Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η μαμά μου έμεινε ξαπλωμένη 9 ολόκληρους μήνες για να με γεννήσει.

Πριν από μένα, είχε δύο απώλειες.

Όμως ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα μου συμβεί κι εμένα… Όταν μου είπαν “Λυπάμαι, δεν βρίσκω καρδιακό παλμό”, δεν το κατάλαβα.

Άργησα πολύ να συνειδητοποιήσω τι συνέβη.

Δεν μπορούσα να το δεχτώ.

Τότε ήταν που η μαμά μου, μου ανοίχτηκε πρώτη φορά για τις απώλειές της: “ Μεγαλύτερο πόνο στη ζωή μου δεν έχω νιώσει, παιδί μου Μου είπε, λίγες μέρες μετά τη δική μου απώλεια στην 25η εβδομάδα κύησης.

Έπαθα σοκ.

Είδα έναν άλλον άνθρωπο, μια πτυχή της που έβλεπα για πρώτη φορά.

Ποτέ δεν είχε μιλήσει για αυτό! Το κουβαλούσε σιωπηλά για χρόνια, όπως τόσα πολλά κουβαλούσαν οι γυναίκες τις προηγούμενες γενιές, σιωπηλά, σαν να έπρεπε να μη μιλάνε, να μην ενοχλούν, να είναι αόρατες.

Σήμερα, έχουν περάσει 9 χρόνια από τη δική μου απώλεια, και σχεδόν 50 χρόνια από τις απώλειες της μαμάς μου.

Και σήμερα επιτέλους οι γυναίκες έχουμε αρχίσει να μιλάμε πιο ανοιχτά για τις εμπειρίες μας.

Με τη μαμά μου εκείνη τη μέρα δεν είπαμε πολλά, αλλά αγκαλιαστήκαμε πιο σφιχτά από ποτέ.

Μέσα από τις απώλειές μας, βρήκαμε η μία στην άλλη τον πρώτο μας συνοδοιπόρο σε μια μακρά διαδικασία πένθους.

Κι αυτό θα το θυμόμαστε με μεγάλη συγκίνηση και οι δύο, για πάντα. 💕Στις ομάδες γυναικών μετά από απώλεια εγκυμοσύνης συναντάμε η μία την άλλη.

Μιλάμε ανοιχτά, ακούμε, συνδεόμαστε.

Και ξέρουμε, και καταλαβαίνουμε - γιατί κακά τα ψέματα, σε μια τέτοια απώλεια, είναι εξαιρετικά σημαντικό να το έχεις ζήσει, για να μπορείς να καταλάβεις.

Βρες στο πρώτο σχόλιο το pdf με όλες τις λεπτομέρειες για την επόμενη ομάδα που ξεκινά μέσα στον Σεπτέμβριο 💕 Με πολλή αγάπη Μαρία - Love and Grief

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους