%ce%ba%ce%b5%ce%af-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%cf%85/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους