Ο ΛΑΟΣ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ. ΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΜΩΤΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΝΑΥΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ... Με την προεκλογική περίοδο σε πλήρη εξέλιξη και με τις "μαγειρεμένες...

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΛΑΟΣ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ. ΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΜΩΤΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΝΑΥΑΓΙΟΥ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ... Με την προεκλογική περίοδο σε πλήρη εξέλιξη και με τις "μαγειρεμένες" ακόμα δημοσκοπήσεις να καταγράφουν τις τάσεις για ένα πιο ομιχλώδες μετεκλογικό τοπίο, οι μεγαλοσχήμονες και οι μικροσχήμονες της ελληνικής κοινωνικοπολιτικής ελίτ, αδυνατούν να ενταχθούν στη μεγάλη αγωνία των ολίγιστων αυτού του τόπου.

Γιατί οι αγωνίες της ψυχής τους και οι κρίσεις της συνείδησής τους, έχουν προ πολλού χάσει την ελληνική ιθαγένεια.

Και ζουν την αυτόχθονη συμφορά ως μακρινοί και συνήθως αδιάφοροι θεατές.

Και ο λαός έχει εθιστέι στη διάσταση της θεωρίας με την πράξη.

Ενας λαός σε πλήρη σύγχυση.

Και εγκλωβισμένος στην εθιστική του λειτουργία λαός, βιώνει την πιο "κινητική" πολιτική πρακτική, που τείνει να προσλάβει χαρακτηριστικά πολιτικής ιδεολογίας: Τις οβιδιακές πολιτικές μεταμορφώσεις, που συχνά παρουσιάζονται και ως άσκηση γυμναστικής ή θεαματικών πολιτικών ακροβατισμών, κοινώς "κωλοτούμπες", που προσδιορίζουν και την αέναη εξελικτικότητα της πολιτικής ανικανότητας και απάτης στην ελληνική πραγματικότητα.

Οι πολιτικοί των κυβιστήσεων σε τούτο τον τόπο ζητούν την ανήθικη επιταγή της δουλικής προσαρμογής των πολιτών.

Και το χειρότερο είναι ότι το πλήθος, εθισμ.ενο στην πολιτική πρακτική της παραμυθίας, δεν επιδιώκει την αλήθεια και αποστρέφεται τα πασιφανή πράγματα, ενώ θεοποιεί ενίοτε την πλάνη.

Τους δε ολίγους που διαβλέπουν την επερχόμενη καταστροφή, όχι μόνον δεν τους κατανοεί και δεν τους αποδέχεται, αλλά και τους λοιδωρεί ή τους θεωρεί γραφικούς.

Με άλλες λέξεις από τη μαζοποιημένη κοινωνία, όπου το άτομο "μετασχηματίζεται" σε αγέλη που σκέπετεται, συναισθάνεται και βούλεται ό,τι σκέπετεται και βούλεται ο όποιος απατεώνας ή απτεωνίσκος της πολιτικής, ο οποίος ωστόσο αναδεικνύεται με "δημοκρατικές διαδικασίες", αναφύεται, βλασθαίνει και καρποφορεί η πολιτική ανικανότητα των πολλών απαίδευτων επί των ολίγων "πεπαιδευμένων". Της άβουλης και εμμονικής πλειοψηφίας επί της ανυπεράσπιστης μειοψηφίας.

Έτσι πορευόμαστε προς την κάλπη...Ένα ταξίδι προς την ουτοπία με προβατοποιημένη λογική, έχοντας παραπλανηθεί άπειρες φορές από τους πολιτικούς της απάτης και της ανευθυνότητας, συνταξιδεύοντας άλλοτε με τις αθωώτητες των ονείρων μας και των προσδοκιών μας, κι άλλοτε με τις υστερόβουλες προσωπικές μας επιδιώξεις.

Παραπλανηθήκαμε και περιπλανήκαμε στο Πουθενά, χωρίς πυξίδα, λησμονώντας ακόμα και τη γοητεία του ταξιδιού.

Και με τον έναν ή τον άλλον τρόπο καταλήγουμε τελικά στο βούρκο, όπου γύρω μας η λάσπη είναι ακόμα ζεστή και υγρή από τους προηγούμενους που τους απορρόφησε η άγνοια και η ευπιστία.

Η φυσιογνωμία της σημερινής Ελλάδας είναι ένα ρευστό σχήμα, άμεσα εξαρτώμενο από τη βούληση των δανειστών της , την οποία και ευπειθώς υπηρετούν οι πολιτικοί που επιμένουν αδιάντροποι να ακούν στο όνομα Έλληνες.

Όλα είναι ασταθή, αβέβαια και απειλητικά μαζί, γιατί κρύπτουν το απρόοπτο.

Το μόνο "σταθερό" είναι η πολιτική ψευδολογία που έχει φτάσει στις παρυφές της χυδαιότητας.

Όχι του θράσους πλέον.

Ψέματα για όλα! Και ο Έλληνας ζει μέσα σ' ένα ηλεκτρικό πλέγμα, όπου αρκεί μια αδέξια επαφή για να αναδώσει τον σπινθήρα ανάφλεξης.

Αλλά να τρεφόαμστε με αυταπάτες, με πολιτικές πομφόλυγγες, να μεταθέτουμε τις ευθύνες σε αφαιρέσεις, να δενόμαστε σ' έναν ανύπαρκτο ορθό λόγο, πρακτικά άσαρκον και μεταφυσική ανυπόστατον, είναι η χειρότερη μέθοδος διαφυγής από το ναυάγιο της λογικής σε τούτο τον τόπο.

Και πασχίζοντας να λύνουμε αινίγματα, φτάνουμε σε εξισώσεις, που είναι τύποι, δηάδή εξ' ορισμού άλυτα σύμβολα. Έτσι πετυχαίνουμε να αυτοσυγχαιρόμαστε, αλλά και ταυτόχρονα έχουμε γίνει παίγνια μιας πελώριας αυταπάτης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους