Mind the gap Οι ομάδες που μπαίνουν στη μεγάλη δοκιμασία του Champions League γρήγορα καταλαβαίνουν πως πέρα από τα χρήματα, τη λάμψη και τους σπουδαίους αντιπάλους, μια ακόμα σημαντική αλληλουχία...

Πλήρες Κείμενο:

Mind the gap Οι ομάδες που μπαίνουν στη μεγάλη δοκιμασία του Champions League γρήγορα καταλαβαίνουν πως πέρα από τα χρήματα, τη λάμψη και τους σπουδαίους αντιπάλους, μια ακόμα σημαντική αλληλουχία γεγονότων εξελίσσεται παράλληλα, ειδικά για εκείνες που δεν είναι εκπαιδευμένες σε αυτή την αγωνιστική ρουτίνα.

Το υψηλό αγωνιστικό φορτίο εξαιτίας της έντασης και της ταχύτητας που γίνονται οι αγώνες αυτοί οδηγεί συχνά σε ανεπαρκή αποκατάσταση και συσσωρευμένη κόπωση που ενισχύεται από τα μεγάλα και δύσκολα κάποιες φορές ταξίδια.

Κι αυτή η μειωμένη νευρομυϊκή λειτουργία συνδέεται άμεσα με τον αυξημένο κίνδυνο τραυματισμών που σχετίζονται με την καταπόνηση των αθλητών.

Ο περσινός Ολυμπιακός το έμαθε καλά όταν από το τέλος του Νοέμβρη και έπειτα, εκεί δηλαδή που τα συνεχόμενα ενενηντάλεπτα άρχισαν να βαραίνουν τα πόδια, είδε το βασικό του δίδυμο στο κέντρο της άμυνας να εμφανίζει τέτοια προβλήματα.

Πρώτα ήταν ο Ρέτσος με ένα πρόβλημα στον προσαγωγό και λίγες εβδομάδες μετά με μια κάκωση στο πέλμα ο Πιρόλα.

Το αποτέλεσμα ήταν να μην καταφέρει να παραταχθεί με το βασικό του δίδυμο στο κέντρο της άμυνας για 85 ολόκληρες μέρες στους αγώνες του πρωταθλήματος και να τους δει να ολοκληρώνουν τα ματς μόνο στα δύο από τα τέσσερα τελευταία παιχνίδια της ευρωπαϊκής του διαδρομής.

Ήταν το διάστημα στο οποίο έχασε την προοπτική της πρόκρισης στους "16" του Champions League και κυρίως ήταν η περίοδος που ξεκίνησε το μεγάλο αρνητικό του σερί στα ελληνικά ντέρμπι με διαδοχικές ήττες και μοναδική ισοπαλία εκείνη στις καθυστερήσεις στον αγώνα της Νέας Φιλαδέλφειας! Η περσινή εμπειρία ήταν καθοριστική για τον καλοκαιρινό σχεδιασμό του.

Η απόσταση ανάμεσα στο βασικό κεντρικό δίδυμο και τους παίχτες του πάγκου έπρεπε να μειωθεί.

Και η αγωνιστική ετοιμότητα του τρίτου στην ιεραρχία κεντρικού αμυντικού είναι καθοριστική για τη λειτουργικότητα και την ισορροπία του ρόστερ.

Κάπως έτσι, στη θέση του συμπληρωματικού και ασταθή Μπιανκόν αποκτήθηκε ένας ποδοσφαιριστής με προφίλ βασικού και αντίστοιχη προηγούμενη θητεία στον Ολυμπιακό, ο Ντάβιντ Κάρμο.

Οι λόγοι για τη μικρή αυτή ιστορία είναι παραπάνω από προφανείς.

Στο κλείσιμο του καλοκαιρινού μεταγραφικού παραθύρου η ΑΕΚ συσσώρευσε μια σειρά από αγωνιστικά ρίσκα στο κέντρο της άμυνάς της.

Ο κεντρικός αμυντικός που θα έφερνε ταχύτητα, παιχνίδι στους μεγάλους χώρους και ανταγωνισμό στο βασικό δίδυμο των Ρέλβας και Μουκουντί δεν αποκτήθηκε ποτέ.

Ο 37χρονος αρχηγός, Ντομαγκόι Βίντα, μπήκε τελικά στην ευρωπαϊκή λίστα αλλά δύσκολα κανείς μπορεί να ισχυριστεί πως φέρνει την απαιτούμενη επάρκεια στο ρόστερ.

Κανείς και ποτέ δεν τα έβαλε με το χρόνο και η περσινή του σεζόν αποτελεί μια πρώτη και σαφή ένδειξη για αυτό.

Ενώ, ο Μάρτιν Γκεοργκίεφ και ο Χρήστος Αλεξίου θα πρέπει να αποδείξουν τη χρησιμότητά τους στο κιτρινόμαυρο ρόστερ αποκλειστικά στους αγώνες εντός συνόρων, τουλάχιστον για το επόμενο εξάμηνο. Η ΑΕΚ σήμερα δε μοιάζει να έχει στο ρόστερ της τον ποδοσφαιριστή που θα μειώσει το κενό μεταξύ του πάγκου και της αρχικής ενδεκάδας, τουλάχιστον όσον αφορά το κέντρο της άμυνας.

Κι αυτό γεμίζει με ένα μεγάλο ερωτηματικό το μεταγραφικό της σχεδιασμό.

Εκτός και αν μια τέτοια λύση αποδειχθεί ο Κέρβιν Αριάγα.

Ένας μέσος με ταχύτητα, ικανότητα στο παιχνίδι στον αέρα αλλά και προϋπηρεσία στο κέντρο της άμυνας τόσο στην Παρτιζάν όσο και στη Λεβάντε, ακόμα κι αν το δείγμα των αγώνων του είναι χωρίς αμφιβολία μικρό.

Αυτή πάντως είναι σήμερα η δικλείδα ασφαλείας στο κιτρινόμαυρο ρόστερ σε περίπτωση που τα πράγματα το επιβάλλουν!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους