ΚΟΑΣΜΑΤΑ ΔΑΙΜΟΝΩΝ ☀️ Το μυστήριο με τον Σεραφείμ πηγάζει από το γεγονός ότι μπορεί να εμπλέκεται στα δρώμενα της εποχής του με τη ζωτικότητα δεκαοκτάχρονου χούλιγκαν, αλλά το γλωσσικό ιδίωμα που...

Πλήρες Κείμενο:

ΚΟΑΣΜΑΤΑ ΔΑΙΜΟΝΩΝ ☀️ Το μυστήριο με τον Σεραφείμ πηγάζει από το γεγονός ότι μπορεί να εμπλέκεται στα δρώμενα της εποχής του με τη ζωτικότητα δεκαοκτάχρονου χούλιγκαν, αλλά το γλωσσικό ιδίωμα που χρησιμοποιεί και η γενικότερη θεολογική του συγκρότηση παραπέμπουν στα σκοτεινά χρόνια πριν από τον Διαφωτισμό. «Από ποια χωροχρονική σκουληκότρυπα ξεπήδησε αυτός ο μεσαιωνικός ρασοφόρος;», εξανίσταμαι στην τηλεοπτική εκπομπή του Γιώργου Λιάγκα με άλλη αφορμή.

Πιο ψύχραιμα, τον Ιανουάριο του 2016, επιχειρώ μια πρώτη καταγραφή των ιδεολογικών του καταβολών –ή προτύπων, αν προτιμάτε- στην εφημερίδα "Παραπολιτικά": «Εάν ήμουν θιασώτης του Πυθαγόρα, ινδουιστής, βουδιστής ή ταοϊστής και πίστευα στη μετενσάρκωση (αλλά, μην ανησυχείτε, δεν είμαι και δεν πιστεύω), θα ισχυριζόμουν ότι ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ είναι μετενσαρκωμένος ο Απόστολος Παύλος.

Πράγματι, έτσι και ρίξετε μια ματιά στην Επιστολή προς Κορινθίους που σας προανέφερα, θα διακρίνετε το ίδιο πάθος, τον ίδιο φανατισμό, τον ίδιο -κατά βάθος- μισογυνισμό και κατ' επέκτασιν μισανθρωπισμό, την ίδια αδιαπραγμάτευτη προσήλωση στο να ορίσει εκείνος τι είναι σωστό και τι είναι λάθος στις ανθρώπινες σχέσεις, από το μήκος των μαλλιών έως τις προτιμήσεις στο κρεβάτι.

Βεβαίως, θα μπορούσε να είναι κάλλιστα και μετενσάρκωση του Ιωάννη Καλβίνου που επί 23 συναπτά έτη, κατά τον 16ο αιώνα, είχε επιβάλλει στη Γενεύη την προσωπική του Θεοκρατική Δικτατορία κι έστελνε τη νύχτα περιπόλους στα σοκάκια για να τσεκάρουν αν οι πάντες έχουν σβήσει τα κεριά τους, κοιμούνται σαν πουλάκια και δεν υποκύπτουν στις ακάθαρτες σεξουαλικές τους επιθυμίες. Προσέξτε.

Ούτε ο Απόστολος Παύλος, ούτε ο Ιωάννης Καλβίνος, ούτε ο μητροπολίτης Σεραφείμ ήταν αγράμματοι ιερωμένοι, βυθισμένοι στις δεισιδαιμονίες.

Απεναντίας, και οι τρεις είχαν ανώτερη μόρφωση, για τα μέτρα της εποχής τους.

Ειδικά ο τελευταίος, που μας απασχολεί αυτές τις μέρες, έχει σπουδάσει εκτός από Θεολογία και Νομικά, έχει αποκτήσει άδεια ασκήσεως δικηγορίας κι έχει μακρά πείρα τόσο ως Γραμματέας των Συνοδικών Δικαστηρίων όσο και ως Εκκλησιαστικός Ανακριτής.

Δεν είναι καν άμοιρος κοσμοπολίτικων ερεθισμάτων, αφού από το 2000 έως το 2002 υπηρέτησε στην αρχιεπισκοπή της Αυστραλίας.

Ποια εσωτερική δύναμη -ή, στη δική του διάλεκτο, ποιος δαίμονας- εξαναγκάζει έναν μορφωμένο άνθρωπο να παίρνει τόσο ακραίες δημόσιες θέσεις, να συνοδοιπορεί στο παρελθόν με τη ναζιστική Χρυσή Αυγή (έστω και αν στη συνέχεια αποκήρυξε αυτή του τη στάση), να υιοθετεί κάθε γελοία θεωρία συνωμοσίας για τους κυβερνώντες ως “όργανα του διεθνούς σιωνισμού” και προσωπικά του μεγαλοχρηματιστή Τζορτζ Σόρος, να εγκαλεί τον ίδιο τον πρωθυπουργό, κατ' ουσίαν, για “πορνική σχέση” με τη σύντροφό του Περιστέρα και τέλεση “κακουργήματος”, αφ' ης στιγμής δεν παντρεύτηκαν αλλά σύναψαν σύμφωνο συμβίωσης; Ίσως να μην το μάθουμε και ποτέ». Η συνήθης τακτική του Σεραφείμ, καθώς και των περισσότερων καθ’ έξιν συνωμοσιολόγων, είναι να προλογίζει ως αυτονόητες τις τερατολογίες του, ως απόψεις που όλοι συμμερίζονται εκτός ίσως από τον εκάστοτε αδαή συνομιλητή του (μια τακτική ιδιαίτερα αποτελεσματική, όπως θα μου δοθεί η ευκαιρία να διαπιστώσω την τελευταία πενταετία). Ενδεικτική αυτής της τακτικής είναι η τηλεοπτική του εμφάνιση στο Mega, τον Δεκέμβριο του 2010, επί κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου, όπου ενώπιον δύο εμβρόντητων δημοσιογράφων –του Γιώργου Οικονομέα και του Δημήτρη Καμπουράκη- δήλωσε με τη χαρακτηριστική του άνεση: «Ο διεθνής Σιωνισμός είναι πίσω από όλη αυτή την ιστορία.

Δεν το γνωρίζετε αυτό; Δεν ενθυμήστε την περίπτωση όταν επισκέφθηκε το εβραϊκό λόμπι τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη με ένα και μοναδικό αίτημα, να διαγραφεί το θρήσκευμα από τις ταυτότητες, με την αιτιολογία ότι οι ομόπιστοί τους εν Ελλάδι υφίστανται διακρίσεις; Μην ξεχνάμε λοιπόν τα αυτονόητα.

Υπάρχει μια παγκόσμια προσπάθεια απομειώσεως της θρησκευτικής ιδιοπροσωπείας των Χριστιανών». Ευθύς κατόπιν ξεμπρόστιασε και τον Χίτλερ ως πράκτορα του διεθνούς Σιωνισμού, ο οποίος οργάνωσε βάσει σατανικού εβραϊκού σχεδίου το Ολοκαύτωμα: «Ο Αδόλφος Χίτλερ όργανο του παγκοσμίου Σιωνισμού ήταν και χρηματοδοτήθηκε από την περίφημη οικογένεια Ρότσιλντ με μοναδικό σκοπό να πείσει τους Εβραίους να φύγουν από την Ευρώπη και να κατεβούν στο Ισραήλ για να συστήσουν τη νέα αυτοκρατορία». Εννοείται πως ακολούθησε ο κακός χαμός.

Οι έντονες αντιδράσεις τόσο της ελληνικής όσο και της διεθνούς εβραϊκής κοινότητας (το Ευρωπαϊκό Εβραϊκό Συμβούλιο ζήτησε μάλιστα την έκπτωση από το αξίωμά του, κάτι που προφανώς δεν έγινε δεκτό) εξανάγκασαν τον τότε κυβερνητικό εκπρόσωπο Γιώργο Πεταλωτή να παραβεί την πάγια στάση της Πολιτείας –«δεν σχολιάζουμε δηλώσεις ιερέων»- και να λάβει θέση. «Είναι υποχρέωση της κυβέρνησης», είπε, «να καταδικάζει τη γλώσσα του μίσους από όποιον και αν εκφέρεται.

Είναι υποχρέωσή της να στιγματίζει ως απαράδεκτη τη γλώσσα που αρνείται το Ολοκαύτωμα, το μεγαλύτερο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Οι απόψεις αυτές είναι στο περιθώριο.

Προσβάλλουν την Ελλάδα.

Προσβάλλουν τον πολιτισμό μας.

Προσβάλλουν την ίδια την κοινωνία μας, αναπόσπαστο κομμάτι της οποίας είναι η ελληνική εβραϊκή κοινότητα.

Πρέπει όλοι να γνωρίζουν ότι η ελληνική Πολιτεία και η κοινωνία μας τις καταδικάζουν απερίφραστα». Στις 23 Μαϊου 2016, με μια μακροσκελή «επιστολή-βόμβα», όπως την χαρακτήρισαν τα πιο πολλά ΜΜΕ και όπου θρυμμάτισε κάθε προηγούμενο δικό του ρεκόρ παραληρήματος (δεν θα σας βασανίσω αναδημοσίευοντάς την εδώ• για τους αμετανόητους μαζοχιστές υπάρχει πάντοτε διαθέσιμη στο Διαδίκτυο), ο Σεραφείμ ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετάσχει στην προγραμματισμένη για τα τέλη Ιουνίου της ίδιας χρονιάς Αγία και Μεγάλη Ιερά Σύνοδο των Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Με αφορμή αυτή την αιφνίδια παραίτηση, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Άρης Δημοκίδης δημοσίευσε την ίδια ημέρα στη Lifo τις μέχρι τότε «15 ενοχλητικότερες στιγμές της καριέρας του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ» όπου, εκτός από το «Χυτήριο» και τον Χίτλερ, μνημόνευε μεταξύ άλλων τους «ιατρικούς κινδύνους από το στοματικό σεξ», την «άκυρη» -ελλείψει ιερέα- πολιτική κηδεία του Λεωνίδα Κύρκου, τα «βλάσφημα» ξένα ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ που εγείρουν εύλογα ιστορικά ερωτήματα για την αξιοπιστία των θρησκευτικών παραμυθιών και χρηματοδοτούνται «από τους Εβραίους και τους Μασόνους», το συνακόλουθο ερώτημα εάν «μόνο ο κ. Γιάννης Αλαφούζος έχει την ευθύνη της ανασταυρώσεως του Χριστού κάθε Πάσχα ή και οι καθ’ οιονδήποτε τρόπον εργαζόμενοι στον ειδησεογραφικό όμιλο ΣΚΑΪ;» και η απερίφραστη απάντηση «όλοι όσοι αδιαμαρτύρητα συνευδοκούν ή σιωπούν σε αυτήν την πρόδηλη κατά του ζώντος Θεού επίθεση, επισύρουν επί τας κεφαλάς των την αιώνια καταδίκη και προγεύονται από τώρα της αιωνίου κολάσεως», την καταγγελία των επιστημόνων του CERN που ανακάλυψαν το Μποζόνιο του Χιγκς επειδή «πίσω από αυτές τις τρομακτικές και αίσχιστες για την ανθρώπινη προσωπικότητα, την ανθρώπινη ιστορία και την ανθρώπινη φιλοσοφία απόψεις κρύβεται το αποκρουστικό πρόσωπο τού διαμονισμού, γιατί μόνο δαιμόνια και κατεχόμενοι από αυτά μπορούν να μωρολογούν με τέτοιες ανοησίες», το ρίξιμο του γαντιού στον «Αρχιεπίσκοπο των εν Αθήναις καθολικών κ. Νικόλαο Φώσκολο σε μια αναμέτρηση δυνάμεων, που θα αποδείξει ότι η Ορθοδοξία είναι η μοναδική αληθινή χριστιανική θρησκεία, μέσω ενός “πειράματος” με αγιασμό», τη βεβαιότητα ότι η «ομοφυλοφιλία προκαλεί καρκινογενέσεις και το σύμφωνο συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών πέρασε μονάχα για να αυξηθεί ο τζίρος στα φάρμακα», τον κατακρεουργημένο ηθοποιό Νίκο Σεργιανόπουλο ως υπαίτιο για την ίδια τη δολοφονία του «καθώς πίεσε τον (εκδιδόμενο) δολοφόνο να κάνουν σεξ κι εκείνος επειδή δεν είναι “τοιούτος” αμύνθηκε» κ.ο.κ. Τουλάχιστον, μέσα στη δεκαετία που πέρασε από την «απογραφή» του Δημοκίδη, λειάνθηκε καθόλου αυτή η πολυπραγμοσύνη του Σεραφείμ με το σαφές παρανοϊκό υπόστρωμα; Δεν παρατηρούμε κάτι ανάλογο• το αντίθετο θα λέγαμε.

Η πλήρης αποδελτίωση των παραληρημάτων του θα μας έπιανε χώρο στο μισό βιβλίο, αλλά ενδεικτικές εκφράσεις του, όπως «κοάσματα δαιμόνων» για τη σκωπτική ανάρτηση του Ηλία Μόσιαλου με την Παρθένο και τον Κρίνο ή ευαγγελικής καταγωγής κατάρες του τύπου «καλύτερα να μην είχαν γεννηθεί» για τους βουλευτές που θα τολμούσαν να ψηφίσουν το πρόσφατο επίμαχο νομοσχέδιο, καταδεικνύουν ότι ο Σεραφείμ συνεχίζει το βιολί του.

Γιατί να μην το συνεχίζει, άλλωστε; Ακόμη και αν είναι περιθωριακές οι απόψεις του, όπως ευελπιστούσε ο Γιώργος Πεταλωτής, δεν είναι περιθωριακός ο ίδιος. Τουναντίον.

Πρωθυπουργοί, αρχηγοί της αντιπολίτευσης, υπουργοί, βουλευτές, ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί, επικεφαλείς των σωμάτων ασφαλείας διαγκωνίζονται ή/και στέκονται στην ουρά για να του επιδώσουν τα διαπιστευτήριά τους.

Εξυπακούεται ότι η στενή σχέση του με τον Βαγγέλη Μαρινάκη, μια σχέση αμοιβαίου οφέλους, εξηγεί σε μεγάλο βαθμό το μυστήριο.

Χωρίς τον Μαρινάκη θα είχε την τύχη του Αμβρόσιου: άντε να τον επισκεπτόταν κανένας δευτεροκλασάτος πολιτευτής –και αυτός περαστικός από το Αίγιο.

------------------------------------------------------------------------- Πέτρος Τατσόπουλος "Το Παιδί του Διαβόλου" (Μεταίχμιο, 2024)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους