Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Και να γνώριζα τη γλώσσα του Ρακίνα και του Μολιέρου πάλι θα σας μίλαγα ελληνικά.

Δεν θέλω τίποτα να ψευτίσει τη συγκίνησή μου και την ευγνωμοσύνη μου για την τιμή που μου κάνετε.

Γι’ αυτό χρησιμοποιώ τις λέξεις της γλώσσας μου που ταυτίζονται με την ψυχή μου.

Είναι λέξεις που κρύβουν μέσα τους την καθαρότητα του ελληνικού ουρανού και του ασίγαστου πόντου.

Εσείς τιμάτε τα 50 χρόνια της καλλιτεχνικής μου δραστηριότητας.

Σας ευχαριστώ.

Εγώ όμως θέλω να σας πω ποιος είμαι.

Θέλω να με γνωρίσετε σωστά.

Θέλω να σας πω πως γεννήθηκα στην Κρήτη.

Μεγάλωσα ξυπόλητο παιδί στις αμμουδιές της πατρίδας μου, που έβαζα στ’ αυτιά μου τα κοχύλια της θάλασσας να ακούσω τη βουή του ωκεανού.

Δεν ήξερα να αποζητώ την ομορφιά, μα η ομορφιά ξεδιπλωνόταν ολόγυρά μου.

Δεν ήξερα να αποζητώ τη λεβεντιά.

Μα η λεβεντιά με συνέπαιρνε μέσα μου από τις ιστορίες του παππού μου.

Αφήστε να παινέψω την πατρίδα μου.

Το αξίζει.

Έγινα ηθοποιός όπως θα μπορούσα να γίνω και σιδηρουργός.

Ήθελα να ξοδιάσω όσες δυνάμεις κρύβαν τα μπράτσα μου και η ψυχή μου.

Εκεί κάτω στην Ελλάδα γίνεσαι εύκολα ηθοποιός.

Σε καλούν εκατοντάδες θέατρα των αρχαίων προγόνων μας.

Στο θυμίζουν οι φίλοι σου.

Παιδί είχα δύο φίλους, τον έναν τον έλεγαν Ορέστη, την άλλη Αντιγόνη.

Στη χώρα μου υπάρχουν χωριά που δεν ξέρουν τι είναι ηλεκτρικό φώς ούτε καν λάμπα πετρελαίου, που δεν είδαν ποτέ εφημερίδα ούτε τροχοφόρο, ούτε πέτρινο σπίτι, τρώνε μόνο μπομπότα και τυρί ή ξερό ψωμί και ψημένα ψάρια στην πυροστιά.

Ξυπνάνε το πρωί με τα πουλιά και κοιμούνται τα βράδυ με τα πρόβατα. Τον Καραγκιόζη όμως τον ξέρουν.

Κι ο Καραγκιόζης στην πατρίδα μου είναι ο πρώτος ηθοποιός κι ο πρώτος συγγραφέας.

Να φτιάχνει – δεν ξέρει να γράψει – δραματικές και κωμικές ιστορίες και τις παίζει ο ίδιος, ένας Αισχύλος του καιρού μας…". Αποσπάσμα από την ομιλία του Μάνου Κατράκη το 1981 στο Παρίσι,όπου βραβεύτηκε για τα 50 χρόνια καλλιτεχνικής του καριέρας Τέτοια μέρα του 1984 αποχωρεί από τα εγκόσμια ο Ψηλοαετος της Κισσάμου,ο Μάνος Κατράκης. Ο Μίκης Θεοδωράκης που διευθυνε τη χορωδία του στη Ρωμαϊκή Αγορά των Αθηνών μόλις το μαθαίνει,διακόπτει και αφιερώνει ένα συγκλονιστικό ριζίτικο στη μνήμη αυτού που μαζί αντικρυσαν τη ζωή,τη τέχνη,τον αγώνα και τον θάνατο, αποχαιρετώντας τον και αποδίδοντας το με ένα Ηπειρωτικο τόνο (που τόσο συνάδει με τη στάση ζωής του Μάνου). Αυτός και ο Γιάννης Ρίτσος θα ήταν παραστάτες στο ξόδι του(φωτό 3). 37 χρόνια μετά ,την ίδια μέρα,ο Μίκης συναντούσε τον Μάνο στους ουρανούς και τραγουδούσαν αδελφωμενοι.

Κάντε τη χάρη στον εαυτό σας και ακούστε το... Τέτοιους συγκλονισμους- θαρρώ -πως έχουμε ανάγκη. https://youtu.be/SDFio88-2e0?si=64tu40riJeP8Rzez Δειτε και στο πρώτο σχόλιο ,από τη ταινία "Ταξίδι στα Κύθηρα" του Αγγελόπουλου ,που τραγουδά ο Μάνος ένα Ποντιακό τραγούδι πάνω από το μνήμα της γυναίκας του. Τι δύναμη εικόνας και ήχου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους