Original Post

Πλήρες Κείμενο:

𝚨𝛊𝛚𝛎ί𝛂 𝛈 𝛍𝛎ή𝛍𝛈 𝛕𝛐𝛖 𝛉𝛒𝛖𝛌𝛊𝛋𝛐ύ 𝛖𝛑𝛆𝛒𝛂𝛉𝛌𝛈𝛕ή, 𝚷𝛂𝛎𝛂𝛄𝛊ώ𝛕𝛈 𝚷𝛊𝛆𝛒ή Η Ανόρθωσις Αμμοχώστου και ο Σύνδεσμος Παλαίμαχων Ποδοσφαιριστών του Συλλόγου μας, εκφράζουν τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια και αποχαιρετούν τον θρυλικό παλαίμαχο ποδοσφαιριστή και πολυαθλητή, Παναγιώτη Πιερή, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σήμερα (03/09/2026) σε ηλικία 89 ετών. Ο Παναγιώτης Πιερής υπήρξε μια εμβληματική μορφή όχι μόνο για την ομάδα μας, αλλά και για ολόκληρο τον κυπριακό αθλητισμό.

Ένας σπάνιος «υπεραθλητής» που διέπρεψε με το σθένος και την πολυδιάστατη προσφορά του, αγωνιζόμενος με επιτυχία στο ποδόσφαιρο, στην καλαθόσφαιρα, στην πετόσφαιρα, καθώς και στον κλασικό αθλητισμό, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του στα γήπεδα και στις καρδιές μας.

Εκφράζουμε τα ειλικρινή και βαθύτατα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και στους οικείους του.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.

𝚫𝛊𝛂𝛃ά𝛔𝛕𝛆 𝛕𝛐 𝛂𝛗𝛊έ𝛒𝛚𝛍𝛂 𝛑𝛐𝛖 𝛆𝛕𝛐ί𝛍𝛂𝛔𝛆 𝛄𝛊𝛂 𝛕𝛐𝛎 𝚷𝛂𝛎𝛂𝛄𝛊ώ𝛕𝛈 𝚷𝛊𝛆𝛒ή 𝛑𝛒𝛊𝛎 𝛂𝛑ό 𝛍𝛆𝛒𝛊𝛋ά 𝛘𝛒ό𝛎𝛊𝛂 𝛐 𝛊𝛔𝛕𝛐𝛒𝛊𝛋ός 𝛅𝛈𝛍𝛐𝛔𝛊𝛐𝛄𝛒ά𝛗𝛐ς Ά𝛋𝛈ς 𝚱𝛖𝛒𝛊ά𝛋𝛐𝛖: Ο Παναγιώτης Πιερής είναι από τους λίγους ανθρώπους με προσφορά στο ποδόσφαιρο, την καλαθόσφαιρα, την πετόσφαιρα και τον κλασικό αθλητισμό.

Έτυχε να τελειώνει τον αγώνα ποδοσφαίρου και να αρχίζει μπάσκετ ή βόλεϊ ή να έχει υποχρεώσεις στον κλασικό αθλητισμό.

Μια ζωή στα γήπεδα, ένας μεγάλος αθλητής, άνθρωπος και καθηγητής.

Ήταν διεθνής με την Εθνική ποδοσφαίρου και την Εθνική καλαθόσφαιρας.

Ήταν αθλητής του Ολυμπιακού Πειραιώς και της Εθνικής Ελλάδος. «Στράτευσε» αρκετούς νεαρούς και τους οδήγησε στον αθλητισμό. Ο Παναγιώτης Πιερής γεννήθηκε στις 12 Απριλίου 1937 στην Άχνα.

Το πρώτο όνειρό του, που έκανε πραγματικότητα, ήταν να γραφτεί μετά το δημοτικό στο Α ́ Γυμνάσιο Αμμοχώστου.

Ξεχώρισε στον στίβο, ενώ είχε την τύχη να έχει για καθηγητή του τον μεγάλο δάσκαλο Αντώνη Παπαδόπουλο, ο οποίος τον πήρε στην Ανόρθωση.

Ήταν το 1955-56 και έκανε τα πρώτα του βήματα, για να μονιμοποιηθεί στη συνέχεια και από κυνηγός να αγωνιστεί ως κεντρικός αμυντικός.

Πήρε τον τίτλο το 1956-57 με την Ανόρθωση, έχοντας για συμπαίκτες τους Πάπυρο, Ζάγκυλο, Σιάηλο, Άσπρου, Α. Οδυσσέως, Κοβή, Π. Χαραλάμπους, Παντελάκη, Λαμπή, Βοσκαρή, Ζέμπασιη, Σιαλή, Άντη.

Η ποδοσφαιρική του καριέρα διακόπηκε προσωρινά όταν έφυγε για σπουδές στην Ελλάδα (Γυμναστική Ακαδημία). Σπούδαζε και ταυτόχρονα ήταν αθλητής στίβου στον Ολυμπιακό Πειραιώς αλλά και της Εθνικής Ελλάδος (110 μ. μετ’ εμποδίων και τριπλούν), παίρνοντας μέρος σε πολλούς αγώνες, Πανελλήνιους και Βαλκανικούς.

Όταν επιστρέφει από τις σπουδές του προτιμά να συνεχίσει την καριέρα του στον Πεζοπορικό, αφού ως καθηγητής διορίζεται στη Λάρνακα.

Γίνεται σίριαλ η μετεγγραφή του, αλλά τελικά πάει στον ΠΟΛ, όπου και μένει μια εξαετία, βοηθώντας τους «πράσινους» της Λάρνακας να κάνουν πρωταγωνιστική πορεία. Ο Π. Πιερής παίζει στον Πεζοπορικό ως ποδοσφαιριστής αλλά και καλαθοσφαιριστής, συνδυάζοντας και τα δύο με επιτυχία. Ο ΠΟΛ χάνει τον τίτλο το 1969-70 σε τριπλή ισοβάθμια με ΕΠΑ, Ομόνοια, όμως παίρνει το κύπελλο κερδίζοντας την Αλκή στον τελικό.

Είναι η εποχή που παίζουν οι Φιλιαστίδης, Παρίδης, Κοκής, Στέλιος, Ντίνος, Σταυρινός, Λεωνίδας, Καλλής κ.ά., ενώ στα προηγούμενα χρόνια ήταν με τους Μιλτή, Γιώτη, Παπαδόπουλο, Παράσχο, Νώνη κ.ά. Σημαντική όμως ήταν η συμβολή του και στη μεγάλη ομάδα μπάσκετ του ΠΟΛ τη δεκαετία του ’70 (πήρε ένα πρωτάθλημα και τέσσερα κύπελλα). Το 1966 είχε πρωτοστατήσει στην ίδρυση καλαθοσφαιρικής ομάδας στην Ανόρθωση και τη βοήθησε ως προπονητής.

Συνέπεσε πολλές φορές να τελειώνει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα και να πηγαίνει μετά να παίξει μπάσκετ ή να κάνει στίβο.

Μάλιστα είχε κληθεί ταυτόχρονα και στις τρεις Εθνικές ομάδες. Ο Π. Πιερής έχει κάνει παγκύπριο ρεκόρ στο μήκος με 7.09 μ. και παγκύπριο στο τριπλούν με 14.91 μ. Ο Π. Πιερής μαζί με συγχωριανούς του ήθελαν να δώσουν μια διέξοδο στη νεολαία της Άχνας και της γύρω περιοχής.

Έτσι ιδρύθηκε ο Εθνικός Άχνας και εκεί τελείωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα, όπως και ο αδελφός του Κώστας Πιερής, ο οποίος επίσης αγωνίστηκε στην Ανόρθωση, ενώ και οι δύο δούλεψαν ως προπονητές στον Εθνικό.

Η προσφορά του Π. Πιερή στον Εθνικό ήταν τεράστια, τόσο στη δημιουργία του γηπέδου όσο και στη σύσταση μιας δυνατής ομάδας, που λίγα χρόνια μετά τον εκτοπισμό της ανήλθε στην πρώτη κατηγορία.

Δούλεψε ως προπονητής και στην ΕΠΑ το 1975, οδηγώντας την στην 4η θέση της βαθμολογίας. Στον Εθνικό ανέδειξε αξιόλογους παίκτες, όπως οι Δαμιανού, Καρσεράς, αδελφοί Σκάγια, Καστάνας, Ανδρέου, Χάτζιαρος κ.ά. Μια μεγάλη προσωπικότητα, που δούλεψε με πάθος και αγάπη, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, τόσο ως παίκτης (Ανόρθωση, ΠΟΛ, Άχνα) όσο και ως προπονητής ποδοσφαίρου, ενώ μεγάλη προσφορά είχε και στην καλαθόσφαιρα και τον κλασικό αθλητισμό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους