📌 Τρία χρόνια από τον καταστροφικό «Daniel» «Γιατί μας άφησαν να πνιγούμε;», «πώς θα συνεχίσουμε να ζούμε στον τόπο μας;». Με αυτά τα ερωτήματα έρχονταν αντιμέτωπες οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ...

Πλήρες Κείμενο:

📌 Τρία χρόνια από τον καταστροφικό «Daniel» «Γιατί μας άφησαν να πνιγούμε;», «πώς θα συνεχίσουμε να ζούμε στον τόπο μας;». Με αυτά τα ερωτήματα έρχονταν αντιμέτωπες οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στη Θεσσαλία πριν περίπου τρία χρόνια, πρωτοστατώντας στην πάλη του λαού για να σώσει το βιος του από τις ανυπολόγιστες καταστροφές που άφησαν πίσω τους τα νερά του «Daniel». Ο απολογισμός γνωστός: 17 νεκροί, χιλιάδες σπίτια, καταστήματα, χωράφια, κοπάδια βυθισμένα για μέρες στις λάσπες, υποδομές κατεστραμμένες.

Ο ένοχος ορατός, αμείλικτη απάντηση στα εύλογα ερωτήματα του λαού της περιοχής: Η εγκληματική πολιτική της ΕΕ, των κυβερνήσεων και των τοπικών αρχών που λογαριάζει με όρους κόστους - οφέλους την προστασία της ζωής και της περιουσίας του λαού.

Για αυτό η υλοποίηση αντιπλημμυρικών έργων και η διαμόρφωση ολοκληρωμένου σχεδίου με τις αναγκαίες υποδομές δεν αποτελεί προτεραιότητα για το αστικό κράτος και την ΕΕ. Αυτή η πολιτική δεν «υπακούει» σε μελέτες που προειδοποιούσαν για την καταστροφή αφού «η υλοποίηση των λύσεων αυτών (σ.σ. των έργων αντιπλημμυρικής θωράκισης) συνεπάγεται υπερβολικό κόστος», όπως κυνικά ομολογούσε παλιότερη έκθεση του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. «Υπακούει» όμως στην «ανάγκη» η Πολιτική Προστασία να φορά το χακί, αποκτώντας όλο και περισσότερο ΝΑΤΟικά χαρακτηριστικά, σε βάρος της πραγματικής προστασίας του περιβάλλοντος και του λαού από φυσικές καταστροφές. * * * Το ένοχο κράτος που έπνιξε τον λαό, με τον ίδιο τρόπο διαχειρίζεται και τις συνέπειες της καταστροφής.

Γι' αυτό, όλα αυτά τα χρόνια οι αποζημιώσεις που δόθηκαν ήταν είτε καθυστερημένες, είτε ανεπαρκείς.

Υποδομές και σιδηροδρομικά δίκτυα παραμένουν μέχρι σήμερα διαλυμένα.

Αντί για ολοκληρωμένο αντιπλημμυρικό σχεδιασμό, όπως διεκδικούν σωματεία και φορείς, προειδοποιώντας για την επόμενη μεγάλη καταστροφή, έγιναν μόνο κάποιες αποσπασματικές αποκαταστάσεις, ενώ οι υπηρεσίες της Πολιτικής Προστασίας παραμένουν υποστελεχωμένες.

Αυτή η επιλογή δεν είναι τυχαία! Οσο επιλεκτικά ανίκανο είναι το κράτος να προστατέψει το περιβάλλον, τον λαό και το βιος του, άλλο τόσο ικανό είναι να υπηρετεί τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και να δημιουργεί ευκαιρίες για το κεφάλαιο. * * * Σε αυτό το έδαφος, «τρέχουν» τώρα σχέδια για τη διαχείριση των νερών, με στόχο την παραπέρα εμπορευματοποίηση, την «αλλαγή» στις καλλιέργειες, στο όνομα της «εξοικονόμησης», που θα διώξει από την παραγωγή βιοπαλαιστές αγρότες για να «τρέξουν» πιο γρήγορα οι κατευθύνσεις της ΚΑΠ της ΕΕ. Δρομολογούνται παράλληλα βαθιές αλλαγές στη χρήση γης, αναγκαίο υπόβαθρο για κάθε είδους επιχειρηματικά σχέδια μεγάλων ομίλων.

Αλλά και νέα χαράτσια με τη μορφή της υποχρεωτικής ιδιωτικής ασφάλισης, όπως και απαλλαγή του κράτους από κάθε ευθύνη για την προστασία του λαού.

Με όλα αυτά δίνεται ώθηση στον στρατηγικό σχεδιασμό του κεφαλαίου και των κομμάτων του να εξελιχθεί η Θεσσαλία σε «κόμβο» εμπορευμάτων, Ενέργειας, αλλά και σε αμερικανοΝΑΤΟικό ορμητήριο πολέμου για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών.

Σε αυτόν τον σχεδιασμό πρωτοστατεί η κυβέρνηση με έμπρακτους συμμάχους τα κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης, αλλά και τη σοσιαλδημοκρατικής κοπής περιφερειακή αρχή. * * * Τρία χρόνια μετά, καμία πληγή δεν κλείνει πραγματικά όσο παραμένουν ορθάνοιχτες οι «πόρτες» για να κάνουν οι μονοπωλιακοί όμιλοι νέες μπίζνες στα συντρίμμια της καταστροφής.

Αναδείχτηκε όμως και κάτι ελπιδοφόρο από την καταστροφή: Η οργανωμένη δράση και αλληλεγγύη των εργαζομένων και των βιοπαλαιστών του κάμπου, που έδειξε τη δύναμή τους με τον πανθεσσαλικό συντονισμό μέσα από τα σωματεία και τους μαζικούς φορείς, κάνοντας πράξη το σύνθημα - κάλεσμα αγώνα «μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό». Με παρακαταθήκη αυτόν τον αγώνα, έγιναν βήματα στην κοινή δράση στα μπλόκα των αγροτών, στην πάλη ενάντια στην πολεμική εμπλοκή κ.ά. Σε αυτόν τον χαραγμένο δρόμο επιβεβαιώνεται ότι η δύναμη βρίσκεται στην οργάνωση από τα κάτω, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Εκεί γεννιέται η ελπίδα, που σπάει την απογοήτευση και τη μοιρολατρία.

Τώρα απαιτείται να δυναμώσει η αμφισβήτηση και η σύγκρουση με την αντιλαϊκή πολιτική σε όλες τις εκδοχές της και τα σχέδια επιχειρηματικών ομίλων, κυβέρνησης, Περιφέρειας, δήμων.

Να τραβηχτούν νέες δυνάμεις στη σύγκρουση με το κεφάλαιο και τη στρατηγική του, στην αντεπίθεση για την ανατροπή του σάπιου καπιταλισμού, που «πνίγει» κάθε ανάγκη του λαού. 👇 https://www.rizospastis.gr/story.do?id=13402342

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους