Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#ΚακοπαιδικαΛημματα ΔΕΘ (Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης): Ετήσιο, πολυέξοδο μετεωρολογικό φαινόμενο της βόρειας Ελλάδας, κατά το οποίο βρέχει δεσμεύσεις, χαλαζώνει δισεκατομμύρια και, στο τέλος, η μοναδική υγρασία που μένει στην ατμόσφαιρα είναι τα δάκρυα των φορολογουμένων.

Ο εκάστοτε Πρωθυπουργός ανεβαίνει στο βήμα με το ύφος ανθρώπου που μόλις ανακάλυψε τη φωτιά, αν και η δική του φωτιά συνήθως καίει τα δάση και χρηματοδοτείται από ευρωπαϊκά κονδύλια.

Αραδιάζει ένα σωρό λέξεις, όπως «ανάπτυξη», «εξωστρέφεια» και «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», οι οποίες, σε ελεύθερη μετάφραση, σημαίνουν: «Θα σας πάρουμε και τα ρέστα και θα σας πείσουμε ότι σας κάναμε τη χάρη». Είναι ένα υπέροχο ταχυδακτυλουργικό κόλπο.

Σου υπόσχονται μισθούς Ελβετίας, ενώ σε βάζουν να δουλεύεις με εργασιακά δικαιώματα 19ου αιώνα, και περιμένουν να χειροκροτήσεις από πάνω.

Αν το κράτος κατάφερνε να συνδέσει μια τουρμπίνα με το στόμα των υπουργών κατά τη διάρκεια του εναρκτήριου Σαββατοκύριακου, η Ελλάδα θα είχε λύσει το ενεργειακό της πρόβλημα για τα επόμενα διακόσια χρόνια. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση, από την άλλη, καταφτάνει μια εβδομάδα αργότερα στο ίδιο ακριβώς σκηνικό, σαν τον μεθυσμένο θείο στο οικογενειακό τραπέζι που σου εξηγεί πώς θα έλυνε το Κυπριακό αν του έδιναν το τηλέφωνο του Ερντογάν.

Το δικό τους οικονομικό πρόγραμμα είναι παραδοσιακά ένα αριστούργημα επιστημονικής φαντασίας.

Υπόσχονται ακριβώς τις ίδιες παροχές με την κυβέρνηση, συν ένα τριάντα τα εκατό καπέλο, πασπαλίζοντας την ομιλία με λέξεις όπως «κοινωνική δικαιοσύνη» και «αναδιανομή». Φυσικά, ο προϋπολογισμός τους βγαίνει μόνο αν υπολογίσουν ότι θα βρουν τον κρυμμένο χρυσό του Μεγάλου Αλεξάνδρου κάτω από τον Λευκό Πύργο.

Είναι το ίδιο ακριβώς πολιτικό προϊόν, απλώς σε συσκευασία που γράφει «χωρίς συντηρητικά» για να νιώθεις λιγότερες ενοχές όταν το καταπίνεις αμάσητο.

Όσο για τα μικρότερα κόμματα, περιφέρονται ανάμεσα στα περίπτερα καταγγέλλοντας το μεγάλο κεφάλαιο, την ώρα που ικετεύουν τα κανάλια του μεγάλου κεφαλαίου για ένα πλάνο δέκα δευτερολέπτων.

Πουλούν οργή με το κιλό, αλλά η οργή τους έχει την ημερομηνία λήξης ενός φθηνού γιαουρτιού χωρίς πέτσα.

Στο τέλος της γιορτής, τα φώτα σβήνουν, τα σταντ ξηλώνονται και ο πολίτης επιστρέφει στη ρουτίνα του, φτωχότερος κατά μία ακόμη ψευδαίσθηση, αλλά πλουσιότερος κατά πενήντα πλαστικά στυλό και διακόσιες σελίδες εντελώς άχρηστων προεκλογικών φυλλαδίων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους