Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μπορεί να υπάρξει Αριστερά χωρίς την εργασία και χωρίς οργανική σχέση με τα συνδικάτα; Και, αντίστροφα, μπορούν τα σωματεία να εκφράσουν πραγματικά τον κόσμο της δουλειάς, να διατυπώσουν ριζοσπαστικές διεκδικήσεις και να δώσουν αποτελεσματικούς αγώνες, χωρίς μια ουσιαστική και οργανική σχέση με την Αριστερά; Τα ερωτήματα αυτά δεν είναι θεωρητικά.

Αφορούν την ίδια τη δυνατότητα της Αριστεράς να είναι κοινωνικά χρήσιμη, αλλά και την ικανότητα του συνδικαλιστικού κινήματος να διεκδικεί, να κινητοποιεί και να πετυχαίνει νίκες.

Σε αυτά τα ερωτήματα φιλοδοξεί να απαντήσει η πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση που διοργανώνει η εφημερίδα Η Εποχή, την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, στις 17:30, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

Με τίτλο «Αριστερά, εργασία, συνδικάτα», εκπρόσωποι σωματείων και συνδικάτων, πολιτικά πρόσωπα και στελέχη με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες και διαδρομές στην Αριστερά συναντιούνται στο ίδιο τραπέζι.

Γιατί το ζητούμενο σήμερα δεν μπορεί να είναι απλώς μια ακόμη συζήτηση για τη σχέση Αριστεράς, εργασίας και συνδικαλιστικού κινήματος.

Το πραγματικό ερώτημα είναι πώς μπορεί να ξαναχτιστεί αυτή η σχέση.

Πώς μπορεί η Αριστερά να ξαναβρεί οργανική παρουσία στους χώρους δουλειάς και στα συνδικάτα.

Και πώς μπορούν τα συνδικάτα να ξαναγίνουν χώροι συλλογικής δράσης, διεκδίκησης και κοινωνικής αμφισβήτησης.

Ίσως αυτό απαιτεί κάτι περισσότερο από τη συνύπαρξη διαφορετικών χώρων και οργανώσεων.

Απαιτεί ώσμωση, διάλογο, ανασύνθεση διαφορετικών χώρων και ρευμάτων της Αριστεράς, κυρίως, μια νέα σχέση με τον κόσμο της εργασίας.

Γιατί χωρίς την εργασία, η Αριστερά χάνει την βασική της κοινωνική αναφορά.

Και χωρίς ένα ζωντανό, μαχητικό και ριζοσπαστικό συνδικαλιστικό κίνημα, η εργασία κινδυνεύει να χάσει ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία της συλλογικής δύναμής της. Εκεί βρίσκεται ίσως και το πραγματικό στοίχημα της συζήτησης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους