Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Έφυγαν» τον Αύγουστο ο Μαέστρος Μάριος Τζινιόλης και οι τραγουδιστές Τασούλα Μονογενή και Δημήτρης Κόκοτας.

Τρεις διακεκριμένοι συνάδερφοι «έφυγαν» από κοντά μας το τελευταίο δεκαήμερο του Αυγούστου σε διάστημα δύο ημερών. Ο Μαέστρος Φιλαρμονικών-Χορωδιών και συνθέτης, Μάριος Τζινιόλης (23/8) και στις 25/8, οι τραγουδιστές της Λυρικής Τασούλα Μονογενή και της ελαφράς μουσικής, Δημήτρης Κόκοτας. Ο Μάριο(ς) Τζινιόλι(-ης) γεννήθηκε στο Ροδολείβος Σερρών (23/10/1938) και κατάγεται από Ιταλό πατέρα, από το Λιβόρνο, τον Ερρίκο Τζινιόλι(-η), επίσης αρχιμουσικό και συνθέτη, έξοχο κορνεττίστα, μαντολινίστα και κιθαρίστα, όπως μας πληροφορεί ο Τάκης Καλογερόπουλος στο «Λεξικό» του «της Ελληνικής Μουσικής». Ο Μάριος ξεκίνησε να μαθαίνει βιολί σε ηλικία 5 ετ. και κατόπιν πιάνο, όπως μας λέει η κόρη του, Έρρικα.

Τελείωσε το Γυμνάσιο στην Ιθάκη, τόπο καταγωγής της μητέρας του και συνέχισε τις σπουδές του στο Εθνικό Ωδείο και μετά στην Ιταλία και την Αμερική (Παν/μιο του Μαϊάμι, Φλόριντα), στην οποία μετανάστευσε οικογενειακώς εργαζόμενος με την μουσική από διάφορες πλευρές (π.χ. ίδρυσε με την σύζυγό του το ραδιοσταθμό “Voice of Greece”, ελάμβανε μέρος στα μουσικά δρώμενα της ελληνικής κοινότητας κ.ά.). Επέστρεψαν στην Ελλάδα στα 1986 και εγκαταστάθηκαν ξανά στις Κροκεές (παλ.

Λεβέτσοβα), αναλαμβάνοντας εκ νέου τη Φιλαρμονική, μετακομίζοντας τον επόμενο χρόνο όμως, στον Πειραιά και εργαζόμενος, όπως πάντα ως Δάσκαλος, Μαέστρος και αυτή τη φορά και ως καταστηματάρχης-πωλητής μουσικών οργάνων.

Επί δεκαετίες διηύθυνε πολλές μπάντες και χορωδίες, μεταξύ άλλων: την Πατραϊκή Χορωδία και Μαντολινάτα, τη Φιλαρμονική Δ. Πατρέων, την Μπαντίνα Πατρών, την ΣΟ του Μαϊάμι (ΗΠΑ, 1975-82), τις Δημοτικές Φιλαρμονικές: Ιθάκης, Γρεβενών, Αγρινίου και Κορίνθου, τις Φιλαρμονικές Ξυλοκάστρου, Σαλαμίνας και «Ορφέας» της Πρέβεζας κ.λπ. Άφησε το στίγμα του ανεξίτηλα σε όλες αυτές και ιδιαιτέρως στις Φιλαρμονικές του Πολιτιστικού Συλλόγου Κροκεών Λακωνίας και Ν. Φιλαδέλφειας.

Διετέλεσε πρόεδρος των Ελλήνων Αρχιμουσικών, διηύθυνε το Φεστιβάλ Φιλαρμονικών Ν. Φιλαδέλφειας και εξέδιδε το Περιοδικό «Φιλαρμονική και Χορωδία», έναν πραγματικό θησαυρό ιστορικών στοιχείων για την εποχή του.

Έχει συνθέσει, εναρμονίσει και ενοργανώσει πολλά παιδικά και χορωδιακά τραγούδια, καθώς και έργα του μπαντίστικου ρεπερτορίου (όπως μας πληροφορεί ο Καλογερόπουλος, συνολικά 280 συνθέσεις). Κατά καιρούς δημοσίευσε μουσικολογικές εργασίες στον «Μουσικό Κόσμο» κ.α. και εξέδωσε επίσης την ποιητική συλλογή «Ξέσπασμα» (1993). Τιμήθηκε με πολλά βραβεία και διακρίσεις για την προσφορά του ως μουσικός και Δάσκαλος από πολλές μεριές της Ελλάδας. Στις Κροκεές, οι οποίες στο έβγα τ’ Αυγούστου, θρήνησαν τον Μαέστρο τους, εκτός των δεκάδων μαθητών που δίδαξε μουσική στην ομώνυμη Φιλαρμονική (ιδρ. 1925), μεταξύ αυτών και τον πατέρα μου, κλαρινεττίστα, Ηλία Κολοβό τη δεκαετία του ’60, συνδέθηκε και οικογενειακά, αφού παντρεύτηκε την Κροκεάτισσα Αφροδίτη Στρατάκη, κρατώντας μέσα του για πάντα, την «μικρή μας Πόλη», κατά τον Ποιητή.

Μόλις δυο μέρες μετά, απεβίωσαν και οι τραγουδιστές Δημήτρης Κόκοτας και Τασούλα Μονογενή. Ο Δημήτρης (Ντίμης) Κόκοτας, γιος του δημοφιλέστατου σύγχρονου τραγουδιστή με τις «μεταξένιες φαβορίτες», Σταμάτη Κόκοτα, όπως γράφει ο Καλογερόπουλος στο «Λεξικό» του, έφυγε σε ηλικία 58 ετ. (γενν. 1968) μετά από οξύ έμφραγμα και καρδιακή ανακοπή που είχε υποστή τον Μάρτιο του 2024 και έκτοτε νοσηλευόταν στο «Γεννηματάς». Ξεκίνησε να «ανεβαίνει στα πάλκα», κατά τον λεξικογράφο, στα 1989 συνεργαζόμενος σε όλη την πορεία του με γνωστούς τραγουδιστές, όπως η Μαρινέλλα, η Καίτη Γαρμπή, η Άντζελα Δημητρίου, ο Αντύπας, ο Βασίλης Καρράς, ο πατέρας του κ.ά. Με την Μαρινέλλα συνεργάστηκε τόσο στη δισκογραφία κάνοντας δεύτερες φωνές (1990, δίσκος: «Λέγε μου σ’ αγαπώ»), όσο και σε ζωντανή εμφάνιση (1996). Έχει δισκογραφήσει αρκετούς δίσκους, εκ των οποίων οι πρώτοι 5 έχουν γίνει χρυσοί ή πλατινένιοι, ενώ έχει συμμετάσχει και σε δίσκους άλλων συναδέρφων του.

Έλαβε μέρος στο 31ο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης (1992) και έχει περιοδεύσει σε πολλές χώρες του εξωτερικού με διάφορους τραγουδιστές συναδέρφους του. Ο Δημήτρης Κόκοτας, υπήρξε εκλεγμένο μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αγίας Βαρβάρας από το 2024, για αυτό στην μνήμη του, με ψήφισμά του το ΔΣ αποφάσισε να καθιερώσει ετήσια υποτροφία στο Δημοτικό Ωδείο και να δώσει το όνομά του σε κάποια αίθουσα του Ωδείου.

Την ίδια ημέρα, η Εθνική Λυρική Σκηνή πενθούσε την εκλεκτή της δευτεραγωνίστρια σοπράνο, Τασούλα (Αναστασία) Μονογενή από το Βόλο, η οποία ξεκίνησε τις σπουδές της σε μικρή ηλικία παίζοντας «κουαρτίνο» (μικρό κλαρινέττο σε μι ύφ.), συνεχίζοντας στο Ωδείο Αθηνών όμποε με τον «πρύτανη» του οργάνου, Κλωντ Σιελέ και με υποτροφία κατόπιν, στην τάξη τραγουδιού της Κικής Μορφονιού.

Στα 1988 κερδίζει την υποτροφία «Μ. Κάλλας» και μελετά δίπλα στην Βέρα Ρόζα στο Λονδίνο και παράλληλα στο Μιλάνο κάνει ρεπερτόριο με τον Μαέστρο της «Σκάλας» με τον οποίον μελέτησαν εντατικά μεταξύ άλλων μεγάλων της εποχής τους, η Κάλλας και η Μορφονιού, Αντόνιο Τονίνι. Στο Μάντσεστερ κατόπιν, μαθήτευσε δίπλα στους διαπρεπείς Ρενάτα Σκόττο και Κάρλο Μπεργκόντζι.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εμφανίσθηκε από τα 1988-89 στην Λυρική σε διάφορους ρόλους, σε αρκετές παραγωγές και αναβιώσεις, όπως: Τσερλίνα στον «Ντον Τζοβάννι», Άννα στην «Μαρία Στουάρντα» και Β’ Κυρία στον «Μαγικό Αυλό» στο Ηρώδειο, αλλά και στις όπερες «Ανδριανή Λεκουβρέρ», «Τροβατόρε», «Κατερίνα Ισμαΐλοβα», «Μαντάμα Μπαττερφλάϋ», «Τραβιάτα», στην οπερέττα «ο Βαφτιστικός» κ.λπ. Έπαιξε επίσης στο Εθνικό Θέατρο («Οι Δούλες», 2009) και συμμετείχε σε πολλές συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Υπήρξε ένας άνθρωπος δυναμικός και παθιασμένος με την τέχνη, αγαπητή στους συναδέρφους της.

Για τον Πανελλήνιο Μουσικό Σύλλογο, Δρ Χρήστος Ηλ. Κολοβός Διευθυντής Ορχήστρας-Ερευνητής Μέλος του ΔΣ του ΠΜΣ Καλλιθέα-Αθήνα, 31/8/2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους