Έπεσε στα χέρια μου το περιοδικό Max (περίοδος β', τεύχος 03, Ιούλιος 2006), που είχε κυκλοφορήσει με συλλεκτικό εξώφυλλο αφιερωμένο στο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα (στα αριστερά η Εύα Λάσκαρη). Στη...
Έπεσε στα χέρια μου το περιοδικό Max (περίοδος β', τεύχος 03, Ιούλιος 2006), που είχε κυκλοφορήσει με συλλεκτικό εξώφυλλο αφιερωμένο στο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα (στα αριστερά η Εύα Λάσκαρη). Στη συνέντευξη που εδωσε ο Αργεντινός παιχταράς είχε μοιραστεί μερικές από τις πιο βαθιές, ανθρώπινες και σκληρές ατάκες του για τη ζωή, τα λάθη και την αναγέννησή του.
Για τη μάχη με τα ναρκωτικά και το παρελθόν του είχε πει: «Στην αρχή το κοκαϊνάκι σε κάνει χαρούμενο, μετά όμως σου φέρνει κατάθλιψη.
Δεν έχεις πια ζωή, δεν έχεις τίποτα.
Ήμουν, είμαι και θα είμαι πάντα ένας εθισμένος.
Ξέρετε τι παίκτης θα ήμουν αν δεν είχα πάρει ναρκωτικά; Θα ήμουν ένας παίκτης από άλλο πλανήτη.
Το μόνο που ζητάω τώρα είναι να με αφήσετε να ζήσω τη δική μου ζωή.
Ποτέ δεν θέλησα να γίνω το παράδειγμα κανενός». Για την επιστροφή του και την αγάπη του κόσμου είχε δηλώσει: «Έπιασα πάτο, άγγιξα τον θάνατο, αλλά κατάφερα να βγω ξανά στο φως.
Το χρωστάω στις κόρες μου, την Ντάλμα και τη Τζανίνα.
Αν πεθάνω, θέλω να ξαναγεννηθώ και να γίνω ποδοσφαιριστής.
Και θέλω να ξαναδώσω στον κόσμο την ίδια ακριβώς χαρά». Για τη διαχρονική του φιλοσοφία για το ποδόσφαιρο είχε αναφέρει: «Ό,τι κι αν έκανα στη ζωή μου, το γήπεδο ήταν πάντα το ιερό μου.
Το ποδόσφαιρο είναι το πιο όμορφο άθλημα στον κόσμο. Αν ένας άνθρωπος κάνει λάθη, το ποδόσφαιρο δεν πληρώνει γι' αυτά. Η μπάλα δεν λερώνεται ποτέ».
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους