Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μπορεί ο Τσίπρας με "ένα νόμο και ένα άρθρο" να "βάλει χέρι" στις τραπεζικές θυρίδες των πολιτών; Ο Αλέξης Τσίπρας άρχισε - δυστυχώς - πάλι τα δικά του.

Όπως δήλωσε ο αναπληρωτής τομεάρχης Οικονομικών του κόμματος ΕΛ.Α.Σ, Γιώργος Παππάς, μέχρι και στην καταγραφή κοσμημάτων και άλλων αντικειμένων αξίας που φυλάσσονται σε τραπεζικές θυρίδες θα μπορούσε να φτάσει το περιουσιολόγιο που προτείνει η ΕΛ.Α.Σ. για την εφαρμογή της λεγόμενης «πατριωτικής εισφοράς».Αν και αργότερα διόρθωσε, χωρίς να ανακαλέσει, πως η «πατριωτική εισφορά» «δεν θα βασιστεί στα κοσμήματα των πλουσίων κυριών» (αλλά προφανώς θα ισχύει ως ένα από τα μέτρα Τσίπρα). Για να δούμε: Μπορεί μια κυβέρνηση, το Δημόσιο δηλαδή, να ελέγξει και να "βάλει χέρι" στις τραπεζικές θυρίδες των πολιτών; Είναι γνωστό ότι το Δημόσιο μπορεί σήμερα να γνωρίζει αν ένας φορολογούμενος διαθέτει τραπεζική θυρίδα.

Οι τράπεζες καταγράφουν την ταυτότητα του μισθωτή και των εξουσιοδοτημένων προσώπων, ενώ οι αρμόδιες αρχές μπορούν, υπό προϋποθέσεις, να αντλούν αυτές τις πληροφορίες.

Αυτό προβλέπεται και από το ευρωπαϊκό πλαίσιο κατά του ξεπλύματος χρήματος.

Το σχετικό μητρώο, όμως, αφορά την ύπαρξη και τον κάτοχο της θυρίδας - όχι το περιεχόμενό της.

Η ευρωπαϊκή οδηγία μιλά ρητά για ταυτοποίηση των κατόχων θυρίδων και επιβάλλει την αρχή της αναλογικότητας και της «ανάγκης γνώσης». - Οδηγία ΕΕ 2018/843 Τι μπορεί να γίνει σήμερα Το άνοιγμα και η απογραφή του περιεχομένου μιας συγκεκριμένης θυρίδας μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο στο πλαίσιο ειδικής νόμιμης διαδικασίας - για παράδειγμα: -ποινικής έρευνας για φοροδιαφυγή, ξέπλυμα χρήματος ή άλλο αδίκημα, -δέσμευσης ή κατάσχεσης περιουσιακών στοιχείων, -εισαγγελικής ή δικαστικής παραγγελίας, -διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης ή κληρονομικής απογραφής.

Δεν υπάρχει γενική εξουσία της ΑΑΔΕ να ανοίξει προληπτικά τις θυρίδες των πολιτών για να καταγράψει και να αποτιμήσει κοσμήματα.

Θα μπορούσε να το νομοθετήσει μια κυβέρνηση; Θα μπορούσε να θεσπίσει υποχρέωση αυτοδήλωσης κινητών περιουσιακών στοιχείων μεγάλης αξίας - κοσμημάτων, έργων τέχνης, πολύτιμων μετάλλων κ.λπ. Αυτό, όμως, θα απαιτούσε νέο, σαφή αναγκαστικό φορολογικό νόμο, όρια αξίας, κανόνες αποτίμησης, προστασία προσωπικών δεδομένων και συγκεκριμένο ελεγκτικό μηχανισμό.

Εντελώς διαφορετικό ζήτημα είναι η καθολική φυσική απογραφή των τραπεζικών θυρίδων από κρατικά όργανα.

Ένα τέτοιο μέτρο θα συναντούσε σοβαρά συνταγματικά και ευρωπαϊκά εμπόδια: -προστασία της ιδιωτικής ζωής και των προσωπικών δεδομένων, -προστασία της ιδιοκτησίας, -αρχή της αναλογικότητας, -ανάγκη ειδικών εγγυήσεων κατά της αυθαίρετης έρευνας, -φορολογική ισότητα και ασφάλεια δικαίου.

Τα δικαιώματα αυτά κατοχυρώνονται στα άρθρα 4, 9Α, 17 και 25 του Συντάγματος. Συμπέρασμα: Η δήλωση Παππά δεν περιγράφει ένα νόμιμο εργαλείο που διαθέτει σήμερα το κράτος.

Συγχέει τρία διαφορετικά πράγματα: την καταγραφή του κατόχου μιας θυρίδας, την αυτοδήλωση περιουσίας και την αναγκαστική απογραφή του περιεχομένου της.

Το πρώτο ήδη γίνεται.Το δεύτερο θα χρειαζόταν νέο νόμο αμφίβολης Συνταγματικότητας.

Το τρίτο δεν μπορεί να εφαρμοστεί οριζόντια χωρίς πολύ σοβαρό ζήτημα που θα προσέκρουε στο Σύνταγμα και τους Ευρωπαϊκούς κανονισμούς.

Η δήλωση του εκπροσώπου του κ. Τσίπρα κινείται συνεπώς μεταξύ ασχετοσύνης και αντισυνταγματικής διακήρυξης.

Όπως και να έχει, είναι επικίνδυνη και μας γυρίζει σε εποχές "Με ένα νόμο και ένα άρθρο"...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους