Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είχα υποσχεθεί στη μαμά μου ότι φέτος θα πάμε στην Παναγία της Τηνου Πριν 3 χρόνια ήρθα πάλι εδώ και Της ζήτησα κάτι πολύ συγκεκριμένο.

Κάτι που τότε έμοιαζε δύσκολο και όμως , έγινε πραγματικότητα.

Και ίσως γι’ αυτό ένιωθα πως έπρεπε να έρθω.

Όχι μόνο για να πω ένα «ευχαριστώ», αλλά και γιατί μέσα σε αυτή την τρελή ζωή που ζούμε, υπάρχουν στιγμές που δοκιμαζόμαστε πολύ ψυχικά.

Στιγμές που χανόμαστε, που ψάχνουμε δύναμη να συνεχίσουμε.

Μπορεί πολλές φορές να μη συμφωνώ με ανθρώπους που εκπροσωπούν την πίστη.

Μπορεί κάποιες συμπεριφορές, κάποια λόγια ή τρόποι να θεωρώ ότι αντίκεινται στα λόγια του Θεού.

Αλλά για μένα η πίστη είναι κάτι πολύ πιο προσωπικό.

Η πίστη μας δεν είναι μόνο μέσα σε μια εκκλησία.

Είναι μέσα μας.

Στις σκέψεις μας, στις δύσκολες νύχτες, στα «βοήθησέ με» που λέμε σιωπηλά και στα «ευχαριστώ» που πολλές φορές ξεχνάμε να πούμε.

Και τελικά, το θαύμα δεν χρειάζεται πάντα να είναι κάτι μεγάλο.

Θαύμα είναι να ανοίγεις τα μάτια σου το πρωί και να έχεις την υγεία σου.

Θαύμα είναι να βρίσκεις τη δύναμη να σηκώνεσαι, ακόμη κι όταν μέσα σου έχεις λυγίσει.

Είναι μια δεύτερη ευκαιρία.

Ένα καλό νέο τη στιγμή που το χρειάζεσαι Η δύναμη να συγχωρείς, να προχωράς, να ξαναπιστεύεις, να ξαναχαμογελάς.

Ίσως τα μεγαλύτερα θαύματα να είναι τελικά όλα αυτά τα μικρά που θεωρούμε δεδομένα.

Και ίσως η πίστη να είναι ακριβώς αυτό: να συνεχίζεις να ελπίζεις, ακόμα κι όταν δεν έχεις όλες τις απαντήσεις. Βοήθεια μας 🙏🏼

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους