Με αφορμή το κάθαρμα από την κυψέλη που σκότωσε το ίδιο του το παιδί και σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά μέχρι τώρα, φέρεται να υποστήριξε ότι το παιδί ήταν σατανισμένο και ότι τους είχαν δώσει...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν ξέρω αν αυτός ο άνθρωπος είναι ψυχικά διαταραγμένος, αν είναι θρησκόληπτος, αν είναι φανατικός ή αν είναι ένας συνδυασμός όλων αυτών.

Αυτό θα το κρίνει η έρευνα και η Δικαιοσύνη (εδώ γελάμε) Ξέρω όμως κάτι που δεν χρειάζεται κανέναν εισαγγελέα για να το καταλάβουμε.

Όταν ένας ανθρώπινος νους αρχίζει να αντιμετωπίζει τις μεταφυσικές του πεποιθήσεις σαν αντικειμενικά γεγονότα, τότε η λογική έχει ήδη αρχίσει να εγκαταλείπει το δωμάτιο.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα με τον φονταμενταλισμό.

Δεν μιλάμε απλώς για έναν άνθρωπο που πιστεύει στον Θεό.

Δεν μιλάμε για κάποιον που ανάβει ένα κερί, πηγαίνει στην εκκλησία ή βρίσκει παρηγοριά στην πίστη του.

Μιλάμε για την κατάσταση στην οποία η πίστη μετατρέπεται σε απόλυτη βεβαιότητα και η απόλυτη βεβαιότητα μετατρέπεται σε μηχανισμό ερμηνείας ολόκληρης της πραγματικότητας.

Στον φονταμενταλιστικό νου δεν υπάρχει χώρος για το δεν ξέρω.

Δεν υπάρχει χώρος για αμφιβολία, έλεγχο, αποδείξεις και αναθεώρηση.

Υπάρχει μόνο το ξέρω επειδή το πιστεύω.

Και όταν κάποιος πιστεύει τόσο βαθιά ότι γνωρίζει την απόλυτη αλήθεια, τότε μπορεί να αρχίσει να βλέπει παντού εχθρούς, δαίμονες, σατανάδες, αμαρτίες, θεϊκά σημάδια και υπερφυσικές παρεμβάσεις εκεί όπου ένας ψύχραιμος άνθρωπος θα έβλεπε ένα πρόβλημα που χρειάζεται πραγματική εξήγηση.

Αυτό είναι το επικίνδυνο σημείο.

Η θρησκευτική πίστη από μόνη της δεν αποδεικνύει ότι ένας άνθρωπος θα γίνει εγκληματίας.

Αλλά η καλλιέργεια ενός τρόπου σκέψης όπου η φανταστική εξήγηση μπορεί να αντικαταστήσει την πραγματικότητα είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπίζεται με τεράστια προσοχή.

Γιατί όταν ο άνθρωπος σταματά να ρωτά τι αποδεικνύεται και αρχίζει να ρωτά τι πιστεύω ότι συμβαίνει, μπορεί να καταλήξει να δικαιολογεί σχεδόν οτιδήποτε.

Και εδώ είναι που η θρησκευτική κατήχηση και ο φονταμενταλισμός πρέπει να δέχονται ανελέητη κριτική.

Ένα παιδί δεν χρειάζεται να μεγαλώνει μαθαίνοντας ότι υπάρχει ένας αόρατος διάβολος που το παρακολουθεί.

Δεν χρειάζεται να μαθαίνει ότι οι σκέψεις του μπορεί να είναι αμαρτωλές, ότι η αμφιβολία είναι αδυναμία, ότι η υπακοή είναι αρετή και ότι πίσω από κάθε ανεξήγητο γεγονός μπορεί να κρύβεται μια υπερφυσική δύναμη.

Χρειάζεται να μάθει να ρωτά γιατί.

Χρειάζεται να μάθει να λέει δεν ξέρω.

Χρειάζεται να μάθει ότι μια πεποίθηση δεν γίνεται γεγονός επειδή την επαναλαμβάνουν εκατομμύρια άνθρωποι επί αιώνες.

Χρειάζεται να μάθει ότι το βάρος της απόδειξης βρίσκεται σε αυτόν που κάνει τον ισχυρισμό και όχι σε αυτόν που ζητά αποδείξεις.

Γιατί ο διάβολος δεν είναι εξήγηση.

Ο σατανάς δεν είναι διάγνωση.

Η αμαρτία δεν είναι επιστημονικό δεδομένο.

Το θαύμα δεν είναι απόδειξη επειδή κάποιος το αφηγείται.

Και το ότι ένας άνθρωπος αισθάνεται κάτι με απόλυτη βεβαιότητα δεν σημαίνει ότι αυτό που αισθάνεται υπάρχει έξω από το κεφάλι του.

Αυτό ακριβώς πρέπει να προστατεύσουμε.

Το δικαίωμα του ανθρώπου να αμφισβητεί ακόμη και αυτά που θεωρούνται ιερά.

Το δικαίωμα να ζητά αποδείξεις.

Το δικαίωμα να λέει όχι, δεν το αποδέχομαι επειδή το έγραψε ένα βιβλίο πριν από χιλιάδες χρόνια.

Το δικαίωμα να εξετάζει έναν ισχυρισμό χωρίς φόβο ότι θα τιμωρηθεί από κάποια αόρατη δύναμη.

Και στους παπάδες που παριστάνουν τους ειδικούς σε ζητήματα που δεν γνωρίζουν, στους θρησκευτικούς φανατικούς που βαφτίζουν κάθε αμφιβολία αμαρτία και σε όλους εκείνους που θέλουν να επιβάλλουν τις μεταφυσικές τους πεποιθήσεις ως πραγματικότητα, η απάντηση πρέπει να είναι απλή.

Δεν σας χρωστάμε πίστη.

Σας χρωστάμε μόνο την ίδια απαίτηση που χρωστάμε σε κάθε άνθρωπο που κάνει έναν ισχυρισμό. Αποδείξεις.

Γιατί η λογική δεν είναι βλασφημία.

Η αμφιβολία δεν είναι αμαρτία.

Η επιστήμη δεν είναι εχθρός του ανθρώπου.

Η κριτική σκέψη δεν είναι επίθεση στον Θεό.

Είναι άμυνα του ανθρώπου απέναντι σε εκείνους που θέλουν να αποφασίζουν για την πραγματικότητα χωρίς να χρειάζεται ποτέ να την αποδείξουν.

Και αν μια πεποίθηση καταρρέει μόλις της κάνεις μια ερώτηση, τότε το πρόβλημα δεν είναι η ερώτηση. Το πρόβλημα είναι η πεποίθηση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους