Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🟧🟢❱ 3η Σεπτέμβρη: Από την «Αλλαγή» στο μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ! ▶️ Προχθές, σε μια παρέα, η κουβέντα πήγε στην 3η του Σεπτέμβρη.

Και κάποιος είπε: «Τι γιορτάζουμε σήμερα; Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα ή το ΠΑΣΟΚ του 2026;». Η ερώτηση έμεινε λίγο στον αέρα.

Γιατί πράγματι, τι σχέση έχει η σημερινή φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ με εκείνο που ιδρύθηκε το 1974 και μιλούσε για Αλλαγή, κοινωνική δικαιοσύνη, δημοκρατία, ισονομία, κράτος Δικαίου και προστασία των μη προνομιούχων; Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα ήταν κάποτε η «Αριστερά της Αριστεράς», όπως το αποκαλούσε η Δεξιά.

Σήμερα, ένα μεγάλο μέρος του έχει μετακινηθεί τόσο προς το Κέντρο - Δεξιά, ώστε πολλές φορές δυσκολεύεσαι να καταλάβεις ποια είναι η ουσιαστική διαφορά του από τη Νέα Δημοκρατία.

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη μετάλλαξη.

Δεν είναι παράλογο να αλλάζει ένα κόμμα με την εποχή.

Παράλογο είναι να κρατάς τα σύμβολα, τις επετείους και τα συνθήματα του παρελθόντος, ενώ στην πράξη έχεις απομακρυνθεί από μεγάλο μέρος της πολιτικής τους ουσίας.

Τότε μιλούσαν για «βάθεμα και πλάτεμα της δημοκρατίας». Σήμερα η δημοκρατία δοκιμάζεται από υποκλοπές, συγκάλυψη ευθυνών, απαξίωση θεσμών και ένα πολιτικό σύστημα που συχνά δυσκολεύεται να ανεχθεί τον πραγματικό έλεγχο.

Τότε το ΠΑΣΟΚ μιλούσε για κοινωνικό κράτος.

Σήμερα βλέπουμε την υγεία και την παιδεία να πιέζονται από την εμπορευματοποίηση, τους εργαζόμενους να παλεύουν με μισθούς που δεν φτάνουν και τους νέους να αναζητούν έξοδο στο εξωτερικό.

Το πιο παράξενο; Το σημερινό ΠΑΣΟΚ καταγγέλλει τη Νέα Δημοκρατία για πολλά από όσα συμβαίνουν, αλλά την ίδια στιγμή κουβαλά και το δικό του βαρύ ιστορικό χρεοκοπημένο φορτίο: μνημόνια, πελατειακές πρακτικές, σκάνδαλα, κομματικό κράτος, χρέη και επιλογές που συνέβαλαν στη χρεοκοπία της χώρας.

Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να κάνουμε πως η ιστορία αρχίζει το 2019. Η Ελλάδα δεν οδηγήθηκε στα βράχια από έναν μόνο πολιτικό χώρο.

Στο πάρτι συμμετείχαν διαδοχικές κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ με Ν.Δ. καθοδηγούμενοι από ένα ολόκληρο σάπιο σύστημα εξουσίας που οι ίδιοι δημιούργησαν... Και όταν ήρθε ο λογαριασμός, τον πλήρωσε ο πολίτης.

Γι' αυτό και η σημερινή καταγγελία της Νέας Δημοκρατίας από το ΠΑΣΟΚ δεν αρκεί.

Ο κόσμος θέλει να ξέρει: τι ακριβώς διαφορετικό προτείνεις; Αν καταγγέλλεις την ακρίβεια, τι κάνεις με τα καρτέλ; Αν μιλάς για κοινωνικό κράτος, τι κάνεις με τη δημόσια υγεία; Αν μιλάς για αξιοκρατία, τι κάνεις με την πελατοκρατία; Αν μιλάς για Δημοκρατία, πόσο αποφασιστικά υπερασπίζεσαι τους θεσμούς όταν αυτοί ελέγχουν την εκάστοτε εξουσία; Γιατί αλλιώς δημιουργείται μια παράξενη εικόνα. Η Νέα Δημοκρατία κυβερνά από τα δεξιά και το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να την αντιμετωπίσει από ένα Κέντρο που όλο και περισσότερο μοιάζει με τη δική της πολιτική γειτονιά.

Και τότε ο ψηφοφόρος εύλογα αναρωτιέται: Γιατί να ψηφίσει το αντίγραφο όταν μπορεί να ψηφίσει το πρωτότυπο; Εκεί ίσως βρίσκεται και ένα μέρος της εξήγησης για τη σημερινή πολιτική του αδυναμία. Το ΠΑΣΟΚ δεν χρειάζεται να γίνει ΣΥΡΙΖΑ.

Ούτε χρειάζεται να επιστρέψει μηχανικά στο 1981.

Χρειάζεται όμως να ξαναβρεί ποιον θέλει να εκπροσωπεί.

Τον ισχυρό ή τον αδύναμο; Τον οργανωμένο ή τον αποκλεισμένο; Τον άνθρωπο της πρόσβασης ή τον άνθρωπο της ουράς; Γιατί η 3η του Σεπτέμβρη δεν είναι μουσειακό έκθεμα.

Είναι πολιτική παρακαταθήκη.

Και εδώ βρίσκεται το μεγάλο ερώτημα: Τι γιορτάζει σήμερα το ΠΑΣΟΚ; Την ιστορία του ή τη μετάλλαξή του; Γιατί το παλιό ΠΑΣΟΚ μπορεί να πέθανε μαζί με τον ιδρυτή του.

Αλλά αν θέλει το σημερινό ΠΑΣΟΚ να έχει μέλλον, πρέπει πρώτα να αποφασίσει τι ακριβώς θέλει να είναι.

Ένα κόμμα που απλώς περιμένει να φθαρεί η κυβέρνηση και να συγκυβερνήσει; Ή ένα πραγματικά διαφορετικό πολιτικό σχέδιο; Γιατί η κοινωνία δεν ζητά άλλη μία εναλλαγή στην εξουσία.

Ζητά αλλαγή του τρόπου με τον οποίο ασκείται η εξουσία.

Και αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο από μια ακόμη αλλαγή κυβέρνησης. ➡️ Υ.Γ1. Το ΠΑΣΟΚ έχει τη δική του ευθύνη.

Γιατί όταν ο πολίτης παρανομεί, η Δικαιοσύνη τον περιμένει.

Όταν όμως η εξουσία παρανομεί, φρόντισε διαχρονικά να υπάρχουν ασυλίες, παραγραφές, ακαταδίωκτα και ένα θεσμικό πλαίσιο που έκανε την πολιτική ευθύνη σχεδόν… θεωρητική έννοια.

Χρεοκοπήσαμε τη χώρα, φορτώσαμε τον πολίτη με βάρη και, τελικά, για όσα έγιναν σε επίπεδο πολιτικής εξουσίας, φυλακή δεν πήγε κανείς.

Ήδη χρωστάει 600 εκατομμύρια και αυξάνονται, όταν ο πολίτης πηγαίνει φυλακή για ελάχιστα.

Και δεν είναι έτσι παντού.

Σε άλλες δημοκρατίες, όταν ένας ηγέτης κατηγορείται ή καταδικάζεται για σοβαρές υποθέσεις, μπορεί να βρεθεί στο εδώλιο, στη φυλακή ή στο σπίτι του μετά από παραίτηση. Νίξον, Τραμπ, Σαρκοζί, Τζόνσον, Μπερλουσκόνι, Χουάν Κάρλος — διαφορετικές χώρες, διαφορετικές υποθέσεις, αλλά ένα κοινό μήνυμα: Η εξουσία δεν μπορεί να απαιτεί από τον πολίτη να λογοδοτεί, ενώ η ίδια να θεωρεί τον εαυτό της υπεράνω λογοδοσίας. ➡️ Υ.Γ2. Ο Ανδρέας ήταν ξεχωριστός.

Οι μεγάλοι άνδρες μένουν στην ιστορία με το μικρό τους όνομα. ➡️ Υ.Γ.3. Το ΠΑΣΟΚ καταγγέλλει σήμερα τα «κουκουλώματα» της Ν.Δ., ξεχνώντας ότι μαζί διαμόρφωσαν το θεσμικό πλαίσιο που τα κάνει δυνατά.

Ασυλία στην εξουσία, φίμωση μαρτύρων, πίεση σε εισαγγελείς και ένα σύστημα όπου Βουλή, Δικαιοσύνη και ΜΜΕ συχνά αποτυγχάνουν να ελέγξουν την κυβέρνηση.

Και μαζί άφησαν χώρο στις ισχυρές οικονομικές ομάδες να κυριαρχήσουν σε ενημέρωση, τρόφιμα, ενέργεια, τράπεζες, δημόσια έργα και υγεία. Ποιο ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, θα αποκαταστήσει σήμερα την ισονομία και το κράτος δικαίου; Αυτό που καταγγέλλει τα «κουκουλώματα» ή αυτό που συνδιαμόρφωσε το σύστημα που τα επιτρέπει;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους