Original Post

Πλήρες Κείμενο:

΄΄Όταν η μηχανή έμαθε σκάκι σε μία ημέρα΄΄ (η στήλη μου στη χθεσινή ΕΦΣΥΝ) Ο Ντέμις Χασάμπις είναι Βρετανός επιστήμονας υπολογιστών και ερευνητής της τεχνητής νοημοσύνης.

Υπήρξε συνιδρυτής της DeepMind, του ερευνητικού εργαστηρίου τεχνητής νοημοσύνης που ανήκει σήμερα στην Google.

Ήταν επίσης ένα παιδί-θαύμα στο σκάκι από την ηλικία των τεσσάρων ετών και χρησιμοποίησε τα κέρδη του από τα τουρνουά για να αγοράσει τον πρώτο του υπολογιστή ως έφηβος.

Το 2024 μοιράστηκε το Νόμπελ Χημείας για τη συμβολή του στο AlphaFold, ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που προβλέπει την τρισδιάστατη δομή των πρωτεϊνών και διευκολύνει σημαντικά τη βιολογική και ιατρική έρευνα.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του, την οποία παρουσίασε η ChessBase - κορυφαία εταιρεία σκακιστικού λογισμικού και ενημερωτική ιστοσελίδα - εξηγεί τη διαφορά ανάμεσα στο Deep Blue και στο AlphaZero. Το Deep Blue ήταν ο εξειδικευμένος σκακιστικός υπολογιστής της αμερικανικής εταιρείας IBM, ο οποίος το 1997 νίκησε σε αγώνα τον Κασπάροφ.

Στηριζόταν σε τεράστια υπολογιστική ισχύ και σε σκακιστικές γνώσεις που είχαν ενσωματώσει οι προγραμματιστές και οι γκραν μετρ.

Ήταν πανίσχυρο στο σκάκι, αλλά δεν μπορούσε να μάθει ούτε ένα απλούστερο παιχνίδι. Το AlphaZero, αντίθετα, ήταν ένα αυτοεκπαιδευόμενο σύστημα της DeepMind, σχεδιασμένο για το σκάκι και άλλα επιτραπέζια παιχνίδια.

Ξεκίνησε γνωρίζοντας μόνο τους κανόνες, έπαιξε εκατοντάδες χιλιάδες παρτίδες εναντίον του εαυτού του και βελτιωνόταν από τα ίδια του τα αποτελέσματα. Ο Χασάμπις περιγράφει ότι το παρακολούθησε να ξεκινά το πρωί παίζοντας σχεδόν τυχαία, το μεσημέρι να φτάνει περίπου στο δικό του επίπεδο, το απόγευμα να ξεπερνά τους γκραν μετρ και το βράδυ τον παγκόσμιο πρωταθλητή.

Το εντυπωσιακότερο δεν ήταν η δύναμή του, αλλά ότι το AlphaZero έπαιζε ένα διαφορετικό, δημιουργικό σκάκι, ανακαλύπτοντας ιδέες που δεν είχε βρει ούτε το Stockfish, μία από τις ισχυρότερες και δημοφιλέστερες σκακιστικές μηχανές ανοιχτού κώδικα.

Εδώ όμως, ξεκινά το πιο σοβαρό μέρος της συζήτησης.

Οι ίδιες αρχές επιχειρείται τώρα να εφαρμοστούν σε συστήματα που δεν κινούν πιόνια σε μια σκακιέρα, αλλά θα μπορούν να σχεδιάζουν και να ολοκληρώνουν αυτόνομα εργασίες στον πραγματικό κόσμο. Ο Χασάμπις προειδοποιεί για δύο μεγάλους κινδύνους: την κακόβουλη χρήση της τεχνολογίας από ανθρώπους ή κράτη και την πιθανότητα μελλοντικά, ισχυρότερα και περισσότερο αυτόνομα συστήματα να ξεφύγουν από τους στόχους και τους περιορισμούς που τους έχουν τεθεί.

Θεωρεί μάλιστα ότι το ζήτημα μπορεί να γίνει κρίσιμο μέσα στα επόμενα δύο έως τέσσερα χρόνια.

Το σκάκι υπήρξε ένα ασφαλές εργαστήριο: ακόμη και η πιο απρόβλεπτη κίνηση παρέμενε πάνω σε 64 τετράγωνα.

Στον πραγματικό κόσμο, όμως, δεν υπάρχει πάντοτε δυνατότητα επανεκκίνησης της παρτίδας.

Το βασικό λοιπόν ερώτημα δεν είναι αν οι μηχανές θα ξεπεράσουν τον άνθρωπο σε επιμέρους τομείς, αλλά ποιος θα καθορίζει τους στόχους τους, ποιος θα τις ελέγχει και προς όφελος ποιων θα χρησιμοποιείται η τεράστια δύναμή τους. Χρήστος Πιλάλης Διεθνής εκπαιδευτής, διεθνής διαιτητής

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους