Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Το Καζάνι» του Δημήτρη Μητσοτάκη αποτελεί μια σκληρή ακτινογραφία της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας, συνδέοντας υποδειγματικά το χθες με το σήμερα.

Ο δημιουργός συνθέτει ένα μωσαϊκό ιστορικής μνήμης μέσα από εμβληματικές μορφές που θυσιάστηκαν ή προδόθηκαν —από τον Σωκράτη και τον Νικηταρά, μέχρι τον Βελουχιώτη, τον Μουστακλή και τον ασυμβίβαστο αγωνιστή Σάκη Καράγιωργα— δίνοντας ξανά φωνή στους διαχρονικά ηττημένους των κοινωνικών αγώνων.

Ταυτόχρονα, το τραγούδι καυτηριάζει την ηθική σήψη και τον κυνισμό μιας κοινωνίας που, εγκλωβισμένη στην απάθεια και τον νεοπλουτισμό, «πουλάει σάβανα Αρμάνι». Πρόκειται για ένα επίκαιρο έργο διαμαρτυρίας που δεν περιορίζεται στην απλή διαπίστωση της κρίσης, αλλά λειτουργεί ως ένα επείγον κάλεσμα για κοινωνική αφύπνιση και διεκδίκηση της χαμένης μας αξιοπρέπειας. Στίχοι: ΤΟ ΚΑΖΑΝΙ Εδώ βαρούν και όποιον πάρει σ' ένα τρυγόνι δύο σμπάροι στου Διογένη το πιθάρι στου Βελουχιώτη το κουφάρι Δε σβήνει το αίμα με σφουγγάρι Καισαριανή, Δαφνί, Χαϊδάρι ποιος θα πληρώσει το βαρκάρη του κάτω κόσμου τον λυράρη; Εδώ που φάγαν το Σωκράτη και του Νικηταρά το μάτι τον Μουστακλή κάναν σακάτη του Μπελογιάννη σκάν’ γεμάτη κι οι ποιητές στον Άη Στράτη βαστούν το δίκιο τους στην πλάτη κι ο Παναγούλης στο Μπογιάτι απ’ τις πληγές βγάζει τ’ αλάτι.

Θα φαγωθούμε με- ταξύ μας, το 'χουμε θα φαγωθούμε μεταξύ μας Το ’χουμε χρόνια στο και πού να ορκιστώ; το ’χουμε χρόνια στο πετσί μας.

Μωρό μου, εσένα μη σε μέλει βάλ' την κουτάλα μες στο μέλι ρίξ’ άλλο ένα τσιφτετέλι με τον Χριστό του Τζεφιρέλι Πώς γίνηκ’ η καρδιά κουρέλι σφαχτάρι πάνω στο τσιγκέλι δεν είν’ αφέντες, είν’ αγέλη τη λάμα κρύβουν στο καρβέλι.

Θα φαγωθούμε με- ταξύ μας, το 'χουμε θα φαγωθούμε μεταξύ μας Το ’χουμε χρόνια στο και πού να ορκιστώ; το ’χουμε χρόνια στο πετσί μας.

Τώρα που γίνανε χαρμάνι παπάδες, μπάτσοι και ρουφιάνοι μην κλαις καημένε Μακρυγιάννη πάρ' του παππού το γιαταγάνι.

Τώρα που πιάσαμε ταβάνι αυτή η γη θα μας ξεκάνει τώρα που βράζει το καζάνι πουλάνε σάβανα Αρμάνι.

Θα φαγωθούμε με- ταξύ μας, το 'χουμε θα φαγωθούμε μεταξύ μας Τώρα που γίνανε χαρμάνι παπάδες, μπάτσοι και ρουφιάνοι μην κλαις καημένε Μακρυγιάννη πάρ' του παππού το γιαταγάνι. (Στίχοι - μουσική: Δημήτρης Μητσοτάκης) Τύμπανα, κιθάρες, μπάσο, κρουστά, φωνές: Δημήτρης Μητσοτάκης. Κλαρίνο: Γιώργος Δούσος Λύρα: Λευτέρης Ανδριώτης Ηχοληψία, μίξη, mastering Γιάννης Πετρογιάννης @ Matrix Studio Αθήνα, 4/10/ 2023 #dimitrismitsotakis​ #ToKazani

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους