Original Post

Πλήρες Κείμενο:

3η Σεπτεμβρίου 1939: οι ματαιωμένες προσδοκίες «Η3η Σεπτεμβρίου, ημέρα Κυριακή, ήταν η ημέρα που άρχισε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος… Οι αυταπάτες των δύο πλευρών ότι η άλλη θα υποχωρούσε πρώτη όταν θα βρισκόταν αντιμέτωπη με την πραγματικότητα είχαν πια διαλυθεί για τα καλά.

Η ημέρα αυτή ανήκει στον Τσάμπερλαιν, ενώ η 1η Σεπτεμβρίου ήταν η ημέρα του Χίτλερ.

Ενάντια στα ένστικτα και στις προσδοκίες του, και υπό το βάρος των περιστάσεων, ο Τσάμπερλαιν αναγκάστηκε να κηρύξει έναν πόλεμο που δεν ήθελε.

Αν και οι ιστορικοί συχνά επικρίνουν τον Τσάμπερλαιν για έλλειψη θάρρους, το τελικό βήμα της κήρυξης ενός πολέμου με βαθιές και εκτεταμένες επιπτώσεις ήταν ασφαλώς πράξη θαρραλέα». Αυτά γράφει ο Ρίτσαρντ Οουβερι στο βιβλίο του «1939, η αντίστροφη μέτρηση για τον πόλεμο» (εκδ.

Πατάκη, μτφρ. Τιτίνα Σπερελάκη, 2009). Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ στα Απομνημονεύματά του αφήνει να εννοηθεί πως μέχρι και το βράδυ της 2ας Σεπτεμβρίου ο Βρετανός πρωθυπουργός έκανε «μια προσπάθεια την τελευταία στιγμή διά την διατήρησι της ειρήνης.

Και αυτό απεδείχθη αληθινό.

Οπωσδήποτε, όταν η Βουλή συνήλθε το βράδυ, διεξήχθη μια σύντομη αλλά αγρία συζήτησις, κατά την οποίαν η δήλωσις του πρωθυπουργού που έδειχνε ενδοτική στάσι δεν έγινε ευμενώς δεκτή από τη Βουλή.

Οταν ο κ. Γκρήνγουντ εσηκώθη να μιλήση εκ μέρους της Εργατικής Αντιπολιτεύσεως, ο κ. Εμερυ από τα εδώλια των Συντηρητικών του εφώναξε: «Ομιλήσατε εν ονόματι της Αγγλίας». Αυτό έγινε δεκτό με ζωηρές ζητωκραυγές από την Βουλή…». Το τελεσίγραφο που επέδωσε ο πρεσβευτής της Αγγλίας στο Βερολίνο Νέβιλ Χέντερσον είχε βραχεία λήξη και, όπως ήταν φυσικό, η γερμανική πλευρά το απέρριψε διά της σιωπής.

Δεν έκανε καμιά κίνηση συμμόρφωσης μέχρι τη λήξη του.

Αναμφίβολα ο Αδόλφος Χίτλερ αιφνιδιάστηκε από την τροπή που έλαβαν οι εξελίξεις.

Εκτίμησε πως η εισβολή στην Πολωνία θα είχε παρόμοια αντιμετώπιση από τον Τσάμπερλεν και τον Νταλαντιέ με αυτήν που είχε η κατάκτηση ολόκληρης της Τσεχοσλοβακίας.

Την ανοχή.

Ετσι, σύμφωνα με τον ιστορικό Ρ. Οουβερι, ο Χίτλερ, αφού παρέλαβε το τελεσίγραφο από τον Πάουλ Σμιτ, τον διερμηνέα του, στράφηκε προς τον Ρίμπεντροπ και τον ρώτησε: «Και τώρα τι;». Οπως θυμόταν ο υπεύθυνος Τύπου της καγκελαρίας Οτο Ντίτριχ, «ήταν ολοφάνερο πόσο αιφνιδιασμένος ήταν». Αυτός που βίωσε ως προσωπικό δράμα την κήρυξη του πολέμου ήταν ο Νέβιλ Τσάμπερλεν.

Η σφαγή του Μεγάλου Πολέμου, όπως αποκαλείται ο Α΄ Π.Π., τον έκανε να αντιλαμβάνεται την ειρήνη με όρους ιεραποστολικούς, αδυνατώντας να εκτιμήσει πόσο εξαχρειώνει η πολιτική του κατευνασμού τους δικτάτορες.

Η ομιλία του στη Βουλή των Κοινοτήτων για το Μόναχο (6/10/1938) εξέφραζε τη συνειδησιακή προσέγγιση των εξελίξεων, καθώς αυτός θα αναλάμβανε την ευθύνη να σταθμίσει τις συνέπειες της ειρήνης και του πολέμου. Επειτα από ένα έτος, τα γεγονότα έκαμψαν τις ηθικές αναστολές του. ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ 3/9/2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους