Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΟΥ ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ ΝΤΑ ΒΙΝΤΣΙ

----------------------------------------------------- O Ατλαντικός Κώδικας (Codex Atlanticus), στο εξής ΑΤ, είναι ένα δεμένο σύνολο σχεδίων και γραπτών του Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Το έργο γράφτηκε στα Ιταλικά και συγκροτείται σε 12 τόμους.

Το όνομά του, «Ατλαντικός», υποδηλώνει το μεγάλο χαρτί που χρησιμοποιήθηκε ως εξώφυλλο, για τη διατήρηση των έργων του, το οποίο τοποθετούνταν στους γεωγραφικούς άτλαντες και έφερε τον τίτλο «Σχέδια Μηχανών και Μυστικών Τεχνών και Άλλων Πραγμάτων του Λεονάρντο ντα Βίντσι» (Disegni di Machine et Delle Arti Secreti et Altre Cose di Leonardo da Vinci). Αποτελείται από 1.119 φύλλα (2.238 σελίδες), τα οποία χρονολογούνται από το 1478 έως το 1519, κατά τη διάρκεια της παραμονής του καλλιτέχνη στο Μιλάνο υπό το Λουντοβίκο Σφόρτσα το Μαυριδερό (Ludovico Sforza, il Moro), την κατάληψη του Μιλάνο από τους Γάλλους υπό το Λουδοβίκο τον 12ο και υπό το Μασσιμιλιάνο Σφόρτσα (Massimiliano Sforza), που εγκαταστάθηκε ως Ηγεμόνας του Μιλάνο το 1512 μετά την κατάληψή του από την Ιερά Ένωση, υποστηριζόμενη από μια ελβετική πολιτοφυλακή και κυβέρνησε από το 1512 – 1515, μεταξύ της κατοχής του Λουδοβίκου 12ου της Γαλλίας (1500 – 1512) και του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας το 1515, αλλά καλύπτουν ολόκληρη την επαγγελματική σταδιοδρομία του Λεονάρντο μέσω Φλωρεντίας, του Μιλάνο, της Ρώμης και του Παρισιού.

Το περιεχόμενο του ΑΤ καλύπτει μια μεγάλη ποικιλία θεμάτων από τη Φυσική, τη Μουσική, την Αρχιτεκτονική, τη Γεωμετρία, την Άλγεβρα και τις Επιστήμες της Ζωής, ακόμη και μικρές ιστορίες εμπνευσμένες από την Φλωρεντιανή Λογοτεχνία. Ο ΑΤ συγκεντρώθηκε στα τέλη του 16ου αιώνα υπό τον γλύπτη Πομπέο Λεόνι (Pompeo Leoni), ο οποίος τεμάχισε μερικά από τα σημειωματάρια του Λεονάρντο στη διαμόρφωση του.

Τώρα, ο ΑΤ βρίσκεται στην Αμβροσιανή Πινακοθήκη (Pinacoteca Ambrosiana) στο Μιλάνο.

Τα τετράδιά του τα κληρονόμησε ο μαθητής του Φραντσέσκο Μέλτσι (Francesco Melzi) μετά τον θάνατο του Δασκάλου.

Αυτά επέπρωτο να δημοσιευθούν, ένα έργο μεγάλης δυσκολίας λόγω της εμβέλειας και της ιδιότυπης γραφής του Λεονάρντο.

Μετά τον θάνατο του Μέλτσι το 1570, η συλλογή πέρασε στον γιο του, τον δικηγόρο Οράτιο (Orazio), ο οποίος αρχικά έδειξε ελάχιστο ενδιαφέρον.

Το 1587, ένας προγυμναστής (tutor) των Μέτσι, ονόματι Λέλιο Γκαβάρντι (Lelio Gavardi), πήρε 13 από τα χειρόγραφα και τα πήγε στη Φλωρεντία, με σκοπό να τα προσφέρει στο Μεγάλο Δούκα της Τοσκάνης.

Ωστόσο, μετά τον πρόωρο θάνατο του Φραντσέσκο Α΄ των Μεδίκων (Francesco I de ' Medici) ο Γκαβάρντι τους πήγε στην Πίζα για να τους δώσει στον συγγενή του Άλντους Μανούτιους (Aldus Manutius) το νεότερο.

Εκεί, ο Τζιοβάνι Ματζέντα (Giovanni Magenta) επέπληξε τον Γκάβαρντι, ότι είχε πάρει τα χειρόγραφα παράνομα και τα επέστρεψε στο Οράτιο.

Έχοντας πολλά άλλα τέτοια έργα στην κατοχή του, ο Οράτιο δώρισε τους 13 τόμους στο Ματζέντα.

Αργότερα, ο Οράτιο ανέκτησε 7 από τα 13 χειρόγραφα, τα οποία στη συνέχεια έδωσε στον Πομπέο Λεόνι για δημοσίευση σε δύο τόμους.

Ένα από αυτά ήταν ο Codex Atlanticus (ΑΤ). Ο Λεόνι τεμάχισε μερικά από τα σημειωματάρια του Λεονάρντο στη διαμόρφωση του κώδικα, συγκεντρώνοντας τα αρχικά φύλλα.

Όταν ο Ναπολέων Βοναπάρτης κατέκτησε το Μιλάνο το 1796, άρπαξε περίπου δώδεκα χειρόγραφα του Λεονάρντο, συμπεριλαμβανομένου του ΑΤ και τα έστειλε στο Παρίσι, λέγοντας ότι «όλοι οι ιδιοφυείς άνθρωποι είναι Γάλλοι, ανεξάρτητα από τη χώρα που τους γέννησε». Το χειρόγραφο επιστράφηκε στο Μιλάνο στο τέλος των Ναπολεόντειων Πολέμων, αλλά τα υπόλοιπα χειρόγραφα παραμένουν στο Παρίσι. Ο ΑΤ αποκαταστάθηκε και αναπτύχθηκε από τους Βασιλιανούς μοναχούς που εργάζονταν στο Εργαστήριο Αποκατάστασης Αρχαίων Βιβλίων και Χειρογράφων του Εξαρχικού Ελληνικού Αββαείου της Αγίας Μαρίας της Γκροταφερράτα, στη Ρώμη, Λάτσιο, από το 1968 έως το 1972.

Το έργο έχει ταλαιπωρηθεί από μερικές προσπάθειες για προστασία του από τη μούχλα με άλατα υδραργύρου… Ο ΑΤ είναι η μεγαλύτερη ενιαία συλλογή σχεδίων του Λεονάρντο.

Το μέγεθος και η έκτασή του οδήγησαν τον ιστορικό τέχνης Κάρλο Πεντρέτι (Carlo Pedretti) να το αναγνωρίσει ως το σημαντικότερο από τα χειρόγραφά του.

Οι σελίδες είναι σε διάφορα μεγέθη, από διπλωμένα φύλλα μέχρι μικρά κομμάτια.

Το 2019, δόθηκε για χρήση ένας ιστότοπος (https://codex-atlanticus.it/#/Detail?detail=680) που επιτρέπει την εξερεύνηση του Codex Atlanticus στο σύνολό του και την οργάνωση των 1.119 φύλλων του ανά θέμα, έτος και αριθμό φύλλου.

Καλή ανάγνωση και καλό κουράγιο! ΠΗΓΕΣ:

---------------------- Major, Richard Henry (1866). Archaeologia, or, Miscellaneous tracts relating to antiquity. London, England: Society of Antiquaries of London. Pedretti, Carlo (1978). The Codex Atlanticus of Leonardo Da Vinci. San Diego, California: Harcourt.

ISBN 978-3840950032. Wallace, Robert (1972) . The World of Leonardo: 1452–1519. New York, New York: Time-Life Books.

ISBN 978-0316509206. "Officials Report Mold in a Leonardo Collection". The New York Times. New York, New York. Associated Press. 23 December 2007. Taggart, Emma (16 May 2019). "All 1,119 Pages of Leonardo Da Vinci's "Codex Atlanticus" Now Available Online". My Modern Metropolis. "Codex Atlanticus". Milan, Lombardy: Veneranda Biblioteca Ambrosiana.

Archived from the original on October 6, 2018. "Lab for the Restoration of Ancient Books and Manuscripts". Grottaferrata, Metropolitan City of Rome Capital: Order of Basilian Monks in Italy. Pedretti, Carlo (1998). "Introduction to Leonardo's Codex Arundel" (PDF). London, England: British Library. "The Mystery of the Codex Atlanticus.

Leonardo at the Ambrosiana". Milan, Lombardy: Veneranda Biblioteca Ambrosiana. Navoni, Marco (2012). Leonardo Da Vinci and the Secrets of the Codex Atlanticus. Milan, Lombardy: White Star Publishers.

ISBN 978-8854406476. Pedretti, Carlo (1957). Leonardo Da Vinci: Fragments at Windsor Castle From the Codex Atlanticus. London, England: Phaidon Press.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους